บทที่ 978

เขาไม่เคยได้กลิ่นหรือดื่มแชมเปญใด ๆ ที่ราคาขวดละเกือบสองหมื่นเหรียญ ดังนั้นเขาจึงต้องการใช้ประโยชน์จากโอกาสที่ดีนี้ในการดื่มให้มากที่สุด

ในเวลานี้ สก็อตต์ ลูกน้องของแม็กซ์กำลังกินหมูหันในขณะที่เขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ ว่า “ทำไมฉันถึงรู้สึกราวกับว่าฉันได้เป็นพี่ของแดร์ริล เวย์นในหนังเรื่อง The Richest Man in Zion? ฉันรู้สึกราวกับว่าฉากนี้คล้ายกับฉากในหนังตอนที่พวกเขากำลังกิน และดื่มอยู่ในร้านอาหารจริง ๆ!”

ทันทีที่เขาพูดแบบนี้ ทุกคนต่างก็เห็นด้วยทันที พวกเขาพยักหน้า และหัวเราะก่อนจะพูดว่า “ใช่ นายพูดถูก! นี่มันคล้ายกับฉากนั้นจริง ๆ !”

สก็อตต์ยิ้มก่อนจะพูดว่า “ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณพี่แม็กซ์! ขอบคุณครับพี่แม็กซ์!”

สเตฟานีพูดอย่างขุ่นเคืองว่า “ทำไมนายถึงขอบคุณแค่แม็กซ์? พี่ชาร์ลีก็จ่ายเงินครึ่งหนึ่งสำหรับอาหารค่ำคืนนี้ด้วยเหมือนกัน จริงไหม?”

สก็อตต์ตอบอย่างดูถูกว่า “ฉันกำลังกินครึ่งที่พี่แม็กซ์จ่ายไป ในขณะที่เธอกำลังกินอีกครึ่งที่ชาร์ลีจ่ายไป ดังนั้นเธอก็ไปขอบคุณเขาได้ทุกอย่างที่เธอต้องการ มันไม่เกี่ยวอะไรกับฉันเลย”

ในเวลาเดียวกันนี้ โจอี้ที่กินจนปากมันเยิ้มไปหมดแล้ว จู่ ๆ ก็ตอบสนองต่อหัวข้อที่คนอื่นพูดถึง เขายังคงเคี้ยว และแทะเนื้อในขณะที่เขาถามอย่างคลุมเครือว่า “ว่าแต่ พวกนายกำลังพูดถึงเรื่องอะไรกัน? The Richest Man in Zion คืออะไร? ทำไมฉันไม่เข้าใจสิ่งที่นายกำลังพูดถึง?”

ฮาร์วีย์ขมวดคิ้วก่อนจะถามว่า “ก็หนังเรื่อง The Richest Man in Zion ไงล่ะ! นักแสดงแซคคารี เลวี แสดงในหนัง มันฉายในโรงหนังเมื่อนานมาแล้ว และทำเงินได้มหาศาลให้กับบ็อกซ์ ออฟฟิศ นี่นายยังไม่ได้ดูเหรอ?”

"โรงหนังงั้นเหรอ?" โจอี้ตอบอย่างงง ๆ ว่า “ปกติฉันไม่ค่อยไปโรงหนังเพื่อดูหนังเลย ทำไมฉันถึงต้องใช้เงินมากมายเพื่อดูหนังพวกนี้ที่พวกเขาแสดงด้วยล่ะ? คนเหล่านั้นบ้าเงินจังเลยนะว่าไหม? พวกเขาควรจะให้เราดูหนังฟรี! ฉันมักจะดูออนไลน์ และขอให้คนช่วยแชร์ลิ้งก์เพื่อที่ฉันจะได้ดูหนังฟรี! และถ้าฉันกลับบ้านคืนนี้ ฉันจะดูออนไลน์กับหนังเรื่องนี้”

"ไอ้โง่เอ๊ย!" ฮาร์วีย์ตอบอย่างเย็นชาว่า “โจอี้ นี่นายไม่คิดว่านายกำลังเอาเปรียบคนอื่นมากเกินไปหน่อยเหรอ? คนเขาลงทุนหลายร้อยล้านดอลลาร์เพื่อสร้างภาพยนตร์ นอกจากนี้ ผู้กำกับ ตากล้อง ช่างแต่งหน้า และนักแสดงต่างก็ทุ่มเทอย่างหนักในช่วงเวลาอันยาวนานเพื่อผลิตภาพยนตร์เหล่านี้ หากพวกเขาปล่อยหนังฟรีเพียงเพราะคนอย่างนาย บริษัทภาพยนตร์และโทรทัศน์จะไม่ขาดทุนหรือไง?”

เมื่อโจอี้ได้ยินฮาร์วีย์ตำหนิเขา เขาตอบอย่างดูถูกเหยียดหยามว่า “นายไม่จำเป็นต้องบอกฉันทั้งหมดนี้หรอกนะ ฉันชอบที่จะได้ผลประโยชน์ให้มากที่สุด ฉันไม่ชอบจ่ายเงินที่ไม่จำเป็น มีปัญหาอะไรไหม? ฉันไม่ได้รับอนุญาตให้ทำแบบนั้นหรือไง? ฉันยังไปด่าพวกเขาบนอินเทอร์เน็ต ฉันจะด่าพวกเขาถ้าถ่ายทำไม่ดี การแสดงที่ไม่ดี และการผลิตหนังที่ช้าของพวกเขา! นายจะทำอะไรฉัน? นายนี่มันยุ่งมากจริง ๆ ”

ฮาร์วีย์พูดอย่างโกรธเคืองว่า “นี่นายยังไปด่าคนอื่นหลังจากที่ใช้ประโยชน์จากพวกเขาแล้วงั้นเหรอ? นายนี่มันไร้ยางอายมาก! นายไม่กลัวการลงโทษถ้านายพูดแบบนี้เหรอ?”

โจอี้ขมวดคิ้วก่อนจะพูดว่า “การลงโทษ? ลงโทษอะไร? ฉันเป็นเด็กกำพร้าอยู่แล้ว ฉันจะกลัวอะไรอีก? ฉันจะกลัวว่าพ่อแม่จะตายเพราะฉันไหมงั้นเหรอ?”