บทที่ 684 นายพูดถูกทั้งหมดเลย

หวางเหวิ่นมองซางหยูด้วยความอึ้ง ไม่คิดว่าเธอจะมีการตอบสนองที่รุนแรงแบบนี้ “ฉัน ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้นนะ ฉันแค่กลัวว่าเธออยู่กับเขาแล้วจะไม่มีความสุข……”

“งั้นนายคิดว่ามีเงินชีวิตนี้ถึงจะมีความสุขหรือไง?” ซางหยูถามกลับด้วยวาจาที่คมคาย

หวางเหวิ่นอธิบายอย่างน้อยใจว่า “ทั้งที่คุณเสิ่นบอกกับฉันว่าเขาไม่มีการงานที่มอบชีวิตที่สุขสบายให้กับเธอได้ ดังนั้นฉันถึงได้ถามเขาไง”

ขนาดพี่เสิ่นเขาก็ไม่เรียกแล้ว

เขารู้สึกเสิ่นเผยซวนแย่งโอกาสของเขาไป

ถ้าเขาไม่ปรากฏตัวออกมา ตัวเองก็ยังมีโอกาสอยู่

ซางหยูมองไปที่เสิ่นเผยซวน เหมือนถามเขาว่านายพูดแบบนี้จริงเหรอ?

เสิ่นเผยซวนไอกระแอมเบาๆ ทำแล้วไม่กล้ายอมรับไม่ใช่สไตล์เขา “ใช่ ฉันพูดเอง”

ซางหยูคล้องแขนเขาไว้ “นายพูดถูกทั้งหมดเลย”

หวางเหวิ่น “……”

เขาลืมตาโพลง นี่มันเหตุผลอะไรกัน?

“ซางหยู เธอไม่ยุติธรรมเลยนะ ทำไมเขาพูดถูก แล้วฉันผิดล่ะ? เธอลำเอียงเกินไปแล้วนะ”

“เขาเป็นแฟนฉัน ฉันชอบทุกอย่างที่เป็นเขา แม้มันจะผิด ฉันก็รู้สึกว่าถูกอยู่ดี มีปัญหาอะไรไหม?” ซางหยูรู้ว่าตัวเอง ‘ไม่ยุติธรรม’ แต่ว่าเธออยากจะปกป้องแฟนตัวเองแบบนี้

เพราะว่า นี่คือแฟนของเธอ

เธอชอบ และอยากรักแฟนไปนานๆ

“ซางหยูเธอเปลี่ยนไป เธอไม่ใช่คนที่ไม่มีเหตุผลแบบนี้” หวางเหวิ่นเห็นว่าตัวเองเริ่มไม่เข้าใจเธอแล้ว

ปกติเธอเป็นผู้หญิงที่อ่อนโยนมาก และยังมีจิตใจเมตตามากคนหนึ่ง แต่ทำไมวันนี้ถึงเปลี่ยนไปขนาดนี้ล่ะ?

หรือว่าการรักใครสักคนมันไม่มีเหตุผลจริงเหรอ?