บทที่ 650

ชาร์ลียิ้มเล็กน้อยก่อนจะพูดว่า “ขอบคุณที่มารับผมวันนี้นะครับ”

จัสมินรีบตอบ “นี่เป็นความรับผิดชอบของฉันค่ะ อย่างไรก็ตาม เป็นเกียรติของตระกูลมัวร์มากที่คุณมางานเลี้ยงวันเกิดคุณปู่ของฉันได้ในวันนี้”

ขณะที่เธอพูด จัสมินก็วิ่งเหยาะ ๆ ไปข้างหน้าสองก้าว ขณะที่เธอเปิดประตูที่นั่งข้างคนขับก่อนจะโค้งตัวเล็กน้อยและผายมือให้ชาร์ลีขณะที่เธอหน้าแดง และพูดว่า “ปรมาจารย์เวด เชิญขึ้นรถได้เลยค่ะ”

ชาร์ลีพยักหน้าก่อนจะขึ้นรถอย่างเฉยเมย

หากใครก็ตามได้เห็นจัสมิน หญิงสาวผู้มีชื่อเสียงของตระกูลมัวร์ ที่เปิดประตูรถให้กับชายหนุ่มเป็นการส่วนตัว พวกเขาคงจะตกใจอ้าปากค้างจนกรามจะถึงพื้น

อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าจะมาจากแง่มุมไหน ชาร์ลีรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับเขาที่จะคู่ควรกับการกระทำของจัสมินในการเปิดประตูรถให้เขา

ในแง่ของตัวตนของเขา เขาเป็นนายน้อยของตระกูลเวด และตระกูลเวดนั้นมีอิทธิพลมากกว่าเมื่อเทียบกับตระกูลมัวร์

ในแง่ของความแข็งแกร่ง เขาเป็นปรมาจารย์เวด แม้แต่คุณปู่ของจัสมินก็ให้ความเคารพและสุภาพกับเขามาก ดังนั้น ชาร์ลีจึงรู้สึกว่าการที่จัสมินเปิดประตูรถให้เขาเป็นเรื่องปกติธรรมดา

ชาร์ลีไม่รู้ว่าแคลร์บังเอิญเห็นฉากนี้อย่างชัดเจนด้วยตัวเธอเอง

แคลร์ได้พบกับจัสมินแล้วครั้งหนึ่ง เนื่องจากจัสมินได้เดินทางมาร่วมงานเปิดสตูดิโอเพื่อแสดงความยินดีกับเธอเป็นการส่วนตัว

เมื่อเธอได้เห็นจัสมินครั้งก่อน แคลร์รู้สึกราวกับว่าเธอด้อยกว่าจัสมินในทุกทางที่เธอมี

แคลร์รู้ว่าเธอไม่สามารถเทียบได้กับจัสมินในแง่ของภูมิหลังครอบครัว รูปลักษณ์ ความสามารถและการเงิน แคลร์อดไม่ได้ที่จะรู้สึกละอายใจเพราะเธอรู้สึกราวกับว่าเธอได้พบกับความงามอันน่าทึ่งซึ่งดีกว่าเธอในทุกด้าน

อย่างไรก็ตาม แคลร์ไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าจัสมินซึ่งเป็นที่รู้จักและมีชื่อเสียงในโอลรัส ฮิลล์จะเคารพสามีของเธอมาก!

เธอไม่เพียงแค่ขับรถมาที่นี่เพื่อรับเขาเป็นการส่วนตัว แต่เธอยังเปิดประตูรถให้เขาด้วย! ทำไมจัสมินถึงสุภาพต่อสามีของเธอนัก?

ขณะที่เธอคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ แคลร์อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย เหมือนกับว่าเธอรู้สึกอิจฉา!

จู่ ๆ ก็มีความคิดแล่นเข้ามาในหัวของเธอ...