บทที่ 656

เคนพูดด้วยรอยยิ้มที่หยิ่งผยองว่า “คุณเวบบ์พาผมเข้ามา! บอกตามตรง ตอนนี้ผมเป็นคนของตระกูลเวบบ์ เท่าที่ผมกังวล ไม่มีใครที่นี่มีอำนาจและอิทธิพลที่จะต่อต้านตระกูลเวบบ์ใช่ไหม? ตระกูลเวบบ์นั้นมีอิทธิพลมากกว่าพวกคุณทุกคนรวมกัน! ถ้าคุณกล้าแตะต้องผม คุณคงอยากจะมีปัญหากับตระกูลเวบบ์อย่างแท้จริง!”

เคนดูอวดดีและมีชัยมาก เขารู้ว่าการเอ่ยถึงตระกูลเวบบ์จะไม่มีใครกล้าทำอะไรเขาเลย

เมื่อเขาเหลือบมองไปรอบ ๆ ตัวราวกับไก่ยักษ์ เขาก็เห็นเงาสีดำแวบผ่านตัวเขาทันทีและก่อนที่เขาจะทันได้ตอบโต้ ใบหน้าของเขาก็ถูกตบอย่างแรง!

เขารู้สึกราวกับว่าท้องฟ้าเริ่มมืดและเต็มไปด้วยดวงดาวหลังจากถูกตบ เขาก็สะดุดถอยหลังจากกำลังอันยิ่งใหญ่ หลังจากพยายามสงบสติอารมณ์และยืนนิ่ง เขาก็ลืมตาขึ้น และเห็นว่าคนที่ตบหน้าเขานั้นไม่ใช่ใครอื่นนอกจากชาร์ลี

ชาร์ลียิ้มกว้างบนใบหน้าของเขาและพูดอย่างราบเรียบว่า “ผมคงไม่ติดอะไรถ้าคุณไม่พูดถึงตระกูลเวบบ์ แต่เนื่องจากคุณพูดออกมา งั้นผมคงต้องโชว์ให้พวกเขาดูก็แล้วกัน!”

“ไอ้สารเลว! แกตบฉัน! ไอ้ชาติชั่ว!”

เคนไม่เคยคาดคิดว่าเขาจะโดนตบหน้าเมื่อเขาพูดถึงตระกูลเวบบ์ แม้ว่าชาร์ลีจะตบหน้าเขา แต่ก็เหมือนกับตบหน้าตระกูลเวบบ์ด้วยซ้ำ!

ชาร์ลีไม่ได้เป็นเพียงนักต้มตุ๋นที่รู้กลอุบายเพื่อหลอกคนอื่น แต่เขากำลังต่อสู้กับตระกูลเวบบ์ ตระกูลที่โดดเด่นที่สุดในตอนใต้!

ชาร์ลียิ้มให้กับคำด่าของเขาและตบเขาอีกครั้ง “คุณคิดว่าผมจะไม่กล้าตบคุณเพียงเพราะคุณเป็นสุนัขรับใช้ของตระกูลเวบบ์เหรอ? ให้ผมบอกคุณหน่อยนะว่าผมกำลังตบสุนัขรับใช้ของตระกูลเวบบ์อยู่! ถ้าคุณไม่พอใจเกี่ยวกับเรื่องนี้ ไปบอกเจ้านายของคุณให้มาหาผมสิ!”

ก่อนที่ชาร์ลีจะมาในวันนี้ เขาได้ตัดสินใจแล้ว