บทที่ 642

อย่างไรก็ตาม โดนัลด์ไม่คาดคิดว่าความเป็นจริงจะโหดร้ายถึงขนาดนี้ แม้ว่าเขาจะวางแผนทุกอย่างไว้อย่างสมบูรณ์แบบแล้วก็ตาม

แอนโธนีปฏิเสธข้อเสนอของโดนัลด์โดยตรงโดยไม่ลังเลใด ๆ นอกจากนั้น เขายังบอกด้วยว่าลูกชายคนสุดท้องของเขาควรโทษตัวเองสำหรับสถานการณ์ที่เขาเผชิญอยู่ นี่ทำให้เขาโกรธมาก

หลังจากขึ้นรถ โดนัลด์ยังคงสาปแช่งอยู่ เขาพูดว่า “แอนโธนี ไอ้หมาแก่นั่น! มันไม่รู้จริง ๆ ว่าอะไรดีสำหรับตัวเอง! ฉันจะเอาชีวิตมันถ้าฉันไม่ต้องห่วงว่าจะมีปัญหามากมายตามมา!”

ตรงกันข้าม ฌอนแอบรู้สึกมีความสุขมาก

ตอนแรกเขากังวลมากว่าแอนโธนีจะสามารถรักษาน้องชายของเขาได้จริง ๆ

โดยไม่คาดคิดว่าหลังจากที่ไปเยี่ยมคลินิก แอนโธนีก็ปฏิเสธไม่รักษาน้องชายของเขาอย่างสิ้นเชิง เป็นผลให้ฌอนไม่ต้องกังวลกับการมีคู่แข่งที่แข็งแกร่งบนเส้นทางการสืบทอดมรดกและโชคลาภของตระกูลเว็บบ์

อย่างไรก็ตาม เขาไม่สามารถแสดงความรู้สึกหรืออารมณ์ของตนในที่สาธารณะได้ ดังนั้นเขาจึงพูดได้เพียงว่า “พ่อ ทำไมเราไม่จ้างนักฆ่าสองสามคนไปฆ่าไอ้แก่นั่น สักคืนล่ะ?”

“ไม่ได้!” โดนัลด์โพล่งออกมาทันที “แม้ว่าไอ้แก่คนนี้อาจมีเงินไม่มาก แต่คนที่มีอำนาจและมีอิทธิพลเป็นหนี้บุญคุณเขามากมาย คนพวกนั้นทั้งหมดคาดหวังให้เขามีชีวิตที่ยืนยาวและมีสุขภาพดี การฆ่าเขาจะเทียบเท่ากับการประกาศการตายก่อนวัยอันควรของผู้มีอำนาจทั้งหลายไว้ล่วงหน้า เมื่อถึงเวลานั้น ตระกูลเว็บบ์จะต้องถูกวิพากษ์วิจารณ์จากสาธารณชนอย่างแน่นอน!”

ฌอนพยักหน้าก่อนจะพูดว่า “เอาล่ะ ถ้าอย่างนั้น เราจะทำทุกอย่างตามที่พ่อตัดสินใจ เราจะทุบและทำลายคลินิกของเขาตราบเท่าที่เขากล้าที่จะเปิดใหม่ในอนาคต!”

โดนัลด์ตอบว่า “นั่นเป็นเพียงการข่มขู่ไอ้แก่นั่นเล็กน้อย คงจะดีที่สุดถ้าพ่อสามารถบังคับให้เขาตกลงที่จะดูแลรักษาน้องชายของลูกได้”

ฌอนรู้สึกประหม่าเล็กน้อยและเขาก็โพล่งออกมา “แต่พ่อ ไอ้แก่คนนั้นปฏิเสธที่จะยอมรับคำขอของพ่อหนิ!”

โดนัลด์ตอบว่า "นั่นคือเหตุผลที่พ่อจะขอความช่วยเหลือจากนายท่านมัวร์เพื่อให้ไปขอร้องแทนพ่อ"

ฌอนรีบพูดว่า “พ่อครับ วันนี้เป็นงานเลี้ยงวันเกิดของนายท่านมัวร์ ดังนั้นผมคิดว่าไม่ควรที่เราจะขอความช่วยเหลือจากเขาในตอนนี้ใช่ไหมครับ?”

"ลูกพูดถูก" โดนัลด์พยักหน้าก่อนจะพูดว่า “เราจะคุยกับเขาในคืนนี้หรือพรุ่งนี้”

จากนั้นโดนัลด์ก็มองไปที่ฌอนก่อนจะพูดว่า “ลูกต้องรีบหาวิธีฝึกและสร้างความสัมพันธ์กับจัสมิน ลูกต้องทำให้เธอตกลงที่จะแต่งงานกับลูกโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้!”

ฌอนพยักหน้าก่อนจะพูดว่า “พ่อไม่ต้องกังวล ผมได้สั่งเคนให้ช่วยเตรียมของขวัญให้จัสมินอย่างละเมียดละไมแล้ว ผมจะให้ของขวัญเธอในภายหลัง ผมเชื่อว่าเธอจะชอบมันอย่างมาก”