บทที่ 880

ขณะที่ทั้งสองกำลังพูดคุยกันต่อ กลิ่นไหม้ก็กระจายไปทั่วห้องครัวในทันที

มาทิลด้าอุทาน “ไม่นะ! กุ้งผัดของฉัน!”

หลังจากนั้น เธอรีบผลักจาค็อบออก เธอหน้าแดงและวิ่งไปที่เตา เมื่อเธอมองดูกระทะ เธอก็คร่ำครวญทันที “หมดกัน! มันหมดแล้ว! กุ้งไหม้หมดแล้ว!”

จาค็อบรีบเตือนเธอว่า “ปิดไฟเร็ว! ไม่อย่างนั้นจะไหม้ยิ่งกว่าเดิม!”

มาทิลด้ารีบปิดแก๊สบนเตา กุ้งในกระทะไหม้เกรียมจนหมด ในเวลานี้ เธอทำได้เพียงพูดอย่างช่วยไม่ได้ว่า “นี่เป็นความผิดของนายเลย! เดิมทีกุ้งผัดเป็นอาหารที่ดีที่สุดของฉัน แต่ตอนนี้มันพังหมดแล้ว…”

จาค็อบรู้สึกผิดและอายมาก ดังนั้นเขาจึงรีบพูดว่า “ฉันควรออกไปซื้อกุ้งอีกถุงไหม?”

ในเวลานี้ ทั้งชาร์ลีและพอลที่กำลังเพลิดเพลินกับชาอยู่ข้างนอก ก็ได้กลิ่นไหม้ออกมาจากห้องครัวด้วยเช่นกัน ชาร์ลีถามโดยทันทีว่า “คุณคิดว่าพวกเขาทำอะไรไหม้ไหม?”

พอลขมวดคิ้วก่อนจะตอบว่า “แม่ของผมเป็นแม่ครัวที่มืออาชีพมาก ผมไม่คิดว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นในตอนที่แม่ทำอาหาร…”

ชาร์ลีลุกขึ้นและพูดว่า “พอล คุณนั่งรอผมสักครู่ก่อนนะ ผมจะเข้าไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น เผื่อมีบางอย่างผิดปกติ”

พอลรีบตอบไปว่า “งั้นผมจะไปกับคุณด้วย”

เมื่อพอลกำลังเตรียมตัวจะลุกขึ้น ชาร์ลีรีบเอื้อมมือหยุดเขาก่อนจะยิ้มและพูดว่า “ช่วยนั่งลงและเพลิดเพลินกับชาของคุณดีกว่า ผมจะไปดูเองอย่างรวดเร็ว”

ในเวลานี้ ชาร์ลีกำลังสงสัยว่าแม่ของพอลและพ่อตาของเขากำลังทำไม่ดีในครัวหรือเปล่า ถ้าอาหารไหม้แสดงว่าพวกเขาทั้งคู่กำลังทำอะไรที่ใกล้ชิดและไม่น่าดู มันจะไม่น่าอายสำหรับพวกเขาหรอกเหรอ ถ้าพอลรีบเข้าไปขัดจังหวะพวกเขาในเวลาแบบนี้?