บทที่ 810

เอเลนลองเดาเป็นวันครบรอบแต่งงานของชาร์ลีและแคลร์ที่ตู้เอทีเอ็มทันที

หน้าจอขึ้นว่า “สวัสดี ท่านผู้มีเกียรติสมาชิก ซิตี้แบงก์ สุพรีม วีไอพี รหัสผ่านของคุณไม่ถูกต้อง วันนี้คุณเหลืออีก 1 ครั้ง”

“เวรเอ้ย!” เอเลนสาปแช่ง “ผิดอีกแล้ว? โถ่เว้ย ฉันเหลือแค่โอกาสเดียวเท่านั้น…”

เธอกระทืบเท้าอย่างกังวล จู่ ๆ ก็มีความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในหัว อาจจะเป็นวันเกิดของชาร์ลีเองหรือเปล่า?

เธออยากลองเดาดู แต่จู่ ๆ เธอก็นึกขึ้นได้ว่าเธอไม่รู้ว่าวันเกิดของเขาคือเมื่อไหร่ เธอหยิบโทรศัพท์ออกมาและโทรหาแคลร์อย่างเขินอาย

เธอรีบถามทันทีที่รับสาย “แคลร์ วันเกิดของชาร์ลีคือวันไหน?”

แคลร์ถามด้วยความสงสัย “แม่คะ ทำไมถึงอยากรู้ขึ้นมาล่ะ?”

เธอรู้ว่าแม่ของเธอดูถูกชาร์ลีมาตลอด เธอจึงไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงต้องการรู้วันเกิดของชาร์ลีอย่างกะทันหัน

เอเลนพูดอย่างเขินอาย “โอ้ เอ่ออ ชาร์ลีได้ให้วิลล่ากับเราแล้วใช่ไหม? เขาทำงานหนักเพื่อสิ่งนั้น ดังนั้นแม่จึงต้องการตอบแทนเขาด้วยการฉลองวันเกิดของเขาไงล่ะ”

“วันที่สอง เดือนกุมภาพันธ์ค่ะ”

เอเลนขมวดคิ้ว “2 กุมภาพันธ์? แบบนี้ก็ตรงกับพิธีฉลองของชาวคริสต์นะสิ?”

“ใช่ค่ะ”

“หืม… แล้ววันที่เขาถูกส่งไปสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าล่ะ?”

“13 มีนาคม”

“โอเค เข้าใจละ”

เอเลนวางสายอย่างรวดเร็ว จากนั้นเธอก็สะดุดเข้าสู่ภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกอีกครั้ง

เธอรู้ว่าชาร์ลีเกิดปีอะไร และอายุเท่าไหร่ตอนที่เขาถูกส่งตัวไปสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า แต่เธอไม่แน่ใจว่าจะเป็น 0202 สำหรับวันเกิดของเขาหรือ 0313 สำหรับสิ่งที่เรียกว่าวันระลึกถึงสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า