ตอนที่ 702
บทที่ 702 การตัดสินใจของกวนจิ้ง
October 21, 2026
กู้หุ้ยหยวนไม่ได้แสดงออกถึงอาการตกใจหรือกลัวใดๆ แถมยังลุกขึ้นจากโซฟาด้วยท่าทางที่สบายๆ แล้วเดินไปยังตรงหน้าของกวนจิ้ง เธอยื่นมือออกไปจับเนคไทของกวนจิ้ง “แน่นอนว่าฉันไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา แต่ว่า ฉันมีคุณไม่ใช่เหรอ? คุณเป็นคนข้างตัวของเขาไม่ใช่เหรอ?”
กวนจิ้งก้มหน้าลงมองมือของเธอ แล้วแสยะยิ้ม “คุณแน่ใจขนาดนั้นเลยว่าผมจะช่วยคุณ?”
กู้หุ้ยหยวนเข้าไปใกล้ใต้คางของเขา แล้วเป่าลมอุ่นๆใส่เขา “ถ้าคุณไม่ช่วยผู้หญิงของคุณ แล้วคุณอยากจะช่วยใครล่ะ?”
“ฮ่าๆ!”กวนจิ้งบีบไปที่คางของเธอ “คุณน่ะ อย่างมากก็ได้แค่คนที่ถวายตัวถึงเตียงเท่านั้น ผู้หญิงของผมงั้นเหรอ? คุณไม่เหมาะ!”
กู้หุ้ยหยวนไม่ได้โกรธ แต่ยิ้มแล้วพูดว่า “ไม่ว่าฉันจะถวายตัวกับคุณถึงเตียง หรือคุณเข้าหาฉันเอง มันไม่สำคัญ ที่สำคัญคือเราสองคนได้กันแล้ว ทำไม อยากจะปัดความรับผิดชอบเหรอ? งั้นฉันก็จะไปแจ้งความว่าคุณข่มขืนฉัน?”
กวนจิ้งหรี่ตาลง
“อย่าจ้องฉันตาแข็งแบบนั้นสิ”กู้หุ้ยหยวนยกขาขึ้นแล้วถูข้างตัวของเขา “ฉันชอบให้คุณอ่อนโยนกับฉันหน่อย”
กวนจิ้ง “…………..”
“คุณละอายใจตัวเองหน่อยได้ไหม? อย่าทำตัวต่ำแบบนี้?”กวนจิ้งผลักเธอออก
กู้หุ้ยหยวนไปชนกับขอบโต๊ะ เธอจับขาของตัวเองไว้ “กวนจิ้ง มันจะมากเกินไปแล้วนะ”
“คนที่เกินไปคือคุณ คุณคิดว่าผมนอนกับคุณแล้ว จะฟังคำพูดของคุณทุกอย่างเหรอ? แค่รูปไม่กี่รูป คุณอยากให้ใครก็ให้ไป หรือแม้กระทั่งคลิป คุณอยากส่งให้สำนักข่าวไหนก็ส่งไป คนอย่างกวนจิ้งจะไม่มีทางยอมโดนผู้หญิงข่มขู่หรอก”
พูดจบเขาก็เปิดประตูแล้วเดินออกไป
กู้หุ้ยหยวนที่นั่งอยู่บนโต๊ะ มองดูประตูที่ปิดสนิท แล้วกำมือแน่น
เธอรู้สึกไม่พอใจ จึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วโทรหาเขา
กวนจิ้งที่กำลังขับรถก็ได้ยินเสียงสายเข้า จึงหยิบโทรศัพท์ออกมาดู เมื่อเห็นว่าเป็นสายจากเธอ ก็เลยไม่ได้กดรับ จากนั้นก็โยนโทรศัพท์ไว้ข้างๆ ปล่อยให้มันดังอยู่อย่างนั้น
ถึงไม่มีคนรับกู้หุ้ยหยวนก็ไม่ยอมแพ้ เธอเปลี่ยนไปเป็นส่งข้อความแทน
ไม่นานเสียงโทรศัพท์ก็ดับลง แต่เสียงข้อความดังขึ้น กวนจิ้งยื่นมือออกไปหยิบโทรศัพท์มาดู เนื้อความคือ【ไม่อยากมีอนาคตแล้ว?】
กวนจิ้งแวะจอดรถข้างทาง แล้วพิมพ์ตอบกลับไป【การได้พบคุณ ผมยังมีอนาคตอะไรอีก?】
กู้หุ้ยหยวนยังคงไม่ยอมแพ้【คุณจะยอมเสียหน้าเพื่อเจ้านายของคุณจริงๆเหรอ?】
【กู้หุ้ยหยวน หลังจากที่ได้พบคุณ ผมยังมีหน้าให้เสียอีกเหรอ?】
กู้หุ้ยหยวนกัดริมฝีปาก แล้วกดโทรหาเขาอีกครั้ง ในครั้งนี้กวนจิ้งกดรับสาย “คุณคิดที่จะทำอะไรอีก?”
กู้หุ้ยหยวนถามขึ้น “คุณสามารถทิ้งอนาคตของตัวเองได้จริงๆเหรอ?”
กวนจิ้งตอบกลับไปอย่างไม่ลังเล “ใช่”
“คุณเป็นสุนัขเหรอ จะภักดีอะไรนักหนา มันมีประโยชน์อะไร? ยังไงก็เป็นลูกน้องของเขาอยู่ดี? ถ้าคุณช่วยฉัน ฉันสามารถทำใหคุณเป็นเจ้านายเองได้ คุณมีอำนาจ ส่วนฉันมี………..”
“กู้หุ้ยหยวน คุณคิดว่าคนทุกคนจะเหมือนกับตระกูลกู้ของคุณเหรอ? คนที่ไม่มีมนุษยธรรมและศีลธรรม ย่อมด้อยกว่าหมูหรือหมาเสียอีก กู้หุ้ยหยวนฉันไม่สามารถควบคุมคุณได้ แต่ว่า คุณก็อย่าคิดที่จะมายุ่งกับผม”
“กู้หุ้ยหยวน”กู้หุ้ยหยวนจับโทรศัพท์ไว้ ไม่พูดอะไรออกมาเป็นเวลานาน
กวนจิ้งจึงถามขึ้น “ทำไมคุณถึงเงียบ?”
“ฉันไม่รู้ว่าจะพูดอะไร”กู้หุ้ยหยวนพูดตอบ