ตอนที่ 695
บทที่ 695 เป็นผู้หญิงจำพวกมีแผนร้ายอยู่ในใจ
October 21, 2026
“ใช่ค่ะ ฉันก็ไม่อยากจะเชื่อว่าจะเรื่องที่เขาพูดเรื่องชาติที่แล้วหรือชาตินี้” ซ่งหย่าซินยิ้ม
“คุณนายคะ” คุณแม่หยูเดินมา “ตัวเครื่องปรุงที่เอาไว้ตุ๋นซุปแบบครั้งที่แล้ววางอยู่ตรงไหนคะ ป้าอยากจะตุ๋นซุปแต่ก็หาไม่เจอ” คุณแม่หยูเดินเข้ามาพูดด้วย
ช่วงนี้หลินซินเหยียนไม่ได้เข้าครัวทำอาหารเลย และก็ไม่ได้ตุ๋นซุปอะไรด้วย ทว่ามองสายตาของคุณแม่หยูแล้ว หลินซินเหยียนก็มีปฏิกิริยาตอบทันทีว่า “อ้อ เดี๋ยวฉันช่วยป้าหาเองค่ะ”
เธอพูดพลางลุกขึ้นยืน พูดกับซ่งหย่าซินว่า “คุณนั่งรอก่อนนะคะ ฉันจะเข้าไปช่วยเธอหาของหน่อย”
ซ่งหย่าซินพยักหน้าให้ ทว่าในใจนั้นกลับรู้สึกดูถูกความจอมปลอมของหลินซินเหยียน ก็แค่คนรับใช้คนเดียว แต่กลับปฏิบัติตัวเหมือนกับคนในครอบครัว นี่กำลังแสดงความใจดีของตนเองอยู่ใช่มั้ย
หลินซินเหยียนเดินมุ่งหน้าไปทางห้องครัวแล้ว เลยไม่ทันเห็นสายตาดูถูกของซ่งหย่าซิน ทว่าป้าหยูบังเอิญมองเห็นเข้าอย่างไม่ทันระวัง เธอเดินก้มหน้าก้มตามุ่งหน้าไปทางห้องครัว
เมื่อหลินซินเหยียนเดินเข้าครัวมาก็ถามทันทีว่า “ป้าเรียกฉันมามีธุระอะไรหรือคะ”
คุณแม่หยูไม่ได้ตอบเธอ แต่กลับขนเก้าอี้จากด้านนอกเข้ามาหนึ่งตัว หลินซินเหยียนมองแล้วถึงกลับมึนงงไปหมด ไม่เข้าใจว่าเธอต้องการจะทำอะไรกันแน่
“คุณแม่หยูคะ...”
“คุณนาย” คุณแม่หยูประคองให้เธอนั่ง หลินซินเหยียนนั่งลงตามแรงของเธอ ยิ้มพลางถามว่า “คุณแม่หยู มีอะไรหรือเปล่า”
คุณแม่หยูแอบชำเลืองมองไปด้านนอก พูดเบาๆว่า “คุณผู้หญิงนามสกุลซ่งที่นั่งอยู่ด้านนอกคนนั้นตกลงแล้วคือใครกันแน่คะ”
หลินซินเหยียนตอบกลับว่า “เป็นแฟนสาวของเผยซวน”
คุณแม่หยูเบิกตาโพลง ทำสีหน้าแบบไม่อยากจะเชื่อ “อะไรนะคะ แฟนสาวของเผยซวนเหรอคะ”
พอรู้ตัวว่าตนเองตกใจจนเสียงดัง คุณแม่หยูรีบเอามือปิดปากทันที
หลินซินเหยียนไม่เข้าใจว่าทำไมเธอต้องตกอกตกใจขนาดนี้ด้วย ถามว่า“ใช่ค่ะ ทำไมเหรอ ทำไมดูป้าท่าทางตกใจมากเลย”
คุณแม่หยูมือประสานกัน “เธอจะคู่ควรกับเผยซวนได้ยังไงกัน”
หลินซินเหยียนขำจนต้องถามกลับ “ไม่คู่ควรกันยังไงคะ”
คุณแม่หยูวิเคราะห์ให้เธอฟังทันที “คุณดูนะคะ เผยซวนเป็นคนที่ตรงไปตรงมามากๆ ดีกับคนอื่นมากๆ แต่คุณดูผู้หญิงคนนี้นะ หน้าตาเฉลียวฉลาดมาก จำพวกผู้หญิงที่มีแผนการอยู่ในใจ ยังมีอีก เธอมองเห็นว่าคุณก็ท้องโตอยู่แถมยังอุ้มเสี่ยวซีที่เป็นเด็กที่ตัวโตขนาดนั้นแล้วด้วย เธอกลับคิดอะไรไม่ได้เลย แถมยังยื้อให้คุณคุยด้วย ป้ามองแล้วไม่ถูกใจ เลยจงใจเรียกคุณเข้ามา”
หลินซินเหยียนถอนหายใจ “คำพูดนี้ป้าพูดกับฉันแค่คนเดียวก็พอแล้ว อย่าให้คนอื่นได้ยินเข้า อย่างไรเสียเผยซวนเป็นคนแนะนำให้พวกเรารู้จักเอง พวกเราก็ต้องให้เกียรติคนอื่นเขาด้วย เป็นการไว้หน้าเผยซวน พวกเราก็ต้องต้อนรับเธอให้ดีๆ”
ในใจเธอเองก็ไม่สบายใจอยู่บ้าง ไม่ใช่เป็นเพราะว่าเธอไม่สนใจถึงความรู้สึกของคนอื่น แต่เป็นเพราะว่า แม้ว่าปากเธอจะพูดว่าไม่สามารถปล่อยวางเผยซวนได้ แต่ว่าพอมองแล้วก็เหมือนว่าไม่ได้กังวลอะไรมากมาย
ถ้าเกิดว่าจงจิ่งห้าวเกิดเรื่องแล้วไม่รู้เป็นตายร้ายดียังไง เกรงว่าเธอคงไม่มีอารมณ์จะมาบ้านคนอื่นหรอก แถมยังเสนอตัวขอกินข้าวที่บ้านคนอื่นอีก
“เฮ้อ....” หลินซินเหยียนถอนหายใจ “ครั้งนี้เป็นเพราะว่าพวกเราทำให้เผยซวนต้องได้รับความลำบาก เห็นแก่หน้าให้เขาหน่อยเถอะ คุณแม่หยู แสดงความมีน้ำใจกับคนเขาสักนิดนะคะ”
คุณแม่หยูตอบกลับ “ป้ารู้ ป้าจะไม่ทำให้เธอมองออกแน่นอน ว่าป้าไม่ชอบเธอ”
คุณแม่หยูล้างมือเพื่อเตรียมหั่นผัก “ก็แค่รู้สึกเสียดายคนดีๆอย่างเสิ่นเผยซวน”
ความสัมพันธ์ระหว่างเสิ่นเผยซวนกับจงจิ่งห้าว คุณแม่หยูรู้จักเสิ่นเผยซวนก่อนหน้าหลินซินเหยียน ฉะนั้นย่อมเข้าใจเขาดี
“เมื่อก่อนยังคิดว่า เขาต้องหาผู้หญิงที่ดีมากๆคนหนึ่งได้อย่างแน่นอนเลย ใครจะรู้ว่าจะไปหาแบบนี้มา... หน้าตาพอไปวัดไปวาได้ แต่สิ่งที่ทำให้คนอื่นรู้สึก ช่างไม่ดีจริงๆเลย” ไม่ว่าจะอย่างไรคุณแม่หยูก็ยังคิดว่าเธอไม่คู่ควรกับเสิ่นเผยซวน
หลินซินเหยียนมองด้านหลังคุณแม่หยูที่กำลังหั่นผักอยู่ ยิ้มอย่างอับจนปัญญา ถ้าเธอรู้ว่าซ่งหย่าซินแต่งงานมาแล้วครั้งหนึ่ง ยิ่งทำให้รู้สึกว่าเธอไม่เหมาะสมกับเสิ่นเผยซวนหนักขึ้นกว่าเดิมแน่
“คุณแม่หยูตุ๋นน้ำแกงบำรุงร่างกายหน่อยเถอะค่ะ” สองสามวันนี้จงจิ่งห้าวก็ไม่ว่างเลย เห็นว่าตอนกลางคืนเขานอนไม่ค่อยหลับ สีหน้าดูเหนื่อยล้าอยู่บ้าง
“ได้ค่ะ” คุณแม่หยูตอบ
หลินซินเหยียนลุกขึ้นยืน
คุณแม่หยูหันกลับมา “คุณจะออกไปเหรอคะ”
“ทิ้งคนเขาไว้คนเดียวอยู่ในห้องรับแขกไม่ดีเลย”หลินซินเหยียนตบไหล่ของคุณแม่หยู “จะทำให้เห็นว่าพวกเราไม่มีมารยาท”
หลินซินเหยียนพูดก็ถูกอีก เธอพยักหน้าให้ “คุณต้องลำบากใจเลย ทั้งๆที่ไม่มีอะไรจะพูด แต่ก็ต้องหาเรื่องมาพูดกัน”
หลินซินเหยียนถึงกลับเอามือแตะหน้าผากหัวเราะออกมา เห็นด้วยกับคุณแม่หยูที่พูดถูกอย่างไม่มีรู้จะทำอย่างไรดี