บทที่ 878

”ดังนั้น นี่ไม่ใช่สิ่งที่เราสามารถตัดสินใจได้เหมือนตอนที่เรายังเป็นวัยรุ่นอยู่ เราต้องคิดให้รอบคอบและพิจารณาทุกอย่างก่อนที่เราจะตัดสินใจได้”

จาค็อบตอบทันทีว่า “ฉันรับไม่ได้กับสิ่งที่เธอเพิ่งพูดไป ฉันรู้ว่าเธอยังมีความรู้สึกกับฉันอยู่ลึก ๆ และฉันก็มีความรู้สึกต่อเธอด้วย ในเมื่อเรายังมีความรู้สึกต่อกัน ทำไมเราจะผ่านมันไปด้วยกันไม่ได้ล่ะ?”

ขณะที่เขาพูด จาค็อบถามอย่างจริงจังว่า “มาทิลด้า ฉันอยากให้เธอบอกความจริงกับฉัน ตอนนี้เธอมีความรู้สึกกับฉันบ้างไหม?”

มาทิลด้าเขินอายเล็กน้อย เธอตอบว่า “นายหวังให้ฉันตอบคำถามของนายว่าอย่างไร? อย่างไรก็ตามเราทั้งคู่ต่างก็รักกันอย่างสุดซึ้ง ในตอนนั้นเรามีความสัมพันธ์ที่ดี เราเป็นรักแรกของกันและกัน และเราได้หลอกตัวเองมานานกว่ายี่สิบปี”

หลังจากนั้น มาทิลด้าตอบว่า “ฉันบอกนายไปแล้วว่าฉันรู้สึกอย่างไร แต่เราไม่ควรนึกถึงแค่ความรู้สึกของตัวเองในการตัดสินใจความสัมพันธ์ของเรา”

จาค็อบร้องไห้หนักขึ้น เขาดูเหมือนเด็กที่ทุกข์ทรมาน เด็กที่ได้รับความคับข้องใจมากมาย

เขาได้รับความทุกข์ทรมานด้านความรู้สึกมากเกินไป ในตลอดหลายปี นั่นคือเหตุผลที่เขารู้สึกสุขใจอย่างมากเมื่อมาทิลด้ากลับมาบ้าน

ทันทีที่เขาเห็นมาทิลด้า เขาก็ตระหนักได้ว่าชีวิตของเขาอยู่ในความคับแค้นใจตลอดยี่สิบปีที่ผ่านมา

เขาไม่ต้องการที่จะดำเนินชีวิตแบบนั้นอีกต่อไป

มาทิลด้าไม่อาจหยุดดวงตาของเธอไม่ให้ร้องไห้ได้ เมื่อเธอเห็นจาค็อบร้องไห้อย่างสิ้นหวังเหมือนกับเด็ก