บทที่ 838

แล้วเธอจะไม่ทำเช่นเดียวกันหรือ หากเธอต้องตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกับเอเลน?

ดังนั้นคุณท่านวิลสันจึงไม่ได้ตั้งใจจะใจดีหรือมีน้ำใจต่อเอเลนเลย

ยิ่งไปกว่านั้น คุณท่านวิลสันอดไม่ได้ที่จะจำความอัปยศที่เธอได้รับที่วิลล่า ธอมป์สัน เฟิร์สในวันนี้ ในเวลานี้เธอพูดอย่างเย็นชาว่า “นี่คือผลลัพธ์ และราคาที่แกต้องจ่ายสำหรับการกระทำของตัวแกเอง! แกควรมีความสุขกับผลที่ตามมาจากการกระทำของแก! นี่แค่วันแรกนะ เราจะใช้เวลาอีกสิบสี่วันด้วยกัน!”

หลังจากที่เธอพูดจบ คุณท่านวิลสันก็พ่นลมหายใจออกมาอย่างเย็นชาก่อนจะหันหลังเดินออกจากห้องน้ำ

เอเลนนั่งอยู่บนพื้นห้องน้ำ เธอรู้สึกหิวและเย็นมาก เธอรู้สึกอยากจะร้องไห้จริง ๆ เพราะตอนนี้เธอหมดหนทางและสิ้นหวัง อย่างไรก็ตาม เธอหุบปากทันทีเมื่อนึกถึงเจนนิเฟอร์ที่แสนร้ายกาจ

แต่เธอก็ไม่สามารถทำอะไรได้ เธอได้แต่กอดขาของเธอแน่นขณะที่เธอซุกใบหน้าของเธอไว้ระหว่างขาของเธอและร้องไห้อย่างขมขื่น

เอเลนไม่เคยพบกับประสบการณ์ที่น่าเศร้าเช่นนี้มาทั้งชีวิต ทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอต้องทนทุกข์ทรมานและพบเจอในวันนี้นั้นเลวร้ายยิ่งกว่าความทุกข์ทรมานทั้งหมดที่เธอเคยประสบในช่วงสองสามทศวรรษที่ผ่านมาในชีวิตของเธอ

เธออดไม่ได้ที่จะตื่นตระหนกเมื่อคิดถึงความจริงที่ว่าเธอจะต้องใช้เวลาสิบสี่วันถัดไปอาศัยอยู่ในห้องขังเดียวกับคุณท่านวิลสัน

เมื่อเอเลนรู้สึกสิ้นหวังมากขึ้นเมื่อคิดว่าเธออาจจะต้องรออย่างไม่มีกำหนดในสถานกักขังและเธอก็ร้องไห้จนน้ำตาแทบหมดจากตัว

…

ขณะที่เอเลนร้องไห้ในห้องน้ำในห้องขังที่ศูนย์กักกัน ชาร์ลีก็กำลังขับรถกลับไปที่วิลล่าที่ธอมป์สัน เฟิร์ส พร้อมกับจาค็อบ

ชายชราส่งเสียงฮัมและร้องเพลงด้วยความตื่นเต้น สีหน้าของเขานั้นแทบจะอธิบายไม่ได้เลย!

แคลร์และลอเรนกลับมาถึงวิลล่าก่อนพวกเขา

ทันทีที่ชาร์ลีกับจาค็อบเข้ามาที่ประตู พวกเขาเห็นแคลร์รีบวิ่งออกจากห้องนั่งเล่นทันที