บทที่ 718 คุณโวยวายอะไร

คุณนายซ่งฟังจากปากของซ่งหย่าซินแล้ว เธอตอบตกลงเลิกกับเสิ่นเผยซวนแล้ว คุณนายซ่งรู้สึกโมโห

รู้สึกว่าตอนนั้นเสิ่นเผยซวนเป็นคนตกลงจะคบกันเอง

อีกอย่างสามีก็สนับสนุนการเลื่อนตำแหน่งของเขาด้วย

ในใจมีอัดอั้นความโมโห ก็เลยมาปิดบังสามีและลูกสาวมาที่กรมตั้งแต่เช้า

เสิ่นเผยซวนแม้แต่ประตูยังไม่ได้เข้า ก็ถูกเธอขวางไว้ที่หน้าประตู เธอสีหน้าเย็นชา ถามหาคำอธิบายกับเสิ่นเผยซวน

“พวกเราเลิกกันอย่างสันติ ไม่ทราบว่าท่านกำลังทำอะไรอยู่?” เสิ่นเผยซวนพูดอย่างเย็นชา

คิดไม่ถึงว่าเธอจะมาขวางตัวเอง ยังขวางอยู่หน้าประตูกรม

“เสิ่นเผยซวนคุณนี่มันไอ้เนรคุณ ตอนแรกคุณตกลงจะคบกันใช่ไหม?​ พวกเราไม่มีคนบังคับคุณมั้ง? ตอนนี้คุณมีสิทธิ์อะไรบอกจะเลิกก็เลิก?” คุณนายซ่งสีหน้าแดงก่ำ “ฉันไม่สน คุณต้องให้คำอธิบายกับฉัน”

เสิ่นเผยซวนขมวดคิ้วไม่พูด

ทุกคนในกรมต่างก็รู้จักคุณนายซ่ง มีเพื่อนร่วมงานเดินมา พูดปราม “ฉันผมพาพวกคุณเข้าไปนั่งในออฟฟิศผู้บัญชาการซ่งไหม?”

“ฉันไม่ไป ฉันต้องการให้เสิ่นเผยซวนให้คำอธิบายกับฉัน พูดคุณพูดดู เขาบอกว่าจะเลิกกับหย่าซินของเรา แค่พริบตาก็ทิ้งหย่าซินของบ้านฉันแล้ว เขานี่มันสันดานอะไรกันเนี่ย?” คุณนายซ่งดูเหมือนระบายต่อคนนอก ความจริงกำลังใส่ร้ายเสิ่นเผยซวน

ทั้งในคำพูดนอกคำพูดนั้นล้วนบอกว่าเสิ่นเผยซวนไม่รักษาคำพูด นิสัยสันดานไม่ดี

คนอื่นก็ประเมินไม่ได้ ทำได้แค่ฟังอย่างเงียบๆ

“พวกคุณพูด มีคนเนรคุณแบบนี้ที่ไหนกัน? ตระกูลซ่งของเราดูแลเขาเหมือนกับลูกชายแท้ๆคนหนึ่ง เขาล่ะ? ก็แทงข้างหลังคนอื่นแบบนี้ วัฏจักรกฎแห่งสวรรค์ คุณไม่กลัวกรรมตามสนองหรือไง” คุณนายซ่งรู้ว่าพลิกสถานการณ์ไม่ได้แล้ว ก็ทุ่มออกไปเต็มที่แล้ว

เสิ่นเผยซวนมองคุณนายซ่งอย่างนิ่งเฉย ทันใดนั้นรู้สึกนิสัยจอมปลอมของซ่งหย่าซิน น่าจะเหมือนเธอ

“ท่านกลับไปถามลูกสาวท่านดู ว่าทำไมเธอถึงตกลงเลิกกัน.......”