บทที่ 1054 หลอกลวง

ในใจของหนานเฉิงลนลานครู่หนึ่ง ทำไมจู่ๆเขาถึงได้พูดถึงจงเหยียนซีล่ะ

เขาคิดถึงอะไรอยู่？

หรือว่าความทรงจำกลับมาแล้ว？

เจียงโม่หานหันกลับไป ท่าทางตกใจของหนานเฉิงเก็บไว้เพียงบริเวณใต้ตาเท่านั้น

แม้ว่าคนที่ให้ไปตรวจสอบเรื่องนี้ยังไม่ได้ข่าวกลับมา แต่การแสดงออกของหนานเฉิงก็สามารถดูออกได้ว่า ผู้หญิงที่ชื่อจงเหยียนซีที่เจอที่สนามบินนั้นมีความเกี่ยวข้องกับเขา

หนานเฉิงยังคงหาทางรอด“ผม ผมไม่รู้จักคนที่คุณพูดถึง หล่อนเป็นใครเหรอครับ？”

เจียงโม่หานจ้องมองไปที่เขา“คุณควรที่จะพักผ่อนได้แล้ว ตำแหน่งของคุณ เดี๋ยวผมจะหาคนมาแทน”

หนานเฉิงลุกลี้ลุกลนอย่างที่สุด

ผม……”

“ไม่ต้องอธิบายแล้ว”เจียงโม่หานแสดงออกอย่างเห็นได้ชัดว่าไม่อยากฟัง อีกทั้งเรื่องที่เขาหลอกตน ในใจเขาก็รู้สึกไม่พอใจและเก็บอยู่ในใจ

เขารังเกียจที่คนอื่นใช้ความคิดของตนจัดการชีวิตของเขา

ไม่มีใครสามารถจัดการชีวิตของเขาได้！

หนานเฉิงก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะอธิบายอะไร เพราะว่าเขาไม่มีคำที่จะอธิบาย เพราะทุกสิ่งทุกอย่างตั้งแต่เริ่มเขาโกหกมาโดยตลอด

เขาหยิบขยะและเดินออกไป

วันนี้เห็นได้อย่างชัดเจนว่าเจียงโม่หานอารมณ์ไม่ดี คงไม่ดีหากเขาเข้าไปรบกวน รอให้เขาสงบลงก่อนค่อยอธิบายน่าจะดีกว่า

เขาทิ้งขยะแล้วขับรถจากไป

ยิ่งคิดยิ่งผิดปกติ ก่อนหน้านี้เจียงโม่หานยังดีๆอยู่เลย แต่ว่าหลังจากที่จงเหยียนซีกลับมา จู่ๆเจียงโม่หานก็ผิดปกติ

น่าจะเกี่ยวกับจงเหยียนซีอย่างแน่นอน

หรือว่าหล่อนไปหาเจียงโม่หาน？ก็เลยทำให้เขาสงสัย？

ในใจของเขารู้สึกสับสน ต้องการที่จะไปหาจงเหยียนซีเพื่อถามให้แน่ชัด แต่ว่าเวลาก็ดึกแล้ว เขาจึงได้ล้มเลิกความคิดที่จะไปหาจงเหยียนซี รอให้ถึงวันรุ่งขึ้นค่อยไปหาหล่อน

เมื่อรับประทานอาหารเช้าเสร็จ จงเหยียนซีพาจวงจื่อจิ่นและซงเก้นก็สวมใส่เสื้อผ้าที่จงเหยียนซีเลือกให้ออกไปข้างนอกด้วยกัน

เพื่อความสะดวกสบายจงเหยียนซีวางแผนที่จะเช่ารถ แต่หนานเฉิงก็ได้ขวางพวกเขาไว้