บทที่ 602 น่าเสียดายที่ไม่ได้ผลาญเงินคุณ

เมื่อซางหยูเปิดเมนูออกมาดูอย่างละเอียดก็ขมวดคิ้วขึ้น เต้าหู้เย็นหนึ่งจานก็ปาเข้าไป68หยวนแล้ว แค่ตั้งชื่อให้ดูดีนิดหน่อย อย่างเช่นหยกขาวปรุงเข้มข้นด้วยวัตถุดิบพิเศษ แต่มองยังไงมันก็คือเต้าหู้อยู่ดี ไม่ว่าจะตั้งชื่อว่าอะไรมันก็คือเต้าหู้

เธอรู้สึกว่ามันไม่สมเหตุสมผลเลย พอเลื่อนสายตาลงไปดูข้างล่างก็พบว่ามันคล้ายๆกันหมด

ไอ้ที่ชื่อว่าซุปกะหล่ำปลีฝรั่งเศษหวานน้อย มันก็คือซุปกระหล่ำปลีดีๆนี่เอง แต่กลับราคาตั้ง108หยวน

เป็ดย่างถ่านจากฝรั่งเศษ แค่ดูก็รู้แล้วว่ามันคือเป็ดย่าง แต่ตัวหนึ่งกลับราคา266หยวน

เนื้อส่วนสันหลังของหมูป่าอบน้ำผึ้งผสมน้ำส้มสายชู มันก็คือเนื้อสะโพกอบกรอบ จานหนึ่งตั้ง88หยวน

ซางหยูไม่เปิดดูต่อ เพราะเห็นแค่นี้ก็รับไม่ได้แล้ว เธอรู้สึกว่านี่มันเกินไป แค่เปลี่ยนชื่อบวกกับเสิร์ฟในสถานที่หรูหราขึ้นมาหน่อย ราคาก็เพิ่มขึ้นมาเท่าตัว

เธอปิดเมนูแล้วยื่นให้พนักงาน“พวกเราไม่สั่งแล้ว”

เสิ่นเผยชวน“ไม่ชอบหรอ？”

ซางหยูพยักหน้า“ที่นี่ไม่มีอาหารที่ฉันชอบ พวกเราไปร้านอื่นกันเถอะ”

เสิ่นเผยชวนลุกขึ้น“ได้ งั้นคุณเลือกเองแล้วกัน”

ซางหยูยิ้มแล้วตอบตกลง พนักงานที่ยืนอยู่ข้างๆไม่กล้าพูดอะไรออกมา ยังไงเสิ่นเผยชวนก็อยู่ในชุดเครื่องแบบเต็มยศ และแค่มองก็รู้แล้วว่าเขาอยู่ตำแหน่งอะไร ตอนที่เหลือบมองซางหยูก็เห็นว่าทั้งสองค่อนข้างอายุห่างกันมากก็เลยเข้าใจได้ทันที แฟนเด็กก็งี้แหละ รับมือยากนิดหน่อย

เมื่อเดินออกมาจากร้านอาหารซางหยูถึงได้บอกความจริง“นี่มันกับดักชัดๆ แค่เต้าหู้เย็นหนึ่งจานก็68หยวนแล้ว เต้าหู้อะไรจะแพงขนาดนั้น？”

เสิ่นเผยชวนไม่คิดเลยว่าที่เธอไม่สั่งเพราะมันแพง เขายิ้มพูดขึ้น“นี่เป็นโอกาสที่จะผลาญเงินผม เชียวนะ อีกอย่างหลังจากผ่านหมู่บ้านนี้ไปก็ไม่มีร้านอื่นแล้วด้วย”

ซางหยูมองไปที่เขาแล้วหัวเราะออกมา“จริงด้วย น่าเสียดายจังที่ไม่ได้ผลาญเงินคุณ”

“กลับใจตอนนี้ยังทันนะ”เสิ่นเผยชวนพูด

เขาพูดจากใจจริง เพราะเขาอยากจะเลี้ยงอาหารดีๆให้เธอจริงๆ