บทที่ 301 ความพลาดโดยบังเอิญ

ซูจ้านหรี่ตาลง น้ำเสียงเย็นชาเหมือนดั่งสายลมเย็นเยือกจากทางเหนือ “อยู่กับคุณหนึ่งคืน?”

คิดว่าเขาเป็นอะไร?

อีกอย่าง หลิวเฟยเฟยตอนนี้ที่เหมือนคนบ้า ทำให้เขามองไม่เห็นความไร้เดียงสาและจิตใจดีเหมือนก่อนแล้ว

“ผมไม่นอกใจภรรยาผม” น้ำเสียงเขาหนักแน่น

หลิวเฟยเฟยอึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วกำมือไว้แน่น กดเสียงของตัวเองไว้ “ฉันไม่ได้ให้คุณนอนกับฉัน แค่อยู่เป็นเพื่อนฉันที่นี่”

“ไม่ได้” ซูจ้านยังคงปฏิเสธ

“คุณจะใจดำขนาดนี้ใช่ไหม?”​ หลิวเฟยเฟยเหมือนกับได้รับแรงกระทบอย่างหนัก หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “ถ้าวันนี้คุณออกไป ฉันรับรองว่าครั้งต่อไปที่คุณได้เจอฉันก็คือศพแน่นอน ฉันทำได้แน่นอน ไม่เชื่อ คุณก็ลองดู”

หลิวเฟยเฟยลุกขึ้นจากพื้น นั่งลงบนโซฟา

“คุณบีบผม?” ซูจ้านสายตาหม่นหมอง

หลิวเฟยเฟยรู้ดี ถ้าเธอยังแสดงความใจกว้าง ก็จะทำให้เขากลับใจไม่ได้ ตอนนี้เธอทำได้แค่พยายามรั้งเขาไว้ ทำให้ฉินยาเข้าใจผิด

ขอแค่พวกเขาหย่ากัน เธอถึงจะมีโอกาส

เธอเงยหน้ามองซูจ้าน “คุณบีบฉันเอง ตอนนั้นฉันเป็นคนจากไปก่อนก็จริง แต่ฉันไม่เคยหักหลังความรักของเรา คุณต่างหาก ไม่เห็นแก่ความสัมพันธ์ของเราแม้แต่น้อย โหดร้ายกับฉันขนาดนี้ ในเมื่อคุณร้ายกับฉันก่อน ก็อย่าหาว่าฉันโหด?”

ซูจ้านยืนอยู่กับที่ ผ่านไปสักพัก เขามองหลิวเฟยเฟย “คุณแน่ใจ ขอแค่ผมอยู่กับคุณคืนนี้ จากนี้ไปคุณก็จะไม่รบกวนชีวิตของผมอีก?”

หลิวเฟยเฟยพยักหน้า “ใช่ ก็ถือสักว่าเป็นการสิ้นสุดความสัมพันธ์ระหว่างเราอย่างเป็นทางการ ฉันยินดีกับคุณ”

ซูจ้านลังเลสักพัก แล้วพยักหน้าตอบ เพราะว่าตอนที่หลิวเฟยเฟยจากไปพวกเขาไม่ได้เจอหน้ากัน แต่ตอนนี้เขาแต่งงานกับฉินยาแล้ว หลิวเฟยเฟยเล่าความจริงในอดีต เธอไม่ได้หักหลังความรักของพวกเขา จึงควรทำการจบสัมพันธ์อย่างทางการ

ในแง่มุมหนึ่ง เขาเป็นคนหักหลังความสัมพันธ์นี้

แค่อยู่เป็นเพื่อนเธอ ก็ดูเหมือนไม่ใช่คำขอที่ไม่มีเหตุผล

“ผมขอโทรศัพท์ก่อน” ซูจ้านคิดเรียบร้อยแล้ว ตัดสินใจโทรบอกฉินยา บอกให้เธอไม่ต้องรอ กลับไปแล้วเขาจะอธิบายให้เธอฟังเอง

โทรศัพท์โทรออกไป แต่โทรไม่ติด

เพราะมีฉินยาอยู่ ผู้ช่วยซูจ้านไม่เลิกงาน เฝ้าอยู่ด้านใน ทนายคนอื่นเลิกงานกันหมดแล้ว

“คุณจะรอทนายซูต่อเหรอครับ?” ผู้ช่วยถาม

เพราะว่าซูจ้านกับฉินยาแต่งงานไม่ได้จัดที่เมืองB คนที่รู้ไม่เยอะ บวกกับซูจ้านยังไม่ทันได้ประกาศ

ตอนแรกเขาอยากหาฤกษ์ดี เรียกทุกคนในสำนักงานมารวมตัวกัน กินข้าวพร้อมกัน จากนั้นก็แนะนำฉินยาให้ทุกคนรู้จัก

แต่ว่า ใกล้สิ้นปีแล้ว ต้องเคลียร์งานสิ้นปีให้จบ ค่อนข้างยุ่ง ก็เลยไม่มีเวลาบอกกับทุกคน

ฉินยาหยิบมือถือออกมาดูเวลา ขณะเธอหยิบมือถือออกมาถึงพบว่า มือถือของเธอไม่มีถ่านปิดเครื่องไปแล้ว

เธอเงยหน้ามองผู้ช่วย “ตอนนี้กี่โมงแล้ว?”

ผู้ช่วยดูเวลาแล้วตอบว่า “ใกล้เที่ยงแล้ว”

สายตาเธอมีความอ้างว้างและผิดหวัง สุดท้าย เขาก็ผิดสัญญา

เธอพยายามให้ตัวเองดูไม่เป็นไร แต่ว่าหัวใจของเธอ แตกสลายแล้ว

น้ำเสียงของเธอสั่นเครือ “คุณช่วยฉันร่างสัญญาการหย่าได้ไหม?”

ผู้ช่วยทนาย ทำเรื่องแบบนี้มันง่ายดายมาก “ได้ คุณรอสักครู่”

ผู้ช่วยคิดว่าฉินยาเป็นคนที่มาหาซูจ้านเพื่อคดีความ นี่ฟังแล้วก็เหมือนคดีหย่าร้าง

ผู้ช่วยถามเพิ่มอีกคำ “หย่าเรื่องอะไร สามีคุณนอกใจ?”

ตอนนี้คนส่วนมากที่หย่าก็เพราะสาเหตุนี้ โดยเฉพาะคนที่มาสำนักงานทนายเป็นผู้ร้องเรียนผู้หญิง เก้าในสิบล้วนเป็นเพราะสามีนอกใจ

ฉินยายิ้มอย่างขมขื่น “น่าจะ”

ผู้ช่วยเองก็เป็นผู้ชาย ได้ยินแบบนี้ก็อยากเรียกร้องความยุติธรรมแทน “ผู้ชายตอนนี้ไม่มีอะไรดีเลย”