บทที่ 646 คืนก่อนวันแต่งงาน

ก่อนหนึ่งวันยุ่งอยู่กับการลองชุดและกำหนดการแต่งหน้า ตกค่ำจงจิ่งห้าวไม่ได้อยู่ด้วยจึงนอนไม่ค่อยหลับ ปรากฏว่ารุ่งเช้าเวลาแปดโมงกว่าแล้ว เธอก็ยังไม่ตื่น

เพราะมันเป็นจารีตประเพณี หนึ่งวันก่อนแต่งงานคนสองคนที่จะแต่งงานกันไม่สามารถพบหน้ากันได้ ดังนั้นเมื่อวานนี้ทั้งวันจงจิ่งห้าวจึงไม่อยู่บ้าน ไปพักที่โรงแรมในตอนกลางคืน

ช่างแต่งหน้าและสไตลิสต์มาถึงวิลล่าแต่เช้า ฉินยาวิ่งขึ้นไปชั้นบนเพื่อไปขุดหลินซินเหยียนที่ยังหลับอยู่ให้ลุกจากเตียง “วันนี้เป็นวันแต่งงานของเธอนะ เธอยังจะหลับได้อยู่อีกเหรอ”

หลินซินเหยียนลืมตางัวเงีย มองหน้าตากังวลของฉินยาด้วยสีหน้าซื่อบื้อ “ยังไม่ถึงเวลาไม่ใช่เหรอ”

ฉินยา “……..”

“งั้นเธอวางแผนจะใส่ชุดนอนไปโถงพิธีเหรอ ทุกคนกำลังรอเธออยู่นะ รีบลุกขึ้นมาเร็วเถอะ” ฉินยาถึงกับอ่อนใจ

เจ้าสาวคนใหม่ น่าเป็นห่วงจริงๆ เลย

หลินซินเหยียนตื่นขึ้นมาบ้างแล้ว ขยี้ตาพลางถามว่า “กี่โมงแล้วเหรอ”

“เกือบเก้าโมงแล้ว เธอยังไม่ได้แต่งหน้าเปลี่ยนเสื้อผ้าเลย เธอยังจะมีปัญหาอะไรอีก ถ้าไม่อยากแต่งงาน งั้นเดี๋ยวฉันจะโทรไปบอกสามีเธอตอนนี้เลย” ฉินยาแกล้งเธอ

หลินซินเหยียนลงจากเตียงไปล้างหน้า ถึงได้ตื่นเต็มตา ฉินยามาดึงเธอไป “ไปกัน ให้ช่างแต่งหน้าแต่งให้เธอ”

หลินซินเหยียน “………”

“ยังมีเวลา เธออย่ารีบร้อนนัก ยังไงก็หนีไม่รอดอยู่แล้ว” หลินซินเหยียนจับท้อง ก้าวเดินตามเธอไปข้างนอก

ฉินยาหยุดก้าว หันหน้ากลับไปมองเธอ “อะไรคือหนีไม่รอด”

“เจ้าบ่าวไง” หลินซินเหยียนตอบตามหลักเหตุผลที่ควรเป็น

ฉินยา “.……..”

เธอกุมหน้าผากพลางยิ้มเล็กน้อย “ลงเอยกันแล้ว ก็เลยปราศจากความกลัวเหรอ”