บทที่ 170 ตั้งหน้าตั้งตารอ

พูดจบเธอก็หันหลังเดินจากไป ซูจ้านวิ่งตามออกมา “รอก่อน”

ฉินยาพูดอย่างหมดความอดทน “อะไรอีก？”

ซูจ้านหยิบนามบัตรออกมาแล้วยื่นให้เธอ “เผื่อมีอะไรอยากจะติดต่อผม ทางนี้มีความคืบหน้าอะไร ผมจะไปบอกคุณที่ร้าน ช่วงนี้ เรื่องที่ร้านคงต้องรบกวนคุณดูแลไปก่อน”

ฉินยาเหลือบตามองซูจ้าน ท่าทางของเขาค่อนข้างจริงจัง เธอเพิ่งจะกลับมาประเทศจีนมีหลายอย่างที่ไม่คุ้นเคย คิดจะตามหาหลินซินเหยียนจำเป็นต้องพึ่งพาพวกเขา แล้วเธอก็อยากรู้ความคืบหน้าของหลินซินเหยียนด้วย

เธอเอื้อมมือไปหยิบนามบัตรที่ซูจ้านส่งมา “ขอบคุณ คุณหลินดีต่อฉันมาก เรื่องที่ร้าน ช่วงที่เธอไม่อยู่ ฉันช่วยเธอจัดการเอง”

ซูจ้านพยักหน้า ในใจกำลังคิดว่า ควรจะหาเหตุผลไปส่งเธอดีไหม?

“คุณมายังไง ให้ผมไปส่งคุณไหม?”

“ฉันขับรถมา”ฉินยาเก็บนามบัตร แล้วบอกกับเขาว่า “ลาก่อน”

พูดจบก็เดินไปที่รถ

ซูจ้านเอามือจับผม ถอนหายใจ อยากคุยกับเธอทำไมมันยากขนาดนี้นะ?

เมื่อก่อนเขาจีบผู้หญิงสักคน ต้องใช้ความพยายามมากขนาดนี้เลยหรอ?

เขาส่ายหัว กำจัดความคิดที่ยุ่งเหยิงเหล่านั้นออกไป หันหลังเดินไปที่ลิฟต์ ติ๊ง เสียงลิฟต์หยุดลง ประตูลิฟต์ก็เปิดออก ซูจ้านกำลังจะเดินเข้าไป คนในนั้นที่ออกมา ทำให้เขาหยุดฝีเท้า“คุณ”

เสียงของเขาก็เยือกเย็นลงอย่างรวดเร็ว “คุณมาทำอะไร?”

เหอรุ่ยสิงเอ่ยปาก “ฉันจะทำอะไร มันก็ไม่เกี่ยวกับนายนิ?”

ตอนนี้ตระกูลเหอไม่ได้ดีเหมือนเมื่อก่อน แต่ชื่อเสียงและฐานะ เขาในฐานะทนายความไม่สามารถเทียบได้เลย

ซูจ้านขมวดคิ้ว มองเขาอย่างเย็นชา แล้วเดินเข้าลิฟต์ไป

เหอรุ่ยสิงจัดชุดสูทสักพักแล้วเดินออกไป

สำหรับซูจ้านเขาไม่ได้เก็บมาใส่ใจ

แต่ซูจ้านไม่สบายใจ จงจิ่งห้าวจะต้องดำเนินการกับเหอรุ่ยหลินจนถึงที่สุด เป็นไปไม่ได้ที่เหอรุ่ยสิงจะไม่รู้ว่าน้องสาวของเขาถูกขังไว้เพราะจงจิ่งห้าว

คำถามก็คือ เขามาเพื่ออะไร?

ประกาศสงครามกับจงจิ่งห้าวหรือมาอ้อนวอน?

ซูจ้านยังคิดไม่เสร็จ ขณะนั้นประตูลิฟต์ก็เปิดออก เขาเดินออกมา ทุกส่วนของสำนักงานทั้งหมดถูกห้อมล้อมไปด้วยบรรยากาศที่อึมครึมอย่างลึกลับ

เป็นเพราะเจ้านายอารมณ์ไม่ดี คนทั้งบริษัทเลยได้รับผลไปด้วยหรือเปล่า?

ซูจ้านหดคอลง อากาศไม่ได้หนาว แต่เขากลับทำไปโดยไม่ตั้งใจ

เมื่อเขาเดินไปที่ประตู เขาก็เคาะประตู เมื่อได้ยินคนข้างในบอกว่าให้เข้ามา เขาก็เปิดประตู

ห้องทำงานอันใหญ่โตหนาวเหน็บ ถ้าเขาไม่เห็นว่ามีคนนั่งอยู่หลังโต๊ะ เขาคงคิดว่าไม่มีใครอยู่ในออฟฟิศนี้

ซูจ้านเดินเข้ามาแล้วปิดประตู มายังตรงหน้าโต๊ะทำงาน “เหอรุ่ยสิงมาทำไม?”

ไม่รอจงจิ่งห้าวตอบ เขาก็คาดเดาว่า “มาหาเรื่องหรอ?” แต่เมื่อนึกถึงสไตล์ของเหอรุ่ยสิงในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ก็รู้สึกว่าเขาไม่มีความกล้าที่จะประกาศสงครามกับจงจิ่งห้าว

ตราบใดที่เหอรุ่ยสิงมีความสามารถมากพอ ตระกูลเหอในวันนี้จะไม่เป็นแบบนี้

จงจิ่งห้าวลืมตาขึ้น เอาเอกสารที่อยู่บนโต๊ะชุดหนึ่งยื่นให้ซูจ้าน

ซูจ้านหยิบมันขึ้นมาแล้วเปิดดู มันเป็นจดหมายแสดงเจตจำนงขอความร่วมมือ ทำธุรกิจไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะมีพันธมิตร ที่แปลกคือจดหมายแสดงเจตจำนงนี้ลงนามโดยเหอรุ่ยสิงอีกทั้งยังเป็นที่ดินสำคัญของตระกูลเหอ

ตระกูลเหอมีที่ดินดีๆผืนหนึ่งในเมืองB เป็นของบรรพบุรุษ แม้ว่าบ้านจะรกร้างแต่ก็อยู่ในทำเลที่ดี

“เขาต้องการร่วมงานกับคุณ ใช้ที่ดินพื้นนี้เพื่อสร้างห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่?” ซูจ้านตกใจ

ไม่ได้เห็นจงจิ่งห้าวเป็นศัตรู แถมยังเอาที่ดินของตนมาให้ จะร่วมงานกับจงจิ่งห้าว?

“เมื่อก่อนฉันมักจะเคยได้ยินประโยคหนึ่ง ชื่อเสียงและผลประโยชน์ในสนาม วินาทีก่อนหน้ารบกันจนเธอตายฉันรอด เพื่อผลประโยชน์ วินาทีถัดไปก็สามารถจับมือสร้างสันติภาพ วันนี้ฉันพอจะเข้าใจแล้ว ที่สำคัญที่สุดก็คือ คุณตกลงงั้นหรอ?”

“ทำไมฉันจะไม่ตอบตกลง?”จงจิ่งห้าวยืนขึ้น แล้วเดินไปที่หน้าต่าง ทิ้งเงายาวไว้บนพื้น

วันนี้เหอรุ่ยสิงเป็นฝ่ายมาหาเขา เพื่อแสดงเจตนาที่ดี หากตระกูลเหอกล้าที่จะยื่นมือเข้ามาสอดแทรกเรื่องของเหอรุ่ยหลิน เขาก็จะทำลายตระกูลเหอซะ

หลังจากเขารู้ว่าการหายตัวไปของหลินซินเหยียนเกี่ยวข้องกับเหอรุ่ยหลิน เขาจึงเตรียมการไว้มากมาย ที่จะโดนทำลายก่อนก็คือตระกูลเหอ

ยังไงเหอรุ่ยหลินก็มาจากตระกูลเหอ ใครจะรู้ว่าพวกเขาจะเห็นแก่หน้าตาจนมาเผชิญหน้ากับเขาโดยไม่คิดจะเหลือลู่ทางหรือไม่?

ตอนนี้เหอรุ่ยสิงมาเพื่อยอมจำนน เขาก็สามารถปล่อยเหอรุ่ยหลินให้กับเสิ่นเผยซวนและซูจ้าน เขาต้องการเวลาเพื่อค้นหาเบาะแสของหลินซินเหยียน

ตอนนี้ยิ่งเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ เขายิ่งยากที่จะตามหาหลินซินเหยียนจนเจอ

เขาไม่มีเวลามาพัวพันกับตระกูลเหอ

“เสียเรือเพื่อรักษาขุน ช่างไร้ความรู้สึกเสียจริง” ซูจ้านพูดอย่างดูถูก "ตระกูลที่ร่ำรวยขนาดนี้ ไม่มีความรู้สึกอยู่หรือไง?”

ขณะพูด ซูจ้านแอบมองไปที่จงจิ่งห้าว

แม่ของจงจิ่งห้าวเองก็เป็นตระกูลใหญ่ แต่งงานกับจงฉีเฟิง กลายเป็นพันธมิตรที่แข็งแกร่ง แต่ในทางความรู้สึกกลับไม่มีตรงไหนที่ทำให้คนอื่นอิจฉา

หลังจากที่เธอเสียไปไม่นาน จงฉีเฟิงก็แต่งงานใหม่

นี่ก็เป็นขวากหนามด้ามหนึ่งที่ติดอยู่ระหว่างพวกเขาพ่อลูก

จงจิ่งห้าวมองดูเขา

ซูจ้านกระแอม ไม่ควรพูดเรื่องนี้ในตอนนี้ เขาสีหน้านิ่ง “ฉันกับเผยซวนได้วางแผนไว้แล้ว เรื่องนี้ นายไม่ต้องสนใจแล้ว ให้พวกฉันกับเผยซวนจัดการก็พอ เผยซวนเองก็ไม่ได้ว่าง พยายามถามเบาะแสของคุณหลินจากปากของเธอ แต่เธอปากแข็งมาก”