บทที่ 518

คุณท่านวิลสันอ้าปากค้าง

เธอควรทำอย่างไร? เธอจะทำอะไรได้อีก?

ตระกูลวิลสันไม่มีแหล่งรายได้อื่น ๆ พวกเขามีหนี้สินมากมาย และห่วงโซ่เงินทุนของพวกเขาก็พังทลายไปนานแล้ว วิธีเดียวที่จะหลุดพ้นจากความยุ่งเหยิงนี้คือการหานักลงทุนอย่างรวดเร็ว ไม่เช่นนั้น พวกเขาคงจะแตกเป็นเสี่ยง ๆ ในไม่ช้า

แต่เคนเน็ธซึ่งมีแนวโน้มว่าจะช่วยเหลือพวกเขามากที่สุดก็จากไปเช่นกัน ตอนนี้พวกเขาสามารถหาใครได้อีก?

คุณท่านวิลสันถอนหายใจและพูดว่า “ตอนนี้ เราทำได้เพียงก้าวไปทีละก้าวเท่านั้น”

ทันใดนั้น ดวงตาของเธอก็สว่างขึ้นราวกับมีอะไรมากระทบจิตใจของเธอ เธอมองดูเวนดี้แล้วพูดว่า “เวนดี้ เคนเน็ธมอบเธอให้เจฟฟรีย์ วีเวอร์ ใช่ไหม? แม้ว่าตระกูลวีเวอร์จะไม่รวยเท่าเคนเน็ธ แต่อย่างน้อยมูลค่าสุทธิของพวกเขาก็อยู่ที่ประมาณหนึ่งถึงสองพันล้าน! ทำไมหลานไม่ลองขอให้เขาลงทุนหลาย ๆ ล้านในบริษัทของเราเพื่อช่วยให้เราผ่านพ้นความยุ่งเหยิงนี้ไปได้ดูล่ะ?”

คริสโตเฟอร์ปรบมืออย่างตื่นเต้น "ใช่เลย! เราลืมเจฟฟรีย์ไปได้ยังไงกัน! เวนดี้ ลูกมีความสัมพันธ์สั้น ๆ กับเขาใช่ไหม? พ่อคิดว่าเขาคงจะไม่ดูเราตายหรอกนะ!”

เวนดี้ไม่สนใจแม้แต่น้อยเกี่ยวกับความเขินอายที่เธออยู่ร่วมกับผู้ชายหลายคน เธอรีบหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วโทรหาเจฟฟรีย์ โดยคิดว่าเขาจะแก้ปัญหาได้

อย่างไรก็ตาม เธอไม่รู้ว่าเจฟฟรีย์กำลังนั่งอยู่ในรถ Land Cruiser ที่กำลังมุ่งหน้าไปทางเหนือ

เพลง North to Alaska ของ Johnny Horton กำลังเล่นอยู่บนเครื่องเล่นไม่รู้ว่าคนขับตั้งเปิดมันหรือเปล่า เจฟฟรีย์รู้สึกว่าหัวใจของเขาเย็นลงและมีเลือดออกขณะฟังเพลง

นอกจากนี้โทรศัพท์ของเขายังถูกคนของอัลเบิร์ตยึดไปเพราะชาร์ลีสั่งอย่างชัดเจนว่าจอร์แดนและเจฟฟรีย์ไม่สามารถใช้โทรศัพท์ของพวกเขาหรือเล่นอินเทอร์เน็ตได้ ดังนั้นเขาจึงไม่รู้ว่าเวนดี้กำลังตามหาเขาอย่างใจจดใจจ่อ

เวนดี้รู้สึกแปลกและแปลกใจเล็กน้อยเมื่อไม่สามารถติดต่อโทรศัพท์ของเขาได้ เธอพึมพำอย่างสับสน “เกิดอะไรขึ้น? เจฟฟรีย์ปิดโทรศัพท์ของเขา เขาควรจะถึงเวลาฉลองเพราะพวกเขาเพิ่งแก้ปัญหาของเคนเน็ธได้นี่นา!”