บทที่ 700

จาค็อบก็ตกตะลึงเล็กน้อยเช่นกัน เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า “นี่… มันไม่เหมาะสมเกินไปหรือเปล่า?”

อัลเบิร์ตตอบอย่างเคร่งขรึมว่า “คุณวิลสัน เนื่องจากคุณเป็นพ่อตาของคุณเวด แน่นอนว่าเป็นการเหมาะสมที่สุดสำหรับคุณที่จะรับประทานอาหารในห้องไดมอนด์!”

จาค็อบโล่งใจมากเมื่อได้ยินเรื่องนี้และรีบพูดขึ้นว่า “ดอน อัลเบิร์ต คุณสุภาพและมีมารยาทกับผมเกินไป”

ในที่สุดคุณเบย์และกรรมการคนอื่น ๆ ก็รับรู้ได้ว่าจาค็อบเป็นบุคคลที่โดดเด่นมากเช่นกัน

หากพวกเขาสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับจาค็อบ พวกเขาก็จะช่วยตัวเองให้พ้นจากความกังวลและปัญหาในอนาคตได้อย่างแน่นอน!

หลังจากนั้น อัลเบิร์ตก็พาพวกเขาไปที่ห้องไดมอนด์เป็นการส่วนตัว

คุณเบย์และกรรมการคนอื่น ๆ เดินตามหลังจาค็อบอย่างเงียบ ๆ ด้วยสีหน้าแสดงความเคารพ พวกเขาไม่กล้าพูดอะไร

จาค็อบเห็นแบบนี้เขาก็รู้สึกมีความสุขและตื่นเต้นมากจริง ๆ

เห็นได้ชัดว่าเขากระตือรือร้นมากที่จะเชิญคนเหล่านี้มาทานอาหารค่ำกับเขา อย่างไรก็ตาม ในตอนนี้ ทุกคนต่างก็เกรงกลัวเขา!

ในเวลานี้ จาค็อบอดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่าเขาได้ประโยชน์มากมายจากลูกเขยของเขา ชาร์ลี!

***

ขณะที่อัลเบิร์ตกำลังพาจาค็อบไปที่ห้องไดมอนด์อันหรูหรา เคน รวมถึงลูกชายของเขาและบอดี้การ์ดห้าคนจากตระกูลเว็บบ์ซึ่งนำโดยจอห์นนี่ก็มาถึงทางเข้าเฮเว่น สปริงส์แล้ว

เคนมีเจตนาฆ่าอย่างเยืยกเย็นบนใบหน้าของเขาในตอนนี้

ช่วงเวลานี้ คำว่า 'ไอ้ขี้แพ้ที่น่าสมเพช' ถูกสลักไว้บนหน้าผากของมาร์คัส ลูกชายของเขาและเขาใช้ชีวิตอย่างเลวร้ายยิ่งกว่าตายเสียอีก

ก่อนหน้านี้ เคนไม่กล้าล้างแค้นให้ลูกชายของเขา เพราะเขารู้ว่าเขาไม่สามารถยั่วยวนคนร้ายทั้งสองได้ นั่นคือชาร์ลีและอัลเบิร์ต

สิ่งที่น่าละอายยิ่งกว่านั้น คือความจริงที่ว่าลูกชายของเขาต้องไปที่เฮเว่น. สปริงส์ทุกสัปดาห์เพื่อให้อัลเบิร์ตตรวจดูตัวอักษรและรอยแผลเป็นบนหน้าผากของเขา