บทที่ 576 เธอก็แค่เหนื่อย

“ยังไงก็เถอะ อย่าเข้ามานะ”ขณะที่เธอพูด ก็มีของบางอย่างร่วงลงพื้นดังขึ้น จงจิ่งห้าวเป็นห่วงลูกสาวก็เลยรีบเปิดประตูเข้าไป เขาเห็นกล่องเครื่องสำอางของเล่นเด็กสีชมพูตกอยู่บนพื้น และของด้านในก็กระจัดกระจายออกมา

โจวฉุนฉุนยืนก้มหน้าอยู่ข้างๆด้วยความตื่นตระหนก จงเหยียนซียืนชูมือขึ้นแล้วพูดอธิบายออกมาเสียงเบา“คือว่า คุณพ่อคะพวกเราแค่กำลังเล่นเกมแต่งหน้ากัน”

เมื่อจงจิ่งห้าวเห็นใบหน้าลูกสาวของตัวเองถูกละเลงด้วยสีแดงและสีเขียวเหมือนกับยันต์กันผี เขาก็ยกมือขึ้นมากุมขมับพร้อมกับเงียบไม่พูดอะไรออกมา

“คุณพ่อขา……”จงเหยียนซีไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองทำอะไรผิด แต่ก็รู้สึกกลัวว่าคุณพ่อจะโกรธ

จงจิ่งห้าวสูดหายใจเข้าลึก แล้วพยายามพูดอย่างใจเย็น“ไปล้างหน้าล้างตาให้สะอาดแล้วไปกินข้าว”

พูดจบเขาก็เดินออกมาเจอป้าหยูกำลังจัดจาน พอนึกขึ้นได้ว่าฉินยาก็อยู่ที่บ้าน แถมยังมีเด็กอีกสองคน หลินซินเหยียนก็ยังท้องอยู่ ป้าหยูจึงยุ่งจนหัวหมุน เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรหากวนจิ้ง

ไม่นานปลายสายก็กดรับ

เขาเดินไปที่หน้าต่างแล้วยกโทรศัพท์ขึ้นพูด“วันพรุ่งนี้นายหาคนใช้ที่น่าเชื่อถือส่งมาที่คฤหาสน์หน่อย เงินเดือนไม่ใช่ปัญหา แต่ว่าต้องสืบประวัติให้ชัดเจน”

“รับทราบครับ แต่ว่าให้เวลาแค่วันเดียวมันน้อยไปหน่อย”กวนจิ้งกังวลว่าเขาจะหาคนที่เหมาะสมมาไม่ทันเวลา

“งั้นสองวัน”พอพูดจบเขาก็กดวางสาย

กวนจิ้งชินแล้ว พอทำงานเสร็จจึงออกไปตามหาพี่เลี้ยงทันที

“คุณพ่อ หม่ามี๊ล่ะ？”จงซีเฉินเดินเข้ามา เพราะไม่เห็นหลินซินเหยียนทั้งในห้องครัวและในห้องนั่งเล่น

จงจิ่งห้าวเอาโทรศัพท์เก็บใส่กระเป๋ากางเกงแล้วพูดขึ้น“อยู่ข้างบน”

“งั้นเดี๋ยวผมไปเรียกหม่ามี๊ลงมาทานข้าวให้”เขาพูดไปพลางทำท่าจะวิ่งขึ้นไปชั้นบน ทว่าจงจิ่งห้าวยื่นมือไปคว้าเขาไว้“ห้ามไปเรียก”

จงเหยียนเฉินหันกลับมามองอย่างไม่เข้าใจ“พ่อกับหม่ามี๊ทะเลาะกันหรอครับ？”

ไม่งั้นจะห้ามเธอลงมาทานข้าวทำไม？

“พึ่งจะดีกันได้ไม่กี่วันเองนะครับ”นี่ก่ะจะให้เขากังวลใจจนเป็าบ้าเลยรึเปล่า ไม่ใช่สิ วันนี้พวกเขาไปแสดงความรักกันถึงในห้างเลยนี่นา

จงจิ่งห้าวขมวดคิ้ว“นี่ลูกจะเชื่อฟังที่พ่อแม่พูดบ้างได้ไหม？”

จงเหยียนเฉินเบ้ปากแล้วถามออกไป“เป็นเพราะเรื่องในอินเตอร์เน็ตรึเปล่าครับ？”

“เรื่องในอินเตอร์เน็ตอะไรกัน？”จงจิ่งห้าวนึกถึงเรื่องที่หลินซินเหยียนถามขึ้นมาทันที เขากำลังจะหยิบโทรศัพท์ออกมาดู แต่จงเหยียนเฉินยื่นให้เขาแล้ว“นี่ครับ”

จงจิ่งห้าวมองลูกชายที่กำลังเลื่อนหน้าจอให้ดู ในไม่ช้าความวุ่นวายทั้งหมดก็ปรากฏขึ้นมาบนหน้าจอ

【ผู้หญิงคนนี้มาจากไหนกัน】

มีคนตอบกลับ——【ตอนนี้มีดาราสาวตั้งหลายคนที่ชอบแต่งงานกับคนรวยไม่ใช่หรอ？ไม่แน่อาจจะเป็นดาราสาวขาย18+ก็ได้】

ข้อความตอบกลับ——【ฉันก็ว่างั้น ฮ่าฮ่า หาข้อมูลของผู้หญิงคนนี้ในอินเตอร์เน็ตไม่เจอเลย】

【แต่ฉันรู้สึกว่าพวกเขาเหมาะสมกันมากนะ】

………….

ด้านล่างยังมีอีกเยอะ แต่เขาเลื่อนดูแค่สองสามอันก็รู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น

คนพวกนี้รู้จักเขาได้ไง？

เป็นเพราะเขาออกงานสังคมเยอะหรอ แต่เขาก็ไม่ได้มีบัญชีเวยป๋อส่วนตัวสักหน่อย จะมีคนสนใจมากขนาดนี้ได้ยังไง？

เมื่อเหลือบไปดูจำนวนคนกดถูกใจกับแสดงความคิดเห็น นี่มันเกือบจะเท่ากับพวกดาราแนวหน้าเลยนะเนี่ย

มันเกิดอะไรขึ้น？

“เห็นรึยังครับพ่อ”จงเหยียนเฉินถือจนเมื่อยมือแล้วก็เลยโยนแท็บเล็ตไปไว้ข้างๆแล้วนวดข้อมือเบาๆ“พ่อเอาไปดูเองเถอะ”

จงจิ่งห้าวไม่ได้สนใจ เขาลูบหัวลูกชายไปมา“ไปล้างมือกินข้าวกัน”

“คุณพ่อคะ”จงเหยียนซีล้างหน้าเสร็จแล้วเดินมาพร้อมกับโจวฉุนฉุน

โจวฉุนฉุนรู้สึกผิดก็เลยอธิบายขึ้น“เสี่ยวลุ่ยขอให้ฉันวาดให้เธอเองค่ะ”