บทที่ 557

จาค็อบรู้สึกกลัวเสียงคำรามดังของเอเลน แต่เขาลุกขึ้นแล้วพูดว่า “ถ้าประพฤติตัวดี ก็ไม่เห็นต้องกลัวอะไร!”

เอเลนจ้องมาที่เขา “โอ๊ย ฉันไม่อยากคุยกับคุณอีกแล้ว โอเค ฉันจะออกไปเล่นไพ่นกกระจอก”

จากนั้นเธอก็ยืนขึ้นพลางยื่นมือออกไปที่จาค็อบและพูดขึ้นว่า “เอากุญแจรถของคุณมาให้ฉัน!”

"อะไรนะ? ทำไมคุณถึงใช้รถสำหรับไปเล่นไพ่นกกระจอกของคุณด้วย? ผมต้องใช้มัน!”

เอเลนกลอกตาและพูดอย่างดูถูก “ทำไม? คุณต้องการที่จะอวดเพื่อน ๆ ของคุณงั้นเหรอ? ไม่มีทาง! เอากุญแจรถมาเดี๋ยวนี้!”

จาค็อบถอนหายใจอย่างเศร้าสร้อยและส่งกุญแจรถให้เธอพร้อมกับพูดว่า “ขับอย่างระมัดระวัง อย่าขับไปชนเชียวล่ะ”

“โอ๊ย หุบปาก! ถ้าคุณยั่วประสาทฉันอีก ฉันจะขับรถของคุณลงท่อระบายน้ำไปเลย!”

จาค็อบตกใจมาก แต่เอเลนรู้สึกราวกับว่าเธอได้แก้แค้น เธอสวมเสื้อแจ็คเก็ต ใบหน้ายิ้มอย่างมีชัย แล้วเดินออกจากประตูไป

หลังจากเอเลนจากไป จาค็อบก็ถอนหายใจอีกครั้งและพูดว่า “ชาร์ลี ไปงานเลี้ยงรุ่นกับฉันทีหลัง เพื่อนของฉันบางคนก็พาลูก ๆ เขามาด้วย”

“ก็ได้ครับพ่อ” ชาร์ลีไม่ได้อยากไปแต่ก็ต้องไป

แคลร์ส่งกุญแจรถของเธอให้จาค็อบ และพูดว่า “พ่อคะ ขับรถของหนูไปเถอะ หนูจะนั่งแท็กซี่ไปทำงาน”

“ช่างมันเถอะ” จาค็อบโบกมือของเขา “รถของลูกเป็นรุ่นที่แย่ที่สุดของ BMW Series 5 เพื่อนของพ่อคงจะหัวเราะเยาะพ่อน่าดูถ้าพวกเขาเห็นมัน”