บทที่ 961

“ทำไม่ได้หรอก!” แม็กซ์ตะโกนลั่น เมื่อเขาเห็นชาร์ลีเริ่มถอย เขาจับผิดชาร์ลี แล้วพูดเสียงดังว่า “พวกนาย ได้ยินเขาไหม? ชาร์ลี นายพูดเองนะ ว่า 'แฮมิลตันชนะได้เพราะเขาคือแฮมิลตัน ไม่ใช่เพราะเขามีรถที่ดีที่สุด' ถ้าแบบนั้น เรามาแข่งกันดูไหม ว่านายสมควรได้รับฉายาว่า ชูมัคเกอร์จริง ๆ หรือเปล่า?..”

ชาร์ลีโบกมืออย่างเขิน ๆ และพูดว่า “นี่ แม็กซ์ ลืมเรื่องทั้งหมดไปเถอะ เราไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกัน มันไม่ยุติธรรม”

มันไม่ยุติธรรมเลยจริง ๆ รถบีเอ็มอับเบิลยู 760 ปะทะ เมอร์เซเดส-เบนซ์ อี300 เปรียบเหมือนการส่งหมาป่ากับสุนัขฮัสกีไปแข่งกัน

แม็กซ์สันนิษฐานว่าชาร์ลีพยายามจะไม่ลงแข่งขันเพราะกลัว เขาเลยแซวอีกครั้งว่า “ชาร์ลี เมื่อกี้นายยังอวดดีอยู่เลย ทำไมจู่ ๆ ถึงขี้ขลาดแบบนี้ล่ะ? นายไม่สามารถกล้าหรือตกลงอะไรได้ เวลาอยู่ต่อหน้าภรรยาเหรอ?”

ชาร์ลีตอบโดยแกล้งทำเป็นรำคาญ “นี่ แม็กซ์ อย่าพูดแบบนั้นสิ เราเป็นเพื่อนสมัยเด็ก ทำไมนายต้องคุกคามฉันด้วย? ใช่ รถที่นายขับมันดี หยุดโม้ได้แล้ว! นายคิดว่านายสามารถชนะได้ เพียงเพราะรถของนายดีกว่าของฉันใช่ไหม?”

แม็กซ์คิดว่าชาร์ลีตกหลุมพรางของเขา แต่เขาไม่รู้เลยแม้แต่นิดเดียว ว่าเขาเองนั่นแหละ คือคนที่ตกหลุมพรางของชาร์ลี เขาพูดอย่างรวดเร็วว่า “ผู้ชนะจะถูกตัดสินจากการแข่งขัน แต่ประเด็นคือ นายกล้าที่จะแข่งหรือเปล่า? ฉันว่าอะไรไม่ได้หรอก ถ้านายเป็นคนเหยาะแหยะและตัดสินใจที่จะไม่สู้”

ชาร์ลีกระทืบเท้าอย่างโกรธจัด "ได้! มาแข่งกัน! ฉันไม่กลัวนายหรอก!”

แม็กซ์ยิ้มอย่างพอใจ "เจ๋ง! มาแข่งกัน! เราจะขับรถไปที่ ไฮแอท ใครมาถึงที่นั่นก่อน ถือว่าชนะ ตกลงไหม?"

ชาร์ลีพยักหน้า “งั้นก็ได้ แต่เราไม่สามารถแข่งกันโดยไม่มีอะไรเดิมพัน ใช่ไหมล่ะ?”

"เอาเถอะ!" แม็กซ์พูดอย่างมั่นใจ “ฉันจะเดิมพันตามที่นายบอก!”