บทที่ 600

ฮัดสันตัวสั่นด้วยความกลัวในเวลานี้ และเขาก็รีบพูดกับชาร์ลีว่า “คุณเวด ผมผิดเอง! ผมโดนน้าของผมหลอก เธอขอให้ผมทำแบบนี้ เธอเป็นคนวางกับดักให้แม่ยายของคุณ ผมถูกเธอหลอกใช้…”

ในเวลานี้ ชาร์ลีตบหน้าฮัดสันอย่างแรงก่อนจะพูดอย่างเย็นชาว่า “ถ้านายกล้าพูดอีกคำหนึ่งก่อนที่แหวนทั้งสิบสองวงจะสิ้นสุดลง ฉันจะให้อัลเบิร์ตหั่นนายเป็นร้อยชิ้น!”

ฮัดสันตกใจกับสายตาที่ดุดันของชาร์ลีและเขาก็หุบปากทันที

ชาร์ลีมองนิ้วที่หักทั้งห้าบนมือขวาก่อนจะพูดว่า “มือขวาของนายใกล้เสร็จแล้ว เอาล่ะนายพร้อมหรือยัง?”

หลังจากที่เขาพูดจบ ชาร์ลีก็คว้าข้อมือก่อนจะพลิกมันอย่างดุเดือด!

แกร็ก!

ข้อมือขวาของฮัดสันหักอย่างสมบูรณ์

ขาของฮัดสันอ่อนลงและเขาก็ล้มลงกับพื้น!

เขาอยากจะขอความเมตตา แต่เขาไม่กล้าพูดอะไรสักคำเมื่อนึกถึงสิ่งที่ชาร์ลีเพิ่งพูดกับเขา

อย่างไรก็ตาม ความเจ็บปวดที่แทงทะลุนี้ทำให้เขารู้สึกราวกับว่าเขาใกล้จะทรุดตัวลงแล้ว

ในเวลานี้ ชาร์ลีกล่าวว่า “แหวนสิบสองวง นั่นเป็นเพียงแหวนหกวง ยังมีแหวนอีก 6 วงที่ฉันอยากจะให้นาย”

หลังจากที่เขาพูดจบ ชาร์ลีก็ก้มลงก่อนจะจับมือซ้ายของฮัดสัน

ฮัดสันมองชาร์ลีทั้งน้ำตา แต่เขาไม่กล้าพูดอะไรเลย เขามองชาร์ลีด้วยสายตาที่น่าสงสารในขณะที่เขาส่ายหัวเพื่อขอความเมตตาจากชาร์ลี

ชาร์ลีส่งรอยยิ้มอันโหดร้ายให้เขา

หลังจากนั้น เขาก็คว้านิ้วโป้งซ้ายของฮัดสันก่อนจะพูดว่า “แหวนที่เจ็ด!”

ฮัดสันเจ็บจนตัวสั่น!

ชาร์ลีไม่ให้โอกาสเขาตอบโต้ และเขาพูดต่อ “มาเถอะ แหวนที่แปด!”

ฮัดสันรู้สึกว่าเขากำลังจะเป็นลมเพราะเขาเจ็บปวดมาก

อย่างไรก็ตาม แหวนที่เก้าปลุกเขาขึ้นมาทันที

การแสดงออกบนใบหน้าของชาร์ลีช่างน่ากลัว และโหดร้ายอย่างยิ่ง

ชาร์ลีตบหน้าฮัดสันเบา ๆ ก่อนจะยิ้ม และพูดว่า “ยังมีแหวนอีกสี่วง รับรองว่าไม่พลาด!”

ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงแกร็กอีกครั้ง!