บทที่ 70

เช่นเดียวกับคลื่นที่ปั่นป่วนในจิตใจที่สับสนของเธอ ลิฟต์ก็มาถึงชั้นบนสุดของ โรงแรม แชงกรีลา

บริกรที่ยืนอยู่ข้างประตูโค้งคำนับด้วยความเคารพ และกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “คุณวิลสันในนามของ โรงแรม แชงกรีลา ของเรา พวกเราขออวยพรให้คุณ และคุณเวดมีความสุขในวันครบรอบแต่งงานในคืนนี้”

ชาร์ลีโบกมือ และพูดว่า “โอเค พวกคุณออกไปได้แล้ว!”

พนักงานทุกคนพยักหน้า และจากไป

ในชั่วพริบตามีเพียงแคลร์ และชาร์ลีเท่านั้นที่ถูกทิ้งไว้ใน สกาย การ์เด้น ที่ว่างเปล่า

แคลร์รู้สึกเหมือนอยู่ในช่วงฝันหวาน

เบื้องหน้าของเธอคือพื้นที่กว้างใหญ่ที่มีการตกแต่งที่หรูหรา

โคมระย้าคริสตัลที่งดงามถูกแขวนอยู่บนเพดานเปล่งประกายสว่างไสว และสวยงามซึ่งทำให้บรรยากาศที่ทำให้หยุดหายใจ และเงียบสงบของสกาย การ์เด้นยิ่งพิเศษ และหรูหราขึ้นอีก

เสียงเปียโนชิ้นเอกที่นุ่มนวลดังก้องไปทั่ว สกาย การ์เด้น มันทำให้หัวใจของผู้ฟังอบอุ่นขึ้นอย่างช้า ๆ คลายความตึงเครียดและความโกรธภายในใจพวกเขา

ดอกไม้สด และหายากส่งตรงทางเครื่องบินจากต่างประเทศ ถูกประดับตกแต่งทางเดิน และห้องโถงทั้งห้องส่งกลิ่นหอม และอโรมาทำให้อารมณ์ของผู้คนเปลี่ยนไป มันเป็นช่วงเวลาที่เงียบสงบ และสวยงามอย่างไม่อาจบรรยายได้

ในขณะนี้เมื่อเพลย์ลิสต์ของเปียโนเปลี่ยนไป ทันใดนั้นก็มีการเล่นเพลงในงานแต่งงานที่คลาสสิกที่สุด เพลง มิดซัมเมอร์ ไนท์ ดรีม เสียงไพเราะดังก้องกังวานขึ้นเรื่อย ๆ

ในขณะที่แคลร์กำลังชื่นชมทิวทัศน์อันน่าตื่นตา ชาร์ลีได้สวมชุดสูท และกำลังเดินมาหาเธอพร้อมกับช่อดอกไม้

ทุกย่างก้าวของเขามีหัวใจสีแดงอันงดงามที่โชว์ขึ้นมาจากพื้นแก้วคริสตัล ราวกับว่าหัวใจสีแดงกำลังเต้นไปพร้อมกับจังหวะดนตรีซึ่งให้ความรู้สึกที่ทรงพลังมาก

ด้านนอกสกาย การ์เด้นหลายคนยืดคอพยายามดูว่าเกิดอะไรขึ้นภายใน ผ่านผนังด้านนอก และพื้นกระจกคริสตัล