บทที่ 1071 ท่าทางบ้าผู้ชายของคุณ

ซงเก้นไม่สังเกตเห็นเลยว่าเธอไม่พอใจเล็กน้อย ยังคิดว่าเธอง่วงแล้ว ก็เลยส่งข้อความสุด

【นอนเถอะ ผมก็จะนอนแล้ว】

จงเหยียนซีนอนลงแล้วได้ยินมือถือดังขึ้นอีก หยิบขึ้นมาอย่างใจจดใจจ่อ ยังไม่เปิดออกก็เห็นข้อความบนหน้าจอมือถือ จ้องที่ตัวหนังสือหลายตัว เธอหัวเราะขึ้นมาทันที

ในใจคิดว่า คนคนนี้ไม่สังเกตเห็นว่าตัวเองไม่พอใจจริงๆ หรือว่าเป็นคนที่ไม่โรแมนติก？

เธอวางมือถือลงแล้วนอน

วันรุ่งขึ้น ซงเก้นมาแต่เช้า

จงเหยียนซีลงมาชั้นล่างก็เห็นเขานั่งอยู่ในห้องรับแขกคุยกับจงจิ่งห้าวอยู่

“คุณคงไม่ใช่มาขอเข้ากินใช่ไหม？”เธอเดินเข้ามา

ซงเก้นอึ้งไปครู่หนึ่งจึงเข้าใจ แล้วยิ้มจางๆกล่าวว่า“ผมมาขอข้าวกินจริงๆ”

จงเหยียนซีกลอกตาใส่เขา แล้วนั่งลงข้างๆพ่อ

“ซงเก้นจะกลับไปแล้ว”จงจิ่งห้าวหันหน้าไปมองลูกสาว“เขาอยากให้หนูกลับไปกับเขาด้วย หนูคิดว่าอย่างไร？”

จงเหยียนซียังไม่ได้คิด ไม่ตอบ แล้วถามซงเก้นว่า“เรื่องที่คุณจะพูดเมื่อวาน ก็คือสิ่งนี้หรือ？”

ซงเก้นพูดว่า“มีเรื่องบางอย่าง ที่ผมต้องกลับไปจัดการ”

เขาหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า“ผมหวังว่าคุณจะไปกับผมด้วย”

จงเหยียนซีพูดว่า“ฉันไม่อยากไป”

“สุขภาพคุณยายของหนูไม่ดี แม่ของหนูก็อยู่ต่อ พวกเรายังไม่ไปง่าย บ้านว่างนานจะไม่ดี หนู่กลับไปช่วยเราไปพักอาศัย แล้วก็เก็บกวาดทำความสะอาดด้วย”จงจิ่งห้าวพูด

“คุณพ่อ นี่เห็นได้ชัดว่าท่านอยากให้หนูไปกับเขาด้วยไม่ใช่หรือ？”ความหมายนี้ไม่ต้องชัดเจนก็ได้

เมื่อกี้นี้ซงเก้นบอกกับเขาเรื่องที่เกิดขึ้นที่เมืองBแล้ว เขาถึงตัดสินใจเช่นนี้

ป้องกันเจียงโม่หานมาก่อกวนอีกครั้ง

“สุขภาพคุณยายไม่ค่อยดี หนูไม่อยากไป หนูอยากอยู่กับคุณยาย”จงเหยียนซีพิงบนบ่าคุณพ่อแล้วพูดออดอ้อน

ต่อหน้าพ่อ ไม่ว่าเธอจะโตแค่ไหน ก็ยังไม่ลูกของพ่อแม่

“ช่วงนี้เหยียนเฉินยังไม่ไป จะอยู่ดูแลก่อน ฉันกับแม่ของหนูก็จะไม่ไป มีคนดูแลมากพอ ไม่ต้องให้แกมาดูแลหรอก”

“แต่ว่า หนูไม่อยากไปถึงทางโน้นแล้วไม่มีเรื่องอะไรทำ”

เธอไม่อาจไม่ทำอะไรเลย แล้วก็คบหาเป็นแฟนกับซงเก้นใช่ไหม？

“งานที่พ่อพูดกับหนูครั้งก่อน ขอเพียงหนูยินยอม ก็ไปทำได้ตลอดเวลา”จงจิ่งห้าวตบไหล่ลูกสาวเบาๆ “พ่อเป็นคนแนะนำหนู พ่อหวังว่า หนูจะไม่ทำให้พ่อผิดหวัง”

“แน่นอนอยู่แล้ว”จงเหยียนซีพูดอย่างแน่วแน่ “หนูเป็นลูกสาวท่าน จะไม่ทำให้ท่านขายหน้าอย่างแน่นอน”

“ถ้าอย่างนั้นผมจะซื้อตั๋วเครื่องบินสองใบ？” ซงเก้นลองถามดู

จงเหยียนซีลุกขึ้น มองเขาแวบหนึ่ง “คุณตามฉันออกมา”

ซงเก้นกะพริบตาปริบๆ ยังไม่เข้าใจ พฤติกรรมกะทันหันของเธอ

“ไปเถอะ”จงจิ่งห้าวโบกมือ

ซงเก้นจึงตามเธอออกมา

“ทำไมหรือ？”เขาถาม

จงเหยียนซีไม่ตอบ มองดูเขาเงียบๆอย่างนี้ ซงเก้นก็กระวนกระวาย ไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรผิด

“คุณไม่ดีใจหรือ？”เขาถามอย่างระมัดระวัง

“ก็ได้ ถ้าฉันไม่พูด คุณคงไม่รู้ว่าตัวเองมีปัญหาตรงไหนอย่างแน่นอน ”เธอบ่นยืดยาว“ฉันถามคุณ คุณกำลังคบกับใครเป็นแฟน ？”

“คุณ......ไง？” ซงเก้นลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ในใจสงสัยว่าเธอหมายความว่าอะไร？