บทที่ 927

เมื่อคุณท่านวิลสันตระหนักว่าความฝันที่จะย้ายเข้าไปอาศัยอยู่ที่วิลล่าที่ธอมป์สัน เฟิร์สนั้นพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง เธอจึงยิ่งเกลียดเอเลนจนตายจริง ๆ

ยิ่งไปกว่านั้น เอเลนยังกล้าอวดดีต่อหน้าคุณท่านวิลสันในขณะที่เอเลนดูถูกและตำหนิหญิงชราอย่างเลวทราม สิ่งนี้ทำให้หญิงชรารู้สึกโมโหต่อเธอมากยิ่งขึ้น

สำหรับคุณท่านวิลสัน สิ่งสุดท้ายที่เธอต้องการคือการเห็นเอเลนตกอยู่ในขุมนรกแห่งความทุกข์ทรมาน แต่จริง ๆ แล้วเอเลนกำลังจะได้รับการปล่อยตัวในตอนนี้?

ถ้าเอเลนกำลังจะออกจากสถานที่แห่งนี้ นี่เป็นโอกาสสุดท้ายที่เธอจะได้จัดการกับเธอ และสอนบทเรียนให้เธอในตอนนี้! หากเธอพลาดโอกาสนี้ เธอก็อาจจะไม่มีโอกาสได้ทำอีกในอนาคต!

ดังนั้น หญิงชราจึงตัดความชราภาพและความอ่อนแอทางร่างกายของเธอโดยสิ้นเชิง และเธอก็ยกขาขึ้นให้สูงที่สุดเท่าที่จะทำได้ ก่อนที่เธอจะกระแทกเท้าลงบนเข่าของเอเลน

เมื่อเธอได้ยินเสียงแตก เอเลนอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงกรีดร้องอันน่าสยองออกมา

เธอรู้สึกเจ็บที่ขาอย่างรุนแรง ขาเธอต้องหักแน่ ๆ !

คุณท่านวิลสันตื่นเต้นมากเมื่อเธอหักขาของเอเลนได้สำเร็จในครั้งเดียว! อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเธอเคลื่อนไหวร่างกายของเธอมากเกินไป เธอจึงไม่สามารถยืนได้อย่างมั่นคงนักและเธอก็ลื่นล้มลงกับพื้น

คุณท่านวิลสันกระแทกก้นของเธออย่างจังขณะที่เธอล้มลงกับพื้นและความเจ็บปวดทำให้เธอกรีดร้องออกมา “โอ๊ย! โอ๊ยย!”

อย่างไรก็ตาม เห็นได้ชัดว่าเอเลนอยู่ในสภาพที่น่าสังเวชกว่ามาก เมื่อเธอเห็นเข่าขวาของเธองอไปในทิศทางตรงกันข้าม เธอทำได้เพียงร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด “อ๊ากกก! ขาของฉัน! ขาฉันหัก!”

ผู้คุมได้ยินเสียงความโกลาหลในห้องขัง และเขาก็ตะโกนขึ้นว่า “เกิดอะไรขึ้น? เกิดอะไรขึ้นข้างใน?”

เมื่อทุกคนได้ยินเสียง พวกเธอก็รีบหยุดสิ่งที่พวกเขากำลังทำอยู่และรีบถอยออกไป

เจนนิเฟอร์ก้มดูที่ขาของเอเลน และเธอก็ยิ้มอย่างพอใจในขณะที่เธอพูดว่า “ฮ่าฮ่าฮ่า นังตัวแสบคนนี้กำลังคุยโวว่าเธอกำลังจะได้รับการปล่อยตัวจากสถานกักกันแห่งนี้ และเธอยังคงต้องการทำให้หญิงชราขายหน้า แต่เธอกลับโดนหักขาซะงั้น ฉันคิดว่าเธอสมควรได้รับมันจริง ๆ !”

หลังจากที่เธอพูดจบ เจนนิเฟอร์ก็รีบช่วยคุณท่านวิลสันให้ลุกขึ้นมาขณะที่พาเธอออกจากห้องน้ำ