บทที่ 627 พัสดุชิ้นหนึ่ง

“คุณธรรมงั้นเหรอ？คุณธรรมคืออะไร？คุณบอกมาหน่อยสิ” ลูกสาวคนรองเอาแต่ใน และก็พูดตรงไปตรงมาด้วย “คนที่มีคุณธรรมจะไม่ทำแบบนี้！”

กู้เป่ยโกรธ แต่ก็เถียงอะไรไม่ได้ และหาคำมาเถียงไม่ได้ด้วย

“คุณเป็นลูกสาวของพ่อ คุณมีส่วนที่ต้องรับผิดชอบ” กู้เป่ยคิดอยู่นานกว่าจะหาคำมาเถียงเธอ

ลูกสาวคนรองหัวเราะเสียงเย็นชา “ฉันต้องรับผิดชอบอะไร？รับผิดชอบดูแลคนที่ไม่รู้จักคุณธรรมน่ะเหรอ？”

คุณแม่กู้ตบโต๊ะ “คุณพูดแบบนี้ได้อย่างไร？เขาเป็นพ่อนะ！”

ลูกสาวคนรองหันมามองแม่ “เขาเป็นพ่อฉัน เขาเคยให้ความรักกับฉันไหม？เห็นฉันเป็นลูกสาวหรือเปล่า？ฉันโตขนาดนี้แล้ว ไม่เคยได้รับความรักจากพ่อเลย และก็ไม่เคยได้รับความอบอุ่นจากครอบครัวด้วย”

คุณแม่กู้พูดไม่ออก มันก็จริง เพราะมีลูกสาวคนโตแล้ว เลยอยากได้ลูกชายเป็นคนที่สอง แต่ว่ากลับเป็นลูกสาวอีกเลยเอาไปให้บ้านพี่ชายเลี้ยง

ชีวิตที่ฝากเอาไว้กับคนอื่นนั้นไม่ดี

“ฉันไม่มีความสามารถไปสนใจ คุณยอมรับลูกสาวอย่างฉัน คุณก็ยอมรับไป ถ้าไม่ยอม ก็ทำเหมือนไม่เคยคลอดฉันออกมา เพราะถึงอย่างไรคุณเองก็ไม่เคยเลี้ยงอยู่แล้ว” พูดจบก็หันตัวเดินออกไป

เมื่อเดินไปที่ประตูก็หยุดลง ก่อนจะหันไปมองน้องๆ ที่อยู่ในห้องรับแขก “พวกคุณยากจะสนใจก็ทำไป ฉันไม่ห้าม พวกคุณอยากจะยอมรับพี่สาวอย่างฉันก็ทำไป ถ้าไม่ยอมรับฉันเองก็ไม่ว่า ตอนเจอกับก็เรียกฉันว่าพี่สักหน่อย เราก็ยังเป็นพี่น้อง ถ้าเกิดไม่ยอมรับ ก็ทำเหมือนคนแปลกหน้าไปเลย ใครก็ห้ามสนใจกัน”

“พี่รอง……” มีคนอยากโน้มน้าว

“อย่าพูดเลย ถึงแม้เราจะคลานตามกันออกมา เป็นพี่น้องกัน แต่ว่าจะยุ่งกับความคิดและการกระทำคนอื่นไม่ได้ ฉันพูดชัดแล้ว ว่าถ้าไม่ชอบหน้าฉัน ก็ทำเหมือนฉันเป็นคนแปลกหน้าได้ เจอก็ทำเป็นไม่รู้จักกัน” ลูกสาวคนรองตัดบทของน้องสาวคนที่ห้า

เมื่อพูดจบเธอก็เดินออกไปใหม่ เดินไปอย่างมั่นอกมั่นใจเป็นอย่างมาก

ในตอนนั้นคุณนายโจวเองก็ลุกขึ้นมา “ความประพฤติของหวยโฮ่นั้นโด่งดัง ทุกคนต่างรู้หมด ฉันจะไม่พูดมากแล้ว เขาเป็นพ่อของฉัน ทำผิดหรือถูกฉันจะไม่วิจารณ์อะไร เรื่องนี้ หวยโฮ่ไม่ยื่นมือเข้ามายุ่งแน่ๆ ฉันเองก็ช่วยอะไรไม่ได้ขอตัวก่อนนะ”

“น้องสามคุณเองก็ไม่ดูแลพ่อแล้วเหรอ？” พี่คนโตมองเธออย่างผิดหวัง

คุณนายโจวพูดอย่างไม่รีบร้อน “ไม่ใช่ว่าฉันไม่สนใจ แต่ดูแลไม่ได้ คุณบอกมาสิว่าจะให้ฉันเอาอะไรไปดูแล？”

ลูกคนโตพูดอะไรไม่ออก ทุกคนต่างรู้ว่าโจวหวยโฮ่นั้นมีชื่อเสียงในวงการขนาดไหน

เมื่อเกิดเรื่องในครั้งนี้ ทุกคนจะต้องจับตามองคนที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับตระกูลกู้แน่นอน จะมีคนสนใจการกระทำของพวกเขาแย่ลงเล็กน้อย ก็อาจจะลากใครเข้ามาเกี่ยวข้อง แล้วถูกคนตำหนิติเตียนเอาได้

ลูกคนโตพูดอะไรไม่ออก แต่ทว่าถูกลูกๆ ที่แม่เลี้ยงมานั้น ชินกับความรักของพ่อแม่มากกว่าคนที่ถูกเลี้ยงมาจากที่อื่น

อยากแก้ไขเรื่องนี้มาก เพราะกลัวว่าพ่อจะติดคุก

“ฉันกับหวยโฮ่เป็นสามีภรรยากันมาหลายปี ไม่เคยทะเลาะเบาะแว้งกัน และก็ไม่เคยมีลูกชาย มีเพียงฉุนฉุนที่เป็นลูกสาวคนเดียว เขารักลูกสาวกับฉันมาก ฉันไม่มีทางทำเรื่องที่ทำให้เขาลำบากใจ ขอให้แม่กับพี่เข้าใจด้วย” คุณนายโจวเองก็แสดงท่าทีออกมา ว่าไม่มีทางทำเพื่อพ่อ แล้วทำให้สามีต้องตกที่นั่งลำบาก

“คุณนี่มันเดรัจฉานจริงๆ เลย！ขนาดความปลอดภัยของพ่อยังไม่สนใจ！” กู้เป่ยโกรธฟาดงวงฟาดงา

พี่หลายๆ คนต้องหันไปมองทางเขา

“คุณพูดแบบนี้ออกมาได้อย่างไร？！” ลูกคนที่สี่ไม่พอใจเป็นอย่างมาก

ไม่ว่าจะพูดอย่างไรพวกเขาก็มีพ่อแม่คนเดียวกัน พี่สาวและน้องชายที่มีแม่คนเดียวกัน เขามาว่าแบบนี้ได้อย่างไร？

“พี่คนที่สามของคุณพูดชัดเจนแล้วว่าทำไมถึงเข้ามายุ่งไม่ได้ คุณด่าได้อย่างไร？เป็นลูกชายสุดที่รักคนเดียวจริงๆ ขนาดธรรมทั่วไปในใจยังไม่รู้เลยใช่ไหม？” พี่คนที่สี่โกรธเป็นอย่างมาก และไม่ชอบหน้ากู้เป่ยมานานแล้ว น้องชายเพียงคนเดียว ไม่รู้จักเคารพพี่สาวเลย