บทที่ 824

เมื่อเธอเห็นว่าเจนนิเฟอร์เป็นไปตามแผนของเธอแล้ว คุณท่านวิลสันก็ร้องไห้ออกมาอย่างรวดเร็ว พร้อมทั้งตีขาตัวเองและเริ่มคร่ำครวญว่า “ชีวิตนี้ฉันเศร้ามาก! ตระกูลของฉันโชคร้ายจริง ๆ ที่มีลูกสะใภ้ที่ชั่วร้ายแบบนี้! ฉันกำลังจะตายอยู่แล้ว แต่ลูกสะใภ้ของฉันยังมาตะคอกใส่ฉันและด่าฉัน!”

เจนนิเฟอร์ทนไม่ไหวอีกต่อไปเมื่อเห็นหญิงชราร้องไห้

ทันใดนั้นเธอก็นึกถึงภาพที่น่าเศร้าของแม่ของเธอขณะถูกส่งตัวไปโรงพยาบาลหลังจากกินยาฆ่าแมลงหมดขวด ตอนนั้นเธอยังไม่ตาย แต่หมอบอกเธอว่าแม่ของเธอไม่รอดแล้วเพราะปอดของเธอกลายเป็นพังผืดที่หายไม่ได้หลังจากกินยาฆ่าแมลงในปริมาณมาก

ในตอนนั้นแม่ของเธอก็นอนร้องไห้อยู่บนเตียงอย่างน่าสงสารเช่นนี้เหมือนกัน เจนนิเฟอร์อดไม่ได้ที่จะหลั่งน้ำตาขณะที่เธอนึกถึงฉากใจสลายเหล่านั้น

เนื่องจากเอเลนบังคับและผลักไสหญิงชราคนนี้ไปสู่ทางตัน เจนนิเฟอร์จึงรู้สึกว่าเอเลนน่ารังเกียจยิ่งกว่า หากเทียบกับพี่สะใภ้ที่ขี้ขลาดของเธอเอง! ในเวลานี้ เธอไม่สามารถระงับความโกรธที่เธอรู้สึกอยู่ในใจได้

เธอเดินไปหาเอเลนก่อนจะพูดอย่างเย็นชาว่า “แกมันขี้ขลาด! พ่อแม่ของแก ไม่ได้สอนให้แกให้เกียรติและเคารพครอบครัวของสามีก่อนแต่งงานเหรอ?”

เอเลนไม่ได้รู้เลย ว่าเจนนิเฟอร์เข้ามาใกล้เธอเพื่อต้องการจะต่อยเธอ ทันทีที่เธอได้ยินเจนนิเฟอร์ขอให้เธอให้เกียรติครอบครัวของสามีของเธอ เอเลนก็หัวเราะอย่างดูถูกก่อนจะพูดว่า “ให้เกียรติพวกมันเหรอ? คุณล้อเล่นหรือเปล่า? ถ้าคุณมีแม่สามีแบบนี้ ฉันเกรงว่าคุณจะฆ่ามันไปนานแล้ว!”

เจนนิเฟอร์ไม่รู้ว่าคุณท่านวิลสันเป็นหญิงชราที่น่ารังเกียจและร้ายกาจมาก ดังนั้น เธอจึงโกรธมากเลยและเธอก็เกลียดเอเลนเข้ากระดูกเมื่อเธอได้ยินสิ่งที่เอเลนเพิ่งพูด เธอทนต่อไปไม่ไหวที่จะต่อยเอเลนให้ตาย!

เจนนิเฟอร์พุ่งไปข้างหน้าและต่อยเอเลนเข้าที่จมูกของเธอ

เอเลนร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดและล้มลงกับพื้นทันที หลังจากนั้นเจนนิเฟอร์ที่ตัวใหญ่และแข็งแรงก็นั่งคล่อมบนตัวเอเลน ก่อนที่เธอจะใช้มือข้างหนึ่งจิกผมของเอเลนและตบด้วยแรงทั้งหมดด้วยมืออีกข้าง ขณะที่เอเลนกำลังถูกตบตี เจนนิเฟอร์สาปแช่ง “วันนี้ ฉันจะฆ่าแก! นังลูกสะใภ้อกตัญญู! ฉันจะฆ่าแก!”

เอเลนร้องไห้เสียงดังต่อเนื่อง ขณะที่เธอถูกตบตี เธอถามว่า “แกเป็นใคร? แกมาตบฉันทำไม? ฉันยั่วอะไรแกเหรอ!”

เจนนิเฟอร์ตบหน้าเธออย่างไม่หยุดหย่อนและเธอสาปแช่ง “แกมันเป็นสุนัขไร้ยางอายที่ทำร้ายแม่สามีของตัวเอง! วันนี้ฉันต้องลงโทษแกและสอนบทเรียนให้แก! ฉันกำลังช่วยคนอย่างใหญ่หลวง!”

คุณท่านวิลสันรู้สึกตื่นเต้นมากเมื่อเห็นเอเลนถูกตบตี เธอโพล่งออกมา “เร็ว! ช่วยพาฉันเดินไปตรงนั้นที!”