บทที่ 717

มาร์คัสรับคำพูดของเคนอย่างรวดเร็วและอุทานว่า “ถ้าผมไปหาตระกูลเวบบ์ ไอ้หมาแก่นั่นจะต้องการให้ผมเป็นอาเสี่ยของเขาไหมเนี่ย?”

เคนดีดนิ้วของเขา “อ๊ะ! อย่าพูดเชียวนะ เพราะพ่อคิดว่ามันเป็นไปได้มาก!”

มาร์คัสรีบพูดว่า “แต่พ่อ ไม่เป็นไรหรอก! ถ้าไอ้หมาแก่นั่นเรียกเราทั้งสองว่าเสี่ย แล้วจะแยกความแตกต่างระหว่างอายุของเราได้ยังไงล่ะ?”

เคนคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบว่า “ใช่ ที่ลูกพูดนั้นก็ถูก แล้วถ้าพ่อจะเป็นเสี่ยเลี้ยงของเขา ก็ไม่เป็นไรใช่ไหม?”

มาร์คัสยิ้มอย่างเขินอาย "ฟังดูดีสำหรับผมนะ!"

เคนกล่าวว่า “อันที่จริงแล้ว ทุกคนในตระกูลเวบบ์มีรสนิยมส่วนตัวที่น่าสนใจทีเดียว เคียน เวบบ์ชอบกินอึ ไอ้หมาแก่ชอบสะสมเสี่ยเลี้ยง แม้แต่โดนัลด์ เวบบ์ก็มีรสนิยมที่แปลกเหมือนกันนะ”

"จริงเหรอครับ?" มาร์คัสถามว่า “มันคืออะไร? เขาชอบกินของแบบนั้นด้วยเหรอ?”

“ไม่ใช่” เคนตอบ “พ่อได้ยินมาว่าเขาชอบเห็นเมียตัวเองมีชู้น่ะสิ”

“ชอบเห็นเมียตัวเองมีชู้? มันหมายความว่าอะไร?”

“หมายความว่าเขามีเมียที่รักสนุกและเขาก็สนุกกับมัน! อันที่จริง ยิ่งเมียของเขานอนกับผู้ชายมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งตื่นเต้นมากขึ้นเท่านั้น!”

มาร์คัสอ้าปากค้างด้วยความตกใจ “ว้าว! จริงไหมเนี่ย?"

"แน่นอน!" เคนหัวเราะและพูดต่อว่า “พ่อได้ยินมาว่าเขามีความฝันอันสูงส่งเป็นพิเศษเมื่อตอนที่เขายังเด็ก”

"มันคืออะไร?"

“เขาต้องการให้เมียของเขานอนกับผู้ชาย 10,000 คน และเขาไม่อนุญาตให้เธอพลาดแม้แต่คนเดียว!”