บทที่ 998

ชาร์ลียิ้มก่อนจะพูดว่า “คุณไม่รู้หรอกเหรอว่าแม่เป็นคนยังไง? ถึงแม้ว่าตอนนี้เธอจะเจ็บปวด เธอก็จะทำให้มันเป็นความเจ็บปวดชั่วคราว แล้วในขณะเดียวกัน เธอก็จะทำให้ความเจ็บปวดในระยะสั้นกลายเป็นความเจ็บปวดในระยะยาวเช่นกัน แม้ว่าพ่อจะวางแผนที่จะหย่ากับแม่ ผมก็เกรงว่า มันคงจะไม่ง่ายสำหรับเขาที่จะทำแบบนั้น”

แคลร์ตกตะลึงในเวลานี้ ทันใดนั้นเธอก็รู้สึกกระจ่างขึ้นเล็กน้อย

จากอารมณ์และนิสัยของแม่ เป็นเรื่องยากมากสำหรับพ่อที่จะได้สิ่งที่เขาต้องการ ต่อให้พ่อจะอยากหย่ากับแม่ก็ตาม

ขณะที่เธอคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ แคลร์ก็รับรู้ได้ทันทีว่า ที่แม่ของเธอบอกว่าไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกต่อไป แม่กำลังเล่นละครอยู่

หลังจากนั้นเธอรู้สึกโล่งใจมากขึ้น

ทันทีที่พวกเขาขับรถบีเอ็มดับเบิลยูเข้าไปในวิลล่า พวกเขาก็ได้ยินเสียงเอเลนสบถออกอย่างดัง: “จาค็อบ วิลสัน ไอ้แก่สารเลว! ไม่มีจิตสำนึกเลยเหรอ? ฉันทนทุกข์ทรมานมามากก็เพราะแก แล้วแกยังพยายามจะหย่ากับฉันอีกเหรอ?”

ชาร์ลีและแคลร์ลงจากรถ ทันทีที่พวกเขาเข้าไปในประตู พวกเขาเห็นเอเลนยืนอยู่ในห้องนั่งเล่นขณะที่เธอสาปแช่งจาค็อบอย่างไม่รู้จบ

เนื่องจากฟันสองซี่หน้าของเอเลนไม่มี เธอจึงพูดไม่ชัด เมื่อใดก็ตามที่เธอกำลังด่าทอ ไม่ได้มีแต่อากาศที่พ่นออกมา เธอยังพ่นน้ำลายออกมาด้วยเมื่อเธอตะโกน

ในตอนนี้ จาค็อบตั้งใจรักษาระยะห่างจากเอเลนมากกว่าห้าเมตร เขาพูดอย่างโกรธเคืองว่า “อย่ามาพูดเรื่องไร้สาระพวกนั้นกับฉัน ระหว่างเรา มันไม่มีความรู้สึกหรือความเสน่หาใด ๆ เลย! ไม่มีทางเลือกอื่นอีก นอกจากหย่า!”

เอเลนตอบ “ไอ้ทุเรศ! หยุดเพ้ออเจ้อได้แล้ว! ฉันจะบอกแกให้ ฉันจะไม่หย่ากับแก ต่อให้ฉันจะตาย!”

จาค็อบพูดอย่างโกรธเคืองว่า “งั้นเธอก็รอได้เลย! ฉันจะไปศาลและฟ้องหย่าในวันพรุ่งนี้!”

เอเลนตะโกน “นี่แกพยายามจะประชดฉันเหรอ? แกคิดว่าศาลเป็นบ้านแกเหรอ? แกคิดว่าแกสามารถไปฟ้องหย่าได้ทุกเมื่อ ตามที่ต้องการเหรอ? ให้ฉันบอกอะไรแกบางอย่างนะ! ฉันเคยถามเกี่ยวกับเรื่องนี้มานานแล้ว เพื่อไม่ให้แกอะไรแบบนี้! ตราบใดที่ฉันปฏิเสธที่จะหย่ากับแก ศาลก็จะไม่ให้เราหย่าร้างกัน โดยไม่มีเหตุผล!”

จาค็อบพูดด้วยความโกรธว่า “เราทั้งคู่ไม่มีความรู้สึกใด ๆ ต่อกันอีกต่อไปแล้ว ศาลจะอนุมัติการหย่าอย่างแน่นอน หากพวกเขารู้ ว่านี่คือการแต่งงานกันอย่างไม่มีความรักเลย!”

เอเลนตอบอย่างมีชัยว่า “ถ้าไม่มีรักหรือความรู้สึกใด ๆ ระหว่างเราทั้งคู่แล้วมันยังไง? ให้ฉันบอกอะไรแกสักหน่อยเถอะ มีบทบัญญัติตามกฎหมาย หากแกจะฟ้องหย่าด้วยเหตุผลที่ว่าไม่มีความรักหรือความรู้สึกใด ๆ ระหว่างเรา เราต้องแยกกันอยู่อย่างน้อยสองปี ก่อนที่ศาลจะอนุญาตการหย่าให้!”

จาค็อบตกตะลึง เขาโกรธจัด จนกระทืบเท้าขณะที่พูด “งั้น…งั้น…งั้นจากนี้ไป ฉันจะขอแยกกันอยู่กับเธอ! ภายในสองปี แม้ว่าเธอจะปฏิเสธที่จะหย่ากับฉัน ศาลก็จะอนุญาตให้ฉันหย่าได้!”

เอเลนขดริมฝีปากก่อนจะพูดว่า “แกอยากแยกกับฉันใช่ไหม? ให้ฉันบอกแกเถอะ หากเราสองคนอาศัยอยู่ในบ้านเดียวกันแต่นอนคนละห้องกัน มันก็ไม่ถือเป็นการแยกกันอยู่แต่อย่างใด ถ้าอยากจะแยกกันจริง ๆ ก็ย้ายออกจากวิลล่า ธอมป์สัน เฟิร์ส หลังนี้ไปซะ! อย่ามาอยู่บ้านหลังเดียวกับฉัน!”