บทที่ 781

"พอได้แล้ว!" คุณท่านวิลสันโกรธมากและเธอตะโกนอย่างดุดัน ขณะจ้องไปที่เอเลนก่อนจะด่าว่า “นังชั่ว! ถ้าตระกูลวิลสันกำลังแย่ในตอนนี้น่ะเหรอ? ไม่ช้าก็เร็ว เราก็จะมีโอกาสลุกขึ้นได้อีกแน่นอน เมื่อวันนั้นมาถึง ฝันไปได้เลย ที่ฉันจะเอาแกกลับเข้าสู่ตระกูลวิลสัน แม้ว่าแกจะอ้อนวอนให้ฉันรับแกก็ตาม!”

จาค็อบรีบพูดกับเอเลนว่า “เอเลน! พูดกับแม่แบบนี้ได้ยังไง? รีบขอโทษแม่เดี๋ยวนี้!”

เอเลนขมวดคิ้วขณะจ้องมองจาค็อบและพูดอย่างเย็นชาว่า “คุณลืมไปเหรอยังว่ายายแก่คนนี้ไล่คุณออกจากตระกูลวิลสัน? นี่คุณกำลังจะปกป้องเธออีกแล้วเหรอ? คุณปฏิบัติกับเธอเหมือนหญิงชราเป็นแม่ของคุณ แต่หญิงชราเคยปฏิบัติกับคุณเหมือนคุณเป็นลูกไหม?”

หลังจากที่เธอพูดจบ เอเลนก็ชี้ไปที่คุณท่านวิลสันก่อนจะพูดอย่างเย็นชาว่า “ยายแก่ ฉันหวังว่าคุณจะรับรู้ความจริงและสถานการณ์ที่คุณเป็นอยู่ในตอนนี้ คุณยังเสแสร้งทำเป็นว่า ตัวเองสูงส่งและมีอำนาจอยู่เหรอ?

ให้ฉันบอกอะไรคุณบางอย่างเถอะ ฉันจะไม่กลับไปแม้ว่าคุณจะคุกเข่าลงและอ้อนวอนให้ฉันกลับไปหาตระกูลวิลสัน! ตระกูลวิลสันไม่มีค่าอะไรเลย คุณเองก็น่าสมเพชมาก ขนาดต้องขายเฟอร์นิเจอร์ของคุณเองเพื่อให้พอมีรายได้ประทังชีวิต ใครวะ จะอยากกลับไปหาตระกูลวิลสัน?”

คุณท่านวิลสันโกรธมาก เธอชี้นิ้วไปที่เอเลนก่อนจะพูดว่า “เอเลน ฉันอยู่บนโลกนี้มานานหลายปี แต่แกเป็นคนแรกที่กล้าพูดกับฉันแบบนี้ ฉันหวังว่าแกจะจำสิ่งที่แกพูดไว้! ในไม่ช้าก็เร็ว ฉันจะมาหักขาทั้งสองข้างของแกให้แกคุกเข่าลงและก้มหัวขอโทษฉัน!”

เอเลนหัวเราะก่อนจะพูดว่า “โอ้ ความสามารถของคุณพอเหรอ? คุณไม่มีเสียหน่อย คุณเป็นแค่กระดูกผุ ๆ ที่อีกไม่นานก็ลงหลุมศพแล้ว และคุณกำลังคิดจะหักขาฉันจริง ๆ เหรอ? มาเถอะ ขาของฉันอยู่ตรงนี้ ถ้าคุณมีความสามารถที่จะทำ คุณมาหักขาฉันตอนนี้เลยสิ”

ขณะที่เธอพูด เอเลนเหยียดขาของเธอออกไปต่อหน้าคุณท่านวิลสันขณะที่เธอเยาะเย้ยเธอด้วยความดูถูก

คุณท่านวิลสันรู้สึกหงุดหงิดมาก เธอรู้สึกอยากจะหักขาของเอเลนทันที ใครให้ความกล้าหาญกับเอเลนมาหยิ่งยโสต่อเธอ?

อย่างไรก็ตาม คุณท่านวิลสันไม่กล้าทำอะไรต่อหน้าชาร์ลี

เธอยังคงจำฉากที่ชาร์ลีทุบตีบอดี้การ์ดทั้งกลุ่มด้วยตัวคนเดียวได้อย่างชัดเจน เธอยังคงรู้สึกหวาดกลัวเมื่อนึกถึงเรื่องนี้

ในเวลาเดียวกัน แฮโรลด์ที่เคยหยิ่งโอหังมาก แต่ในตอนนี้เขาไม่กล้าแม้แต่จะพูดอะไรเลย เพราะชาร์ลีอยู่ที่นี่ เขาไม่กล้าแม้แต่จะก้าวไปข้างหน้าเพื่อปกป้องย่าของเขาเอง แม้ว่าเธอจะโดนเอเลนดูถูกเหยียดหยาม เขาทำได้เพียงซ่อนอยู่ด้านหลังด้วยสีหน้าเศร้าหมอง

ในเวลานี้ คริสโตเฟอร์มีสีหน้าน่าเกลียดมากขณะเดินเข้าไปในร้านเฟอร์นิเจอร์กับเจ้านาย

ทันทีที่เขากลับมา คริสโตเฟอร์ก็พูดว่า “แม่ ไปกันเถอะ! ราคาที่เขาเสนอมันต่ำเกินไป!”