บทที่ 59

เมื่อทุกคนได้ยินว่าพ่อของลิลลี่เป็นผู้ประเมินค่าโบราณวัตถุทางวัฒนธรรม พวกเขาก็จ้องชาร์ลีอย่างดูถูก และสมเพชในทันที

พวกเขาทั้งหมดมีความคิดเดียวกัน ชาร์ลีซวยแล้ว!

ช่วงเวลาการแสดงของเขาถูกขัดจังหวะด้วยการปรากฏตัวของผู้เชี่ยวชาญ! มันเหมือนกับการตบหน้าของเขาเอง!

คงจะเป็นเรื่องน่าอับอายมากถ้า ลอว์สัน ลูอิส พ่อของลิลลี่ ลงมาชั้นล่าง!

แคลร์รู้สึกอับอาย เธอโน้มตัวเข้าไปใกล้ชาร์ลี และกระซิบว่า “มีคนจำนวนมากกำลังเฝ้าดูคุณอยู่ จะดีกว่าไหมที่คุณจะไม่ดื้อ เพราะนี่มันจะน่าอายมากเลยนะคะ!”

ระหว่างทางมาที่นี่ชาร์ลีบอกเธอเกี่ยวกับภาพวาดที่เขาซื้อ แต่เขาบอกว่ามันไม่ต้องเสียเงินมากมาย อย่างไรก็ตามตอนนี้เขาเปลี่ยนทัศนคติ และอ้างว่าราคาแพงมาก ปฏิกิริยาที่เปลี่ยนไปอย่างกะทันหันของเขาทำให้แคลร์สงสัย และงงเล็กน้อยโดยคิดว่าชาร์ลีอาจโกหกเพื่อชื่อเสียงของเขา

ตรงกันข้ามชาร์ลีไม่แยแส เขาโพล่งว่า “ถ้าคุณไม่เชื่อผม ก็ปล่อยให้ผู้เชี่ยวชาญทำงานของเขาไปแล้วกัน”

จากนั้นเขากล่าวเสริมว่า “โอ้ ใช่แล้ว ทุกคนอย่าลืมสิ่งที่คลินตันพูดด้วย โอเคไหม? เขาดื้อมากจนอยากจะพนันกับฉันอีกครั้ง และคราวนี้เขาจะไปกินโต๊ะ”

คลินตันกัดฟันด้วยความเจ็บปวดเมื่อภาพของรถที่ถูกไฟไหม้ปรากฏขึ้นอีกครั้งในความคิดของเขา เขาคำรามอย่างโกรธ ๆ “ชาร์ลี นายมันขี้โม้เพื่อน! สิ่งที่แข่งเป็นกับดัก และฉันจ่ายไปแล้ว! คราวนี้ฉันจะทำแบบเดียวกัน! ถ้าภาพวาดของนายมีค่ามากขนาดนั้นฉันจะกินโต๊ะนี้ทันที! แต่ถ้ามันไร้ค่า นายจะกินไหม?”

ชาร์ลีพยักหน้าอย่างสบาย ๆ “เอาล่ะ ถ้ามันไร้ค่าฉันจะกินมัน”

แม้ว่าภาพวาดจะไม่ใช่ภาพวาดที่มีชื่อเสียง แต่ก็เป็นผลงานของ ราเชล รูยส์ จิตรกรชาวดัตช์ในยุคทอง ยิ่งไปกว่านั้นร้านขายของเก่าที่เขาซื้อภาพวาดนี้มาเป็นร้านขายของเก่ายอดนิยมที่มีสาขาอยู่ทั่วประเทศพร้อมใบรับประกันของแท้ ดังนั้นเขามั่นใจว่าภาพวาดเป็นของจริง

แคลร์ต้องการหยุดชาร์ลี แต่เขาได้ตกลงที่จะเดิมพันก่อนที่เธอจะสามารถหยุดเขาได้ดังนั้นเธอจึงได้ แต่ถอนหายใจด้วยความสิ้นหวัง

ในทางกลับกันลอเรนรู้สึกค่อนข้างสับสน และแปลกประหลาด ทำไมชาร์ลีถึงดูมั่นใจขนาดนี้?

เมื่อเธอนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นรอบตัวเขาเมื่อเร็ว ๆ นี้เธอก็รู้ว่าชายคนนี้ลึกลับ และน่าสงสัย เธอยังคงตกใจมากหลังจากสิ่งที่เกิดขึ้นใน เฮฟเว่น สปริงส์ เมื่อวันก่อน ดอน อัลเบิร์ตผู้น่ากลัวถึงกับต้องก้มหัวให้เขาเหมือนคนรับใช้ที่ต่ำต้อย! ทำไมกันนะ? เธอยังคิดไม่ออก

สิ่งหนึ่งที่เธอแน่ใจ - มันต้องมีอะไรบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับตัวตนของเขา!

คลินตันโพล่งอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นโอกาสของเขาที่จะตีกลับ “โอเค พวกคุณทุกคนเป็นพยานของเราอีกครั้ง! มาช่วยกันเรียกพ่อของลิลลี่ให้ลงมาช่วยเราประเมินภาพวาดกันเถอะ!”