บทที่ 872

มาทิลด้าพยักหน้าและพูดว่า “100 ล้านก็ไม่ได้แพงขนาดนั้น แต่แม่ก็ไม่ค่อยเข้าใจ ว่าจาค็อบจะซื้อวิลล่านี่ ได้ ในสถานการณ์ปัจจุบันของเขาได้อย่างไรกัน?”

พอลยิ้มและพูดว่า “แม่คงต้องถามเขาด้วยตัวเอง”

มาทิลด้ายิ้มเช่นกัน “อืม บางที เขาอาจจะคมในฝัก ไม่บอกความรู้ความสามารถของเขา ให้ไครรับรู้ก็ได้”

พอลครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “พูดจริง ๆ นะแม่ ลุงวิลสันเป็นคนดี แต่ผมไม่สามารถบอกได้ว่าเขามีคมที่จะซ่อน อันที่จริง ผมไม่คิดว่าเขาก็มีฝักด้วย”

มาทิลด้าถามด้วยความสงสัย “ลูกหมายความว่าอย่างไร?”

พอลตอบว่า “เปล่าครับ ผมแค่รู้สึกแปลก ๆ แค่นั้นเอง”

มาทิลด้าหัวเราะเบา ๆ ขณะที่เธอตอบ “เอาล่ะ พอได้แล้ว แม่ควรจะดีใจกับเพื่อนเก่าของแม่ ที่สามารถอยู่ในวิลล่าราคาแพงแบบนี้ได้ ส่วนเรื่องอื่น ๆ มันไม่ใช่เรื่องของเรา”

พอลพยักหน้าอย่างจริงจัง “ใช่ครับ แม่พูดถูก”

ในขณะนี้ จาค็อบเปิดประตูและพูดอย่างตื่นเต้นทันทีที่เห็นมาทิลด้าและพอลว่า “เฮ้ มาทิลด้า พอล พวกเธออยู่ที่นี่แล้ว มาเถอะ เข้ามาได้เลย!”

มาทิลด้ายิ้มขณะที่เธอพูดว่า “ว้าว จาค็อบ บ้านของนายสวยมาก ฉันไม่รู้ว่านายพักอยู่ในที่หรูหราเช่นนี้ ฉันรู้สึกได้ถึงความยิ่งใหญ่และสง่างามของสถานที่แห่งนี้เมื่อเข้าประตูเลย นี่คงเป็นวิลล่าที่ดีที่สุดในโอลรัส ฮิลล์ใช่ไหม?”

จาค็อบตอบอย่างนอบน้อม “ฉันไม่แน่ใจว่าดีที่สุดไหม ที่จริงฉันเพิ่งย้ายมาเมื่อสองวันก่อน”

มาทิลด้าและพอลตามจาค็อบเข้าไปในวิลล่า