บทที่ 957

แคลร์รีบขึ้นว่า “ไม่ต้องกังวลนะคะ คุณนายลูอิส ชาร์ลีดูแลหนูได้ดีมาก”

แล้วเธอก็หน้าแดงและกล่าวขอโทษ “คุณนายลูอิสคะ ฉันต้องขอโทษที่ไม่สามารถไปเยี่ยมคุณได้ที่อีสต์คริฟฟ์ หนูไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคุณฟื้นและกลับมาที่โอลรัส ฮิลล์แล้วถ้าชาร์ลีไม่บอกหนู หนูต้องขอโทษด้วยนะคะ…"

“โอ้ ไม่ ได้โปรดอย่าเลยที่รัก พวกเธอช่วยไว้มากแล้ว พวกเธอดูแลฉันในโรงพยาบาลเมื่อฉันป่วยหนัก ฉันอาจเสียชีวิตจากความเจ็บป่วยแล้วด้วยซ้ำ ถ้าไม่ใช่เพราะเธอสองคนที่ช่วยฉันด้วยเงิน…”

ดวงตาของคุณนายลูอิสแดงก่ำด้วยน้ำตาและเธอก็สำลัก “ฉันขอบคุณหนูมากนะแคลร์ หนูต้องดูแลเรื่องตระกูลวิลสันเช่นเดียวกับเรื่องของฉัน มันคงเป็นเรื่องยากสำหรับหนูมาก ฉันรู้สึกขอบคุณและรู้สึกผิดมากในเวลาเดียวกัน ฉันเป็นภาระของพวกเธอทั้งคู่ ควรเป็นฉันที่พูดขอโทษ!”

แคลร์จับมือเธอแน่นแล้วพูดว่า “คุณนายลูอิส อย่าลืมว่าหนูเป็นภรรยาของชาร์ลี! คุณคือนางฟ้าแม่ทูนหัวของเขา ซึ่งหมายความว่าคุณเป็นนางฟ้าแม่ทูนหัวของหนูด้วยนะคะ!”

คุณนายลูอิสหลั่งน้ำตาอย่างซาบซึ้งต่อคำพูดของแคลร์และเธอรู้สึกว่าหญิงสาวคนนี้แตกต่างจากเมื่อก่อนเล็กน้อยเมื่อเธอพบเธออีกครั้งในครั้งนี้

แม้ว่าจะไม่ใช่ครั้งแรกที่แคลร์มากับชาร์ลีเพื่อไปเยี่ยมเธอในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า แต่ก่อนหน้านี้ พวกเขามักมีความรู้สึกแปลกแยก และเย็นชาระหว่างพวกเขาซึ่งบ่งบอกว่าพวกเขาไม่มีความรู้สึกต่อกัน

แต่ถึงอย่างไรก็ตาม เมื่อเธอพบพวกเขาอีกครั้งในครั้งนี้ พวกเขาจับมือกันและดูเหมือนว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาจะดีขึ้นมาก

ในอดีต คุณนายลูอิสมักได้ยินข่าวลือที่น่าเป็นห่วงมากมายเกี่ยวกับพวกเขาที่ทำให้เธอกังวลเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของพวกเขา โดยกลัวว่าสักวันหนึ่งชาร์ลีจะถูกไล่ออกจากตระกูลวิลสันเมื่อพวกเขาหย่าร้างกัน

ในที่สุดเธอก็สามารถถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อเห็นพวกเขายังอยู่ด้วยกัน

ในขณะเดียวกัน ทุกคนก็อ้าปากค้างด้วยความประหลาดใจเมื่อได้ฟังการสนทนาของพวกเขา

ตอนนี้ทุกคนได้รู้เกี่ยวกับสิ่งที่ชาร์ลีและภรรยาของเขาทำเพื่อคุณนายลูอิสตอนที่เธอล้มป่วย

ชาร์ลีก็อ่อนน้อมถ่อมตนเช่นเคย เขาจริงใจในการช่วยเหลือคุณนายลูอิสเพื่อตอบแทนความรักที่ไม่มีเงื่อนไขของเธอ เขาไม่เคยคิดจะทำสิ่งนี้เพื่ออวดคนอื่น

ดูเหมือนว่าแม็กซ์จะเศร้ามากในตอนนี้!