บทที่ 688 มีคนมาหานาย

ซางหยูชะงัก เหมือนคิดไม่ถึงว่าเด็กตัวเล็กแค่นี้จะถามคำถามนี้ออกมาได้

เธอยื่นมือไปลูบหัวเขาเบาๆ “เป็นเด็กเป็นเล็ก ทำไมถึงมีความคิดแบบผู้ใหญ่ขนาดล่ะ……”

เธอยังพูดไม่ทันจบ ก็ถูกหวางห้าวหนานจับมือไว้แน่น สายตากลับมองไปที่เสิ่นเผยซวน “ลุงบอกมาสิครับ ว่ากำลังคบกับครูซางอยู่ใช่ไหม?”

พอมีเด็กถามมาแบบนี้ เสิ่นเผยซวนก็พูดอย่างใจกว้างว่า “ใช่แล้ว”

หวางห้าวหนานคิดในใจ เป็นไปตามที่คิดเลย ถึงว่าครูซางถึงร้องไห้ในอ้อมกอดเขาได้ เขากลัวว่าซางหยูจะโดนเสิ่นเผยซวนทำร้าย จึงถามว่า “คุณลุงจะทำดีต่อครูซางของพวกเราตลอดไปไหมครับ?”

ซางหยูก้มหน้าลงมองหวางห้าวหนาน “ห้าวหนาน……”

“ครูซาง ครูไม่มีครอบครัว พวกเราจะเป็นครอบครัวให้ครูเองครับ พวกเราจะปกป้องครูเอง จะไม่ให้ใครมาดูถูกครูและรังแกครูได้แน่นอนครับ”

“ใช่แล้วๆ” นักเรียนคนอื่นๆก็ล้อมวงเข้ามา ปกป้องซางหยูไว้ด้านหลัง และถามเสิ่นเผยซวนพร้อมกัน “คุณลุงจะทำดีกับครูซางของพวกเราไหม?”

ซางหยูที่ตอนแรกใจเย็นลงมาได้แล้ว ก็ซาบซึ้งกับเด็กพวกนี้อีกครั้ง เธออมยิ้ม ทั้งที่ยิ้มด้วยความซึ้งใจ แต่ดวงตากลับเต็มไปด้วยน้ำตารื้นขึ้นมาเต็มขอบตา

เสิ่นเผยซวนมีสีหน้าเงียบเฉย ในใจกลับเหมือนมีคลื่นขนาดยักษ์พัดผ่าน เขาก็ถูกความใจดีของเด็กพวกนี้กระทบถึงส่วนที่อ่อนแอที่ในร่างกาย

ดูสิ พวกเขาไม่ธรรมดาเลย เวลาจะทำดีกับใคร ก็จะทุ่มเทสุดหัวใจ ไม่มีปลอมเลย

ความรักที่งดงามบนโลกใบนี้ ก็คือจิตใจที่ไร้เดียงสา

เขาตอบอย่างจริงจังว่า “ลุงจะทำดีกับเธอแน่นอน ไม่ต้องห่วงนะ”

“พวกเราจะจำเอาไว้ ถ้าคุณลุงทำไม่ได้ พวกเราจะไม่ปล่อยคุณลุงไว้แน่!” หวางห้าวหนานเป็นหัวโจก ทุกคนก็เป็นผู้ตาม

ซางหยูตบบ่าหวางห้าวหนานเบาๆ “เอาล่ะ ขาเธอดีขึ้นหรือยัง?”

ตอนแรกไม่เจ็บหรอก คงเป็นเพราะลืมไปแล้ว พอซางหยูถามแบบนี้ ก็เหมือนเจ็บขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง เขานั่งลงบนเก้าอี้ไม้ ถอนหายใจแล้วพูดว่า “ตอนแรกผมยังคิดว่า รอโตขึ้นแล้วผมจะแต่งงานกับครู แต่ตอนนี้กลับมีคนมาตัดหน้าเสียก่อน”

เมื่อกี้ซางหยูยังซึ้งใจอยู่เลย คราบน้ำตายังไม่ทันหาย ก็ต้องหัวเราะกับคำพูดของหวางห้าวหนาน

“เด็กคนนี้ จริงๆเล้ย”

“ครูซางคะ ครูจะแต่งงานกับคุณลุงคนนี้ไหมคะ?” หนูเย่กะพริบตาถาม

ซางหยูพูดไม่ออก เธอสามารถมอบแสดงความรักที่มีต่อเสิ่นเผยซวนอย่างใจกว้างได้ และปฏิบัติต่อเขาด้วยความจริงใจ

แต่ถ้าเป็นเรื่องแต่งงาน ไม่ใช่เรื่องที่เธอจะตัดสินใจได้เอง

การแต่งงานเป็นเรื่องของคนสองคน ไม่ใช่เรื่องของเธอคนเดียว

ยิ่งตัดสินใจเองคนเดียวไม่ได้ด้วย

“คือว่า…….” ซางหยูกำลังคิดว่าจะอธิบายกับเด็กๆยังไงดี ยังไม่ทันได้พูดอะไร เสิ่นเผยซวนก็พูดขึ้นก่อน เขามองซางหยูอย่างจริงจังและพูดว่า “พวกเราจะแต่งงานกันแน่นอน”

เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น ไม่มีการปิดบังเลยเล็กน้อย