บทที่ 374 เขายังมีอีกสถานะหนึ่ง

เมื่อรถหยุดนิ่งแล้ว หลินซินเหยียนก็รีบสังเกตให้แน่ชัดว่าเหงาเมื่อกี้คืออะไรกันแน่

มีผู้หญิงคนหนึ่งพุ่งกระพือเข้าหาฝากระโปรงหน้ารถก่อนจะร้องแล้วตะโกนเสียงดัง

หลินซินเหยียนสะดุ้งโหยง

" แกลงมาจากรถเดี๋ยวนี้! "ผู้หญิงคนนั้นชี้มาทางหลินซินเหยียน หน้าตาดุดันน่ากลัว ราวกับเป็นสัตว์ร้ายที่กำลังหิวโหย

หลินซินเหยียนไม่เห็นหน้าตาผู้หญิงคนนั้นแล้ว สมองก็มีอะไรบางอย่างแล่นออกมาทันที ไม่นานก็นึกออกว่าผู้หญิงคนนี้คือใคร ผู้หญิงคนนี้ก็คือคนที่ที่ทำตัววางอำนาจบาตรใหญ่ในโรงเรียนอนุบาลวันนั้นใช่หรือเปล่า

ทำไมถึงมาขวางรถเธอแบบนี้

สักพักหลินซินเหยียนก็เหมือนจะหนักเรื่องสำคัญออก เธอหยิบโทรศัพท์ออกมา หาข่าวที่เป็นกระแสพักนี้ ข่าวมากใหม่ก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอของเธอ เพราะว่าหลินซีเฉินเป็นคนอัพคลิปนั้น จึงทำให้รองผู้ว่าของเมืองBถูกตรวจสอบ พอถูกตรวจสอบยังไม่เท่าไหร่.....

เธอรีบอ่านบทความนั้นอย่างรวดเร็ว คอร์รัปชันรับสินบน เลี้ยงหญิงชู้รัก.....

นี่เป็นการกระทำที่ผิดกฎหมายทั้งหมด

ตึงตึง....!

" อีผู้หญิงต่ำช้าเปิดประตูเดี๋ยวนี้ " ไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นวิ่งมาหยุดอยู่ตรงกระจกเมื่อไหร่ ลอนใช้แรงทั้งหมดทุบลงมาตรงกระจกของหน้าต่าง เพื่อหวังจะทำให้แตกแล้วจับหลินซินเหยียนให้ได้

หลินซินเหยียนพยายามทำใจให้สงบ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับผู้หญิงที่บ้าคลั่งคนนี้ เธอจึงพยายามใจเย็นและเปิดหน้ากดหมายเลขของโทรศัพท์ ก่อนจะกดเลขหนึ่งหนึ่งศูนย์....

เมื่อผู้หญิงคนนั้นเห็นหน้าจอของหลินซินเหยียน ก็พ่น คำพูดอันธพาลออกมา " ฉันไม่ปล่อยแกไว้แน่! "

พูดจบผู้หญิงคนนั้นก็วิ่งออกไป

หลินซินเหยียนจะไม่รีบกดวางสาย ก่อนที่เธอจะรีบขับรถจากไป

เมื่อกลับถึงบ้าน เฉิงยู่ซิ่วก็กำลังสอนหลินลุ่ยซีเขียนหนังสือ เด็กสาวตัวน้อยช่างมีพรสวรรค์ ทั้งที่ก่อนหน้านี้เธอไม่เคยเข้าเรียนโรงเรียนอนุบาลด้วยซ้ำนี่เป็นครั้งแรก แต่กลับเขียนออกมาอย่างประณีตและเรียบร้อย เพียงแค่สอนก็สามารถเขียนเป็นแล้ว

นี่ทำให้เฉิงยู่ซิ่วตื่นเต้นเป็นอย่างมาก หลินซินเหยียนที่เข้ามาใน หล่อนจึงกวักมือเรียก " รีบมาตรงนี้สิ "

หลินซินเหยียนวางกุญแจรถลงก่อนจะรีบเข้ามาดู

" รีบดูสิว่าลูกสาวของเธอเขียนตัวหนังสืออะไร " เฉิงยู่ซิ่วพูด

หลินซินเหยียนก้มตัวลง มองไปที่สมุดตารางคัดคำ ก็เห็นมีคำที่เขียนเอาไว้มากมายทั้งทอง ไม้ น้ำ ไฟ ดิน เส้นตรงคมชัด รูปแบบชัดเจนและหลากหลาย ลูกสาวตัวน้อยไงหน้าขึ้นมามองหลินซินเหยียน ก่อนจะทำตาวิบวับรอคำชมจากเธอเอง

หลินซินเหยียนลูบหัวเธอเบาๆ ก่อนจะจูบลงบนหน้าผากของเธอ " ลูกสาวของแม่นี่เก่งที่สุด ฉลาดที่สุดเลยจ้ะ "

เมื่อถูกหลินซินเหยียนชม เด็กน้อยก็ยิ่งมีไฟที่จะเขียนมากขึ้น

หลินซินเหยียนพยายามดึงชายเสื้อของเฉิงยู่ซิ่วก่อนจะพูดเสียงเบา " แม่คะ มาคุยกับฉันสักครู่ได้ไหม "

เฉิงยู่ซิ่วพยักหน้า เธอพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนกับหลานสาวว่า " ตั้งใจเขียนล่ะ เดี๋ยวไปเทน้ำผลไม้มาให้ "

เด็กน้อยที่กำลังตั้งใจเขียนอยู่ ก็ไงหน้าขึ้นมา ตอบรับสั้นๆ " ได้เลยค่ะ "

เฉิงยู่ซิ่วตามหลินซินเหยียนเข้าห้องไป

เมื่อเข้าห้องไปแล้วก็ปิดประตู หลินซินเหยียนก็เลยเปิดประเด็นทันที " หลายวันมานี้ เวลาออกไปไหนพาคนดูแลไปด้วยเถอะนะคะ "

ผู้หญิงคนนั้นวันนี้ปรากฏตัวออกมา อีกหน่อยก็คงเป็นแบบนี้อีก พอไม่เจอเธอ เธอก็กลัวว่าผู้หญิงคนนั้นจะเอาความโกรธเกลียดทั้งหมดเปลี่ยนไปลงใส่ลูกของเธอแทน

สู้ป้องกันไว้ก่อนดีกว่า

ไม่งั้น เธอคงไม่สบายใจ

เฉิงยู่ซิ่วไม่รู้เรื่องพรุ่งนี้ ก็เลยถาม" เกิดอะไรขึ้นเหรอ มันได้แรงไหม "

หลินซินเหยียนครุ่นคิดอยู่ชั่วขณะ " ช่วงนี้ไม่ได้ดูข่าวบ้างเหรอคะ "

เฉิงยู่ซิ่วส่ายหน้าปฏิเสธ ตั้งแต่มีเด็กสองคนนี้เข้ามาในชีวิต จิตใจของหล่อนก็หมกมุ่นอยู่กับพวกเด็กๆ เมื่อเด็กๆ ไปโรงเรียนอนุบาลแล้ว หล่อนก็อยู่บ้านสนใจในเรื่องอาหารการกิน จากนั้นก็รอโรงเรียนเลิก แล้วก็มาทำอาหารให้กับพวกเขาแค่นั้น

ในวันหยุดก็ยังต้องพาเด็กทั้งสองคนไปสวนสัตว์ ไปพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำและสวนสนุก ตารางเวลาทั้งหมดทุกจะเอาไว้อย่างแน่นหนา ไม่มีเวลาที่จะดูข่าวหรอก

พอได้ยินหลินซินเหยียนพูดแบบนี้ หล่อนจึงรู้สึกว่าเรื่องนี้คงจะเกี่ยวกับข่าวในช่วงนี้แน่ๆ หล่อนเลยเปิดโทรศัพท์ มองดูเทรนด์ตอนนี้ ไม่นานหล่อนก็เห็นเข้ากับข่าวของรองผู้ว่า

เฉิงยู่ซิ่วเงยหน้าขึ้นมา

หลินซินเหยียนพยักหน้า " นี่เป็นคลิปของรองผู้ว่า หลินซีเฉินเป็นคนอัปโหลด "

เฉิงยู่ซิ่วเบิกตากว้าง " คือครั้งที่แล้ว.... "