บทที่ 75

ชายคนนั้นยิ้ม เขาลูบหน้าของลิลี่แล้วพูดว่า “ตอนนี้คุณเป็นผู้หญิงของผม แล้วทำไมคุณยังอยากอยู่กับเขาล่ะ? ผมไม่ยอมให้ผู้ชายคนอื่นแตะต้องผู้หญิงของผมนะ!”

ลิลลี่รีบพูดด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน “ไม่ต้องกังวลนะคะเจอโรม ฉันไม่ยอมให้เขาแตะต้องตัวฉันเลยตั้งแต่เราคบกัน เขาลามกมาก! ร่างกายของฉันเป็นของคุณเสมอ และเป็นของคุณเท่านั้นมันมีไว้สำหรับคุณคนเดียวโดยเฉพาะนะคะ!”

จากนั้นเธอกล่าวต่อว่า “จริง ๆ แล้วฉันอยากจะเลิกกับเขาทันทีที่ร้านอาหารเริ่มเปิดดำเนินการ แต่ฉันไม่รู้ว่าไอ้ขี้แพ้จะมีเพื่อนที่ค่อนข้างมีไหวพริบ และช่วยฉันกำจัดกลุ่มนักเลงที่เขตพัฒนาขื้นใหม่ได้ รอจนกว่าธุรกิจจะเป็นไปตามที่กำหนด ฉันจะทิ้งเขา และไล่เขาออกจากร้านอาหาร!”

เจอโรม ฮันท์หัวเราะอย่างเอิกเกริก และพูดว่า “มันก็แค่นักเลงคนนั้น! ถ้าคุณบอกผมก่อนหน้านี้ทั้งหมด ที่ผมต้องทำคือโทรศัพท์ จากนั้นเจ้านายของเขาจะมาคุกเข่าและขอโทษคุณโดยตรง!”

ลิลลี่หัวเราะคิกคักอย่างยินดี และกล่าวว่า “โอ้ เจอโรม คุณคือฮีโร่ของฉัน! ตอนนั้นมันค่อนข้างเร่งด่วนฉันจึงไม่สามารถติดต่อคุณได้ นอกจากนี้ดักลาสอยู่ที่นั่นฉันกลัวว่าคุณจะรำคาญที่เห็นเขา!”

เจอโรมบีบเอวอย่างยั่วยวนแล้วหัวเราะ “คุณเป็นผู้หญิงที่ดีมาก!”

ลิลลี่ถูหน้าอกของเธอกับแขนของเขาเหมือนแมวถูตัวกับเสา และพูดว่า “เจอโรมคุณซื้อ BMW X6 ให้ฉันตอนนี้ได้ไหม? นะคะ นะนะ…"

เจอโรมยิ้มอย่างหยิ่งผยอง และพูดว่า “ทีหลังแล้วกันนะที่รัก เราจะไปที่บ้านของผมก่อน ให้ผมฟัดคุณหลายรอบก่อนแล้วกัน จากนั้นคุณก็ทิ้งไอ้ขี้แพ้คนนั้นไป และผมจะซื้อ X6 ให้คุณในวันพรุ่งนี้!”

ลิลลี่ร้องเสียงหลงอย่างดีใจ “เจอโรมจริงหรือคะ? พรุ่งนี้คุณจะซื้อ X6 ให้ฉันจริง ๆ หรือคะ?”

“ผมเคยโกหกคุณเมื่อไหร่กันล่ะ?” เจอโรมยิ้ม “แต่คุณต้องทำให้ผมมีความสุขก่อนนะ!”

ลิลลี่มองเขาอย่างยั่วยวน และพูดว่า “เจ้าหมาจอมซน! ไม่ต้องกังวลคุณจะอยู่บนสวรรค์ชั้นเจ็ดเลยแหละ เมื่อเราไปถึงบ้านของคุณนะคะ!”

จากนั้นพวกเขาก็เดินและออกจากโชว์รูม BMW

ชาร์ลีรู้สึกตื่นเต้นอย่างมากที่เจอกับคู่รักที่น่าขยะแขยง ทันใดนั้นเขาก็หยิบโทรศัพท์ออกมา และโทรหาดักลาส

เสียงประหลาดใจของดักลาสดังขึ้นในสายทันทีที่รับสาย “เฮ้ ชาร์ลี นายเป็นอย่างไรบ้าง? มีอะไรหรือเปล่า ทำไมถึงโทรอย่างกะทันหันแบบนี้?”

ชาร์ลีพูดอย่างเรียบเฉย “ฉันแค่อยากจะทักทาย นายกำลังทำอะไรอยู่ตอนนี้?”