บทที่ 858

มาทิลด้าพูดต่อว่า “ว้าว ฉันไม่ได้คาดหวังว่านายจะยังจำมันได้ทั้งหมดนะเนี่ย เอาจริง ๆ ฉันแทบจำอาหารบางจานไม่ได้ด้วยซ้ำนะ”

จากนั้น เธอถอนหายใจและพูดต่อ “จริง ๆ แล้ว อาหารของซัดเบอร์รี่ก็อร่อยเหมือนกัน แต่ฉันไม่รู้ว่าทำไม ตั้งแต่ฉันเรียนที่วิทยาลัย ฉันชอบอาหารของโอลรัสมากกว่า”

จาค็อบพูดด้วยรอยยิ้มเศร้า ๆ “ฉันยังจำได้ว่าเธอพูดเสมอว่าต้องการทำอาหารซัดเบอร์รี่สองสามเมนูให้ฉันลอง แต่ก็น่าเสียดาย…”

เขาถอนหายใจ และถามอย่างรวดเร็วว่า “จริงด้วยสิ มาทิลด้า เธอคิดยังไงกับการไปทำอาหารเย็นที่บ้านฉัน? บอกตามตรง ฉันรอมาหลายปีแล้ว ฉันหวังว่าความฝันของฉันจะเป็นจริงเข้าสักวันหนึ่งเสียที!”

มาทิลด้าประทับใจกับคำพูดของเขา และพูดว่า “ฉันโอเคนะคะ แต่ฉันไม่รู้ว่าคืนนี้พอลจะว่างไหมเนี่ยสิ”

จากนั้นเธอก็หันไปหาพอล และถามว่า “ลูกรัก คืนนี้ลูกยุ่งไหม? ถ้าไม่ เราจะไปทานอาหารเย็นที่บ้านของลุงวิลสันกันไหม? แม่อยากพบลูกสาวของเขาด้วย”

พอลพยักหน้าอย่างสง่างาม "ไม่มีปัญหาครับ! ไปกันเถอะ”

จาค็อบยิ้มอย่างมีชัย! เขาโพล่งว่า “งั้นตามนี้เลย! มาทิลด้า งั้นคืนนี้เธออยากจะทำอาหารอะไรให้ฉันทานดีล่ะ?”

มาทิลด้ายิ้มอย่างเขินอาย “โอ้ ตอนนี้ฉันคิดอะไรไม่ออกหรอก…”

ต่อมา เธออ้าปากค้างเล็กน้อยราวกับคิดอะไรบางอย่างแล้วพูดว่า “ทำไมเราไม่เพิ่มเพื่อนกันใน WeChat ล่ะ? เมื่อฉันคิดเมนูออก ฉันจะส่งข้อความหานาย จากนั้นฉันอาจจะต้องรบกวนนายไปซื้อวัตถุดิบให้ฉันที่ตลาด อ้อ ส่งที่อยู่บ้านของนายมาให้ฉันด้วย ฉันจะไปที่นั่นกับพอลในช่วงเวลาประมาณ 5.30 น.แล้วกันนะคะ”

จาค็อบหยิบโทรศัพท์ออกมาเปิดฟังก์ชั่นสแกนบน WeChat ด้วยความตื่นเต้นและพูดว่า “ไหน มาทิลด้า ฉันจะแสกนเพื่อเพิ่มเพื่อนไปนะ”

พวกเขาไม่ได้ติดต่อกันมานานกว่าสองทศวรรษแล้ว มาทิลด้ายังต้องขอเบอร์ของจาค็อบจากเพื่อนเก่า ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ใช่เพื่อนกันใน WeChat