บทที่ 715

เคนร้องไห้ด้วยความสิ้นหวัง เมื่อมีด แตะบนหน้าผากของเขา เขาก็คร่ำครวญด้วยความเจ็บปวดและถึงกับดิ้นรนสุดชีวิต

อัลเบิร์ตตบหน้าเขาด้วยความหงุดหงิด และพูดว่า “ถ้าแหกปากอีกครั้งล่ะก็ผมจะตอนลูกชายคุณทันที!”

เมื่อได้ยินแบบนั้น เคนก็ยังตัวสั่นแต่ก็พยายามนิ่งอยู่ เขากัดฟัน น้ำตาไหลอย่างต่อเนื่องขณะที่อัลเบิร์ตเริ่มสลักบนหน้าผากของเขา

อัลเบิร์ตนั้นรวดเร็ว และแม่นยำมาก ไม่นาน คำว่า 'พ่อของไอ้ขี้แพ้ที่น่าสมเพช' ก็ถูกสลักบนหน้าผากของเคน!

หน้าผากของเคนเต็มไปด้วยเลือดราวกับว่ามันเพิ่งผ่านเขียงมา

มาร์คัสตัวสั่นด้วยความกลัวอย่างมากเมื่อเขาเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด พ่อของเขาคงจะรู้สึกเจ็บปวดและเศร้าหมองเป็นอย่างมาก เพราะมีคำที่สลักอยู่บนหน้าผากของเขาอยู่มากมาย

เมื่อการสลักเสร็จสิ้น เคนก็สะอื้นและถามว่า “ปรมาจารย์เวด คุณปปล่อยพวกเราไปได้แล้วใช่ไหมครับ?”

ชาร์ลีส่ายหัว “คุณคิดว่ามันจบแค่นั้นจริง ๆ เหรอ?”

จากนั้น เขาพูดกับมาร์คัสว่า “เฮ้ ไอ้ขี้แพ้ที่น่าสมเพช ผมขอโทรศัพท์คุณหน่อย”

มาร์คัสหยิบ iPhone รุ่นล่าสุดออกมาอย่างรวดเร็ว เขาปลดล็อกหน้าจอ แล้วส่งต่อให้ชาร์ลี

“คุณมี TikTok ไหม?” ชาร์ลีถาม

“มีครับ…” มาร์คัสพยักหน้าด้วยความกลัว

ชาร์ลีค้นหาแล้วเปิดแอปและบอกเขาว่า “มาเถอะ ผมต้องการบันทึกสแตนด์อัพ คอมเมดี้ระหว่างคุณกับพ่อของคุณ ถ้าคุณทำได้ดี ผมจะปล่อยคุณไป ไม่อย่างนั้นล่ะก็ ผมจะหักขาของคุณ”

เคนและมาร์คัสรีบพูดว่า “ปรมาจารย์เวด เราจะทำทุกอย่างที่คุณพูด อะไรก็ได้ ได้โปรดอย่าฆ่าพวกเรา…”