บทที่ 641 วันนี้กลับมาเร็วจัง

เรื่องการดื่มจนเมาแล้วอาละวาดของที่นี่มีเป็นประจำ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทุกคนล้วนมีประสบการณ์ เมื่อได้ยินคำสั่งของผู้จัดการ ทั้งคู่พยายามบิดแขนของซูจ้านพร้อมกัน ซูจ้านต้องการต่อสู้ไม่ใช่อยากต่อยตี แค่อยากระบายอารมณ์ เมื่อพวกเขาเคลื่อนไหวมันทำให้เขาขยับได้คล่องตัวขึ้น ม้วนตัวหลบมือของอีกฝ่าย แล้วเตะตัดหลังไป

อีกฝ่ายซวนเซไปกระแทกในอ้อมแขนของผู้จัดการ

ผู้จัดการผลักเขาออกอย่างรังเกียจ “แม่งเอ๊ย พวกแกสองคนจัดการคนคนเดียวไม่ได้หรือไง”

อีกฝ่ายรีบขอโทษ “ขออภัยครับผู้จัดการ”

“เลิกพูดไร้สาระแล้วไปจัดการเขาเดี๋ยวนี้!” ผู้จัดการโกรธเกรี้ยว

เวลานี้ชายอีกคนหนึ่งกำลังต่อสู้กับซูจ้าน ชายคนนั้นฉวยโอกาสต่อยซูจ้านที่กำลังวุ่นวาย ทำการบีบคอเขาจากด้านหลัง

ซูจ้านหักมือชายที่บีบคอตัวเอง ชายที่อยู่ด้านหน้าพบโอกาสเหมาะ จัดการเหวี่ยงกำปั้นใส่ท้องของเขา อีกฝ่ายถูกซูจ้านต่อยหลายครั้งจนจมูกเขียว ตอนนี้สบโอกาสแล้วจึงลงมืออย่างโหดเหี้ยม

อั่ก ——

ซูจ้านขมวดคิ้วร้องอื้ออึงในลำคอหลายครั้ง แต่ในไม่ช้าเขาก็พบวิธีสู้กลับ ทำการงอแขน ตีศอกใส่ท้องกับหน้าอกของชายที่บีบคอจากด้านหลัง

ไม่ได้ผลก็ลองอีกครั้ง หลังจากโจมตีคนที่อยู่ข้างหลังไปเป็นชุดในที่สุดก็คลายออก ซูจ้านคว้ามืออีกฝ่ายแล้วบิด จนตัวงอเล็กน้อย แล้วเหวี่ยงอีกฝ่ายออกจากไหล่

ข้างหน้ามีโต๊ะตั้งอยู่พอดี ชายคนนั้นล้มกระแทกลงไปจนเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด ขวดเหล้าหล่นลงเสียงดังเคร้งๆ ขวดจำนวนหนึ่งแตกกระจาย

คนนั้นกุมท้องที่ถูกกระแทกพลางแยกเขี้ยวยิงฟันอย่างเจ็บปวด

ซูจ้านตาแดง “ลุกขึ้นมา!”

ชายคนนั้นลุกขึ้น ทั้งห้องมีแต่กลิ่นเหล้าตลบอบอวล

ชายทั้งสองคนมองหน้ากัน แล้วล้อมเข้ามาพร้อมกัน

ไม่นานพวกเขาก็ต่อสู้กัน ซูจ้านกำลังอารมณ์ไม่ดีและไม่สนใจกฎเกณฑ์ใดๆ หาเรื่องเพียงเพื่อระบายอารมณ์

ดังคำกล่าวที่ว่า อ่อนแอกลัวแข็งแรง แข็งแรงกลัวไม่ต้องการชีวิต

และซูจ้านคือไม่ต้องการชีวิต