บทที่ 1066 ใครเป็นคนทำกันแน่

เธอเคยประสบพบเจอเรื่องแบบนี้มาก่อน เพียงแต่ครั้งก่อน เธอรับไว้เพียงคนเดียว หวาดกลัว หมดหนทาง เผชิญกับความหวาดกลัวของความตาย

แต่ว่าครั้งนี้ ปรากฏว่ามีคนที่ไม่คำนึงถึงชีวิตของตัวเอง ยังอยู่ข้างกายเธอในเวลาช่วงเวลาที่อันตรายเช่นนี้ สิ่งที่ให้เธอคือการจู่โจมทางจิตวิญญาณ

ร่างกายของเธอนั้นร้อน หัวใจของเธอเต้นอยู่

ซงเก้นไม่ได้ของความเห็นจากเธอ จับแก้มเธอไว้ จูบไปที่ริมฝีปากแห้งกร้านของเธอ

จงเหยียนซีพยายามเบิกตากว้าง หลังจากตะลึงงันไปครู่หนึ่ง ก็ยอมรับอย่างยินดี ใช้แรงที่เหลือเพียงน้อยนิด ตอบกลับเขาไป

สายลมพัดผ่าน กลุ่มเปลวเพลิงแผดเผามาทางพวกเขา

ซงเก้นใช้ร่างกายของตัวเองบังไฟไว้

จงเหยียนซีอยากจะพูดว่า ไม่ต้อง แต่ว่าลำคอของเธอไม่อาจออกเสียงได้แล้ว

ตรงหน้าคือใบหน้าของซงเก้น.......

ความโชคดีที่ว่า น่าจะอยู่ในสถานการณ์สิ้นหวัง คนที่รักคุณ ไม่ได้ยอมแพ้ ไม่ได้ปล่อยทิ้ง

หนานเฉิงพาคนมาถึง ก็ช่วยกันดับไฟ แล้วช่วยจงเหยียนซีกับซงเก้น

จวงจื่อจิ่นก็ถูกส่งเข้าไปรักษาตัวในโรงพยาบาล

บนร่างกายจงเหยียนซีไม่มีแผลไหม้ เพียงแต่ ลำคอถูกควันสำลัก จนเสียงที่ออกมาแหบแห้ง

ทันทีที่เธอลืมตาขึ้นแล้วถามประโยคแรกก็คือ ซงเก้นล่ะ

คุณหมอถาม “ใช่คุณผู้ชายท่านที่ส่งมาพร้อมกับคุณใช่ไหม”

เธอพยักหน้า

เวลานี้เมื่อเธอพูดเธอเจ็บคอมาก

เธอลุกขึ้นมาไปดูซงเก้นซงเก้นมีแผลถูกไฟไหม้ที่หลัง คุณหมอบอกว่าไม่มีอันตรายถึงชีวิต เพียงแต่อาการบาดเจ็บบนร่างกาย จะต้องใช้เวลาพักรักษาตัวสักระยะหนึ่ง หากไม่ทำการปลูกผิวหนัง จะมีรอยแผลเป็นทิ้งไว้ที่หลังของเขา

ตอนหลังเธอหมดสติไป ไม่รู้เลยว่าตัวเองถูกช่วยออกมาอย่างไร ตอนที่ไปเยี่ยมจวงจื่อจิ่น เห็นหนานเฉิงนั่งอยู่บนเก้าอี้ยาวตรงระเบียงทางเดิน เห็นได้ชัดว่ามีสีหน้ากังวลเล็กน้อย

เธอเดินเข้าไป

“คุณอยู่ที่นี่ได้อย่างไร？”

หนานเฉิงเงยหน้าขึ้น เห็นว่าเป็นเธอ จึงลุกขึ้น แล้วกล่าวว่า“ขอโทษ”