บทที่ 995

หลังจากวางสายเทรวิส ชาร์ลีบอกฮาร์วีย์ที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาว่า “ฉันได้ทักทายประธานเลนในนามของนายแล้ว เขาบอกฉันว่า เขาจะย้ายนายไปที่สำนักงานใหญ่ของบริษัทเพื่อเป็นผู้ช่วยของเขา”

ฮาร์วีย์และเหล่าเพื่อน ๆ ทั้งโต๊ะต่างตกตะลึง

ทุกคนเคยได้ยินชื่อเทรวิสมาก่อน เขาเป็นคนร่ำรวยที่มีมูลค่ามากกว่าหมื่นล้านดอลลาร์!

ยิ่งกว่านั้นการเป็นผู้ช่วยของมหาเศรษฐีที่มีมูลค่าหลายหมื่นล้านดอลลาร์ มันไม่ใช่งานธรรมดา เป็นไปไม่ได้เลยที่คนธรรมดาทั่วไปจะได้รับโอกาสพิเศษนี้

อย่างน้อยที่สุด คน ๆ นั้นจะต้องสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงและมีประสบการณ์การทำงานที่คล้ายกันในบริษัทขนาดใหญ่หลายแห่งจึงจะได้รับการพิจารณาให้ดำรงตำแหน่งโดยเศรษฐีอย่างเทรวิส

ทุกคนรู้สถานการณ์และภูมิหลังของฮาร์วีย์เป็นอย่างดี

ทั้งฮาร์วีย์และชาร์ลีเป็นเพียงผู้สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาเท่านั้น เนื่องจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าดูแลพวกเขาจนถึงแค่อายุสิบแปดปีเท่านั้น หลังจากนั้นพวกเขาต้องออกสู่สังคมและเริ่มทำงานทันทีที่จบการศึกษาระดับมัธยม

ชาร์ลีโชคดีกว่าเขานิดหน่อย เพราะนายท่านวิลสันส่งเขาไปเรียนที่มหาวิทยาลัยโอลรัส เป็นเวลาหนึ่งปีเพราะเขาต้องการสร้างความสัมพันธ์ให้ชาร์ลีกับแคลร์ในช่วงเริ่มต้น

อย่างไรก็ตาม ฮาร์วีย์เริ่มทำงานตั้งแต่เขาอายุสิบแปดปี เขาทำงานในสถานที่ก่อสร้างมาสองสามปี ก่อนที่เขาจะไปทำงานที่แลงคาสเตอร์สองสามปีต่อ

พูดตรง ๆ ก็คือ สถานการณ์ของฮาร์วีย์ไม่ได้แตกต่างกับคนแก่ที่ทำงานในไซต์ก่อสร้างหรือแรงงานต่างด้าวเลย ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวระหว่างพวกเขาคือ อายุของฮาร์วีย์นั้นน้อยกว่าพวกเขา

ดังนั้น ไม่ว่าใครจะมองอย่างไร มันวิเศษมากที่คนแบบนี้ ที่จะทำงานเป็นผู้ช่วยของประธานเลนที่ร่ำรวยมหาศาล

ฮาร์วีย์ก็ไม่เชื่อหูตัวเองเช่นกัน เขาไม่เพียงแต่ไม่เชื่อเท่านั้น แต่เขายังรู้สึกว่าเขาไม่คู่ควร หรือไม่สามารถเป็นผู้ช่วยของประธานได้

คงจะคู่ควรกว่า ถ้าเขาได้เป็นหัวหน้าทีมในบริษัทที่เขาทำงานอยู่