บทที่ 52

แคลร์ และลอเรนทักทายทุกคนอย่างอบอุ่น คลินตันกัดฟันด้วยความตกใจขณะที่เขามองไปที่แคลร์ซึ่งกำลังเปล่งประกายออร่า และเธอสวยงามมากขึ้น

ตอนที่พวกเขาเรียนอยู่ในวิทยาลัยเขาพยายามอย่างมากที่จะเอาชนะใจเธอ แต่เธอก็ไม่สนใจเขา

อย่างไรก็ตามเธอเลือกที่จะแต่งงานกับคนขี้แพ้อย่างเขา

โถ่เว้ย ทำไมกัน?!

พระเจ้าต้องตาบอดแน่ ๆ !

เขาเหล่ตาด้วยความตื่นเต้น และเย้ยหยัน “เฮ้ ชาร์ลี ดูเหมือนนายจะมีชีวิตที่ดีหลังจากแต่งงานกับแคลร์นะเนี่ย! นายสามารถขับ BMW ได้แล้ว! แคลร์ซื้อให้นายหรือเปล่า? นายนี่มันเป็นแบบอย่างที่ดีของแมงดาจริง ๆ!”

แคลร์รู้สึกหงุดหงิดกับคำพูดของเขาในขณะที่ลอเรนรีบพูดว่า “คลินตัน คุณคิดผิดแล้ว ไม่ใช่แคลร์ที่ซื้อรถ แต่เป็นชาร์ลีที่ซื้อให้แคลร์เอง!”

"ว้าว!" คลินตันกระตุกริมฝีปาก “เยี่ยมไปเลย นายยังสามารถซื้อ BMW Series 5 ได้ด้วย!”

จากนั้นเขาก็พูดด้วยน้ำเสียงยั่วยุว่า “เฮ้ ที่นี่ถนนเงียบมาก แถมยังทางตรง และกว้างมาก ทำไมเราไม่ลองแข่งกันเพื่อดูว่าใครขับได้เร็วกว่ากันล่ะ?”

ชาร์ลีขมวดคิ้วด้วยความรำคาญ และรู้สึกบึ้งตึงเล็กน้อยกับเจตนาไม่ดีของคลินตัน

‘ทำไมนายถึงปล่อยฉันเฉย ๆ ไม่ได้ซะที? ฉันไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับคนอย่างนาย” ชาร์ลีคิดกับตัวเองเงียบ ๆ ‘นอกจากนี้รถใครจะเร็วกว่าของฉันอีกเหรอ? นี่คือ BMW 760 รุ่น BMW ที่แพงที่สุด และเร็วที่สุดอีกด้วย! ฉันจะถูกตราหน้าว่าเป็นคนไม่มีความยุติธรรมแน่ ๆ ถ้าฉันรับคำท้านี้'

คลินตันถือว่าความเงียบของชาร์ลีเป็นเรื่องที่เขาคงไม่มั่นใจ เขาจึงหัวเราะเยาะทันที “เฮ้ ชาร์ลี ทำไมนายถึงยังเป็นคนขี้ขลาดเหมือนตอนที่นายอยู่ในวิทยาลัยอีกล่ะ? คำท้าฉันจะไม่ใช้น้ำมันของนายมากนักหรอก! ฉันจะจ่ายให้นายเต็มถังทันทีเลยล่ะ”

ลอเรนบ่นอย่างโกรธเคือง “เฮ้ คลินตัน หยุดเถอะน่า รถของนายคือ 540 ชาลีเป็น 520 แม้ว่าฉันจะรู้ว่ามีช่องว่างขนาดใหญ่ระหว่างแรงของเครื่องยนต์ของรถทั้งสองคัน! นายคิดว่าการแข่งขันบนท้องถนนที่นายแนะนำนั้นมันยุติธรรมมากเหรอ?”

คลินตันยักไหล่อย่างไม่แยแส “มันขึ้นอยู่กับทักษะของคนขับเป็นอย่างมาก! รถที่ดีไม่ได้แปลว่าจะไปได้เร็ว แต่ขึ้นอยู่กับทักษะ และสิ่งสำคัญคือใครอยู่หลังพวงมาลัย ฉันสงสัยว่าชาร์ลีจะมีความกล้ามากพอหรือไม่? ฉันเข้าใจได้ถ้าเขาไม่ต้องการ เพราะเขาเป็นคนขี้แพ้ที่ไม่สามารถทำอะไรได้เลย ทุกคนต่างก็รู้ดี”