บทที่ 77

หลังอาหารกลางวัน เจคอบพ่อตาของชาร์ลีแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว และบอกชาร์ลีว่า "เฮ้ รีบเตรียมตัวให้พร้อมเราจะขับรถคันใหม่ไปที่ แอนทีค สตรีท ร้านค้าแห่งหนึ่งได้นำเข้าแจกันจากเตาเผาสมัยราชวงศ์ถัง และฉันอยากลองไปดูซะหน่อย”

ชาร์ลีเริ่มเอ่ยปากต่อว่า “พ่อครับ พ่อเริ่มกลับมาสะสมของเก่าอีกแล้วเหรอ? เราไม่มีเงินมากนักและมันเป็นงานอดิเรกที่ฟุ่มเฟือยเกินไปในตอนนี้”

เจคอบไม่มีทักษะในการหาเงิน แต่เขาใฝ่ฝันมากเกี่ยวกับแผนการรวยทางลัด เขาชอบออกไปเที่ยวที่ แอนทีค สตรีท ด้วยความหวังว่าจะได้ของโบราณหายากในราคาเบา ๆ แต่ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ประสบการณ์ที่เขาได้รับมีเพียงแค่การหลอกลวงเท่านั้น

เขาหยุดไปพักหนึ่งแล้ว ตอนนี้ไม่เพียงแต่เป็นงานอดิเรกอีกครั้ง แต่เขายังเริ่มอยากลองของใหม่อีกด้วย

เจคอบรู้สึกไม่พอใจกับคำพูดแสดงความปรารถนาดีของชาร์ลี เขาพูดอย่างดูถูกเหยียดหยามและพูดว่า “ช่วยหยุดเรื่องไร้สาระของนายได้แล้ว นายแค่ต้องขับรถพาฉันไปที่นั่นเดี๋ยวนี้ก็พอ”

ชาร์ลีทำอะไรไม่ถูก แต่เขาไม่สามารถฝ่าฝืนพ่อตาของเขาได้ เขาจึงทำได้เพียงยอมจำนนต่อคำขอของเขา และขับรถพาชายชราไปที่ แอนทีค สตรีท

โอลรัส ฮิลล์ เป็นเมืองประวัติศาสตร์ที่มีชื่อเสียง แอนทีค สตรีท ซึ่งตั้งอยู่นอกสถานที่ท่องเที่ยวเป็นที่รู้จักกันดีในหมู่พ่อค้า และผู้ซื้อของเก่าทั้งใน และต่างประเทศ

เนื่องจากได้รับความนิยม หน่วยงานท่องเที่ยวในท้องถิ่นจึงลงทุนเงินจำนวนมากเพื่อปรับปรุงถนนโบราณ และเปลี่ยนให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวอีกแห่งหนึ่ง

เมื่อมาถึง แอนทีค สตรีท เจคอบเดินขึ้นไปที่ประตูร้านขายของเก่า และบอกพนักงานต้อนรับข้างประตูว่าเขามีนัดมา พนักงานต้อนรับพยักหน้า และเชิญพวกเขาไปที่ห้องวีไอพีด้านหลังร้าน

ชาร์ลีก้าวเท้าออกไปแล้วเมื่อเจคอบหันกลับมา และพูดว่า “ฉันคิดว่านายควรอยู่ที่นี่ดีกว่า นายไม่ได้รู้เรื่องเหล่านี้อยู่แล้ว รอฉันอยู่ข้างประตูห้องวีไอพี!”

ชาร์ลีพยักหน้า “ได้ครับคุณพ่อ!”

เจคอบเอามือไพล่หลังเข้าไปในห้องวีไอพีขณะที่ชาร์ลีนั่งอยู่ในพื้นที่พักผ่อน

***

ไม่กี่นาทีต่อมาจู่ ๆ ก็มีเสียงแหลมดังมาจากห้องวีไอพี

หลังจากนั้น เจคอบวิ่งออกจากห้องด้วยความตื่นตระหนก เขาพึมพำ “โอ้พระเจ้า ฉันเมาแล้ว!”