บทที่ 723 ถ้าดูจนเบื่อขึ้นมาจะทำยังไง

จงจิ่งห้าวไม่ได้ตอบอะไร เขาทำแค่ปิดประตูลง ก่อนจะเดินเข้ามาข้างใน

หลินซินเหยียนรู้สึกเป็นกังวลมาก จนมือของเธอก็สั่นอย่างแรง

ยิ่งเขาไม่พูดแบบนี้ มันก็ยิ่งแสดงว่าผลตรวจมันออกมาไม่ค่อยจะดีนัก

“กังวลอะไร?” จงจิ่งห้าวกุมมือของเธอไว้ “ผมหิวแล้ว ไปทานอะไรเป็นเพื่อนผมหน่อย”

เธอไม่ขยับตัว เธอยืนมองเขาอยู่แบบนั้น

จงจิ่งห้าวถอนหายใจออกมา เขารู้ว่าถ้าไม่ให้คำตอบเธอ เธอก็จะรู้สึกไม่สบายใจ

เขาจูงมือของหลินซินเหยียนไปนั่งตรงโซฟา ตามผลตรวจของหลินซินเหยียนแล้ว อย่างไรเธอก็จำเป็นต้องคลอดก่อนกำหนด เพราะว่ามดลูกของเธอบางกว่าคนปกติทั่วไปเยอะมาก ถ้ารอให้ถึงวันที่กำหนดคลอด มันจะอันตรายเกินไป เพราะถ้าเกิดมดลูกฉีดขึ้นมา มันจะเป็นอันตรายต่อตัวเธอมาก

คำแนะนำของคุณหมอที่นี่ เหมือนกับคุณหมอในประเทศเลย ถ้าเกิดว่าไม่คลอดตอนที่มีอายุครรภ์เจ็ดเดือนครึ่ง หลังจากนั้นเธอก็จะต้องนอนพักผ่อนอยู่บนเตียง และสามารถยืดเวลาออกไปได้มากที่สุดคือคลอดตอนอายุครรภ์แปดเดือน

“คุณหมอบอกว่า ลูกของพวกเราแข็งแรงดี ต่อให้คลอดก่อนกำหนดก็ไม่มีอันตรายอะไร…”

“ดังนั้นผลสรุปก็คือต้องคลอดก่อนกำหนดเหมือนกันใช่ไหม?” หลินซินเหยียนพูดตัดบทเขา

จงจิ่งห้าวกุมมือเธอไว้แน่น “ไม่ต้องกังวลได้ไหม?”

หลินซินเหยียนเก็บความรู้สึก ก่อนจะพูดว่า “ฉันไม่ได้กังวล”

เธอลุกขึ้นจากโซฟา ก่อนจะดึงมือของเขามาออดอ้อน “คุณหิวไม่ใช่เหรอ? เดี๋ยวฉันไปทานอะไรเป็นเพื่อนคุณ”

เธอเอาความกังวลเก็บซ่อนไว้ภายในใจ และแสดงท่าทีที่ดูผ่อนคลายต่อหน้าจงจิงห้าว

ที่จริงแล้วจงจิ่งห้าวรู้ว่าเธอกำลังแกล้งทำอยู่ เขาก็แค่ไม่ได้เปิดโปงเธอเท่านั้น

เธอก็เหมือนกับเขา เพราะเขาก็รู้สึกกังวลภายในใจ เพราะยังไงนี่ก็คือลูกและภรรยาของตัวเอง แต่เขาไม่สามารถแสดงท่าทีที่เป็นกังวลเวลาอยู่ต่อหน้าเธอ

ถ้าอารมณ์เขาไม่ปกติ มันก็จะยิ่งทำให้หลินซินเหยียนรู้สึกไม่สบายใจมากขึ้น

“ผมรู้มาว่าแถวนี้มีร้านอาหารที่ไม่เลวอยู่ร้านหนึ่ง เราไปทานที่นั่นกัน” จงจิ่งห้าวกอดเอวเธอไว้ “นานๆ ทีจะได้ออกมา มีที่ที่อยากไปไหม? ผมจะพาคุณไปเอง ถือว่าไปผ่อนคลายให้สบายใจแล้วกัน”

หลินซินเหยียนจงใจพูดไปเรื่อย “คุณอยากไปไนท์คลับไหม?”

จงจิ่งห้าวเหลือบมองที่ท้องของเธอ "คุณดื่มไม่ได้นี่ แล้วก็ได้กลิ่นควันบุหรี่ไม่ได้ คุณจะไปทำอะไรที่นั่น?"

“ไปดูหนุ่มหล่อ” หลินซินห้าวพูด

จงจิ่งห้าวยิ้ม ก่อนจะเปิดประตูรถให้เธอและถามออกไป “ผมไม่หล่อเหรอ!”

“สิ่งที่มีอยู่มันไม่หอมเท่าสิ่งที่อยู่ข้างนอกหรอก” หลินซินเหยียนเข้าไปนั่งในรถ ก่อนจะเงยหน้าไปมองเขาและพูดออกมา

จงจิ่งห้าวยืนอยู่ข้างหน้าประตูรถ ก่อนจะเอาแขนวางบนประตูรถข้างเดียว จากนั้นเขาก็เอียงตัวมองเธอ “หอม แต่ก็ห้ามไปดมเด็ดขาด เป็นเด็กดีคลอดลูกให้ผมแบบเนี่ยแหละ”

เขาชะงักไป “ผู้ชาย ที่คุณสามารถมองได้มีแค่ผมคนเดียว”

หลินซินเหยียนยิ้ม “ถ้าดูจนเบื่อขึ้นมาจะทำยังไง?”

จงจิ่งห้าว “…”

เขายังยืนที่จะพูดต่อ “ผมหล่อขนาดนี้ คุณดูไม่เบื่อหรอก คุณจะยิ่งดูยิ่งชอบน่ะ”

หลินซินเหยียนหัวเราะออกมาจากภายใน เธอคิดว่าเขาเป็นคนที่หลงตัวเองมาก

เมื่อจงจิ่นห้าวเห็นว่าเธอยิ้ม เขาก็รู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น

การที่พวกเขามาที่นี่ ทุกอย่างถูกจัดการโดยผู้ดูแลสาขาที่นี่ และรถคันนี้ก็เป็นผู้ดูแลสาขาที่นี่ที่รู้ว่าจงจิ่งห่าวมาที่นี่ เขาเลยเตรียมไว้ให้เขา

รถจอดลงบนร้านอาหารที่หรูหราอย่างรวดเร็ว จงจิ่งห้าวจอดรถสนิท จากนั้นเขาก็เปิดประตูรถลงไป และไปเปิดประตูรถให้กับหลินซินเหยียน “ตรงนี้มีอาหารที่หาทานในประเทศไม่ได้”

หลินซินเหยียนงอตัวลงจากรถ

จงจิ่งห้าวยื่นกุญแจรถให้กับพนักงานในร้านอาหาร พวกเขาจะเป็นคนขับรถไปที่จอดรถเอง