บทที่ 725 บังคับให้ฉันแต่งงาน

เวลาไม่อยากจะเจออะไรก็มักจะได้เจอยังนั้นจริงๆ

เสิ่นเผยซวนกำลังจะออกไป คุณนายซ่งก็ยื่นแขนมาบังไว้ “นายจะมาทำไม? จะมาดูว่าเหล่าซ่งของพวกเราโดนนายทำให้โมโหจนตายไปหรือยังใช่ไหม?”

คุณนายซ่ง คิดว่าทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นเพราะเสิ่นเผยซวน ก็เลยโทษแค่เขาคนเดียว

เสิ่นเผยซวนไม่อยากจะทะเลาะกับเธอ แต่คุณนายซ่งก็ยังทำท่าทีไม่ยอมซักที

“เข้ามาเดี๋ยวนี้!”

ผู้บัญชาซ่งพูดออกไป

คุณนายซ่งทำเสียงหึใส่เสิ่นเผยซวน ก่อนจะเดินชนเขาเข้าไปข้างใน ผู้บัญชาซ่งจองตาโต ก่อนจะพูดอย่างเข้มงวดว่า “คุณหมอบอกไปแล้ว ว่าฉันจะโมโหไม่ได้ ถ้าเธออยากให้ฉันตาย งั้นเธอก็เสแสร้งแกล้งทำต่อไปเลย”

“ฉันเสแสร้งแกล้งทำตรงไหน? เป็นเขาที่…”

“พอแล้วค่ะแม่” ซ่งหย่าซินพูดตัดบทคุณนายซ่ง เธอกลัวว่าจะไปทำให้เสิ่นเผยซวนโมโห จนเขาเอาประวัติที่ไม่ดีในอดีตของเธอพูดออกมา

เธอเงยหน้าขึ้น ก่อนจะพูดอย่างเยือกเย็น “คุณพ่อต้องโมโหจนเข้าโรงพยาบาล ก็เพราะเรื่องของพวกเรา คุณรู้สึกพอใจกับผลลัพธ์ตอนนี้ไหม?”

แววตาของเสิ่นเผยซวนดูราบเรียบ เขาทำแค่ค่อยๆ มองไปที่เธอ

เขาไม่ได้พูดอะไรออกมา สำหรับคนแบบนี้แล้ว เขาไม่อยากจะอธิบายอะไรเลย

ทำไมผู้บัญชาซ่งถึงต้องนอนโรงพยาบาล มันไม่เกี่ยวข้องกับ ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาโดยตรง

เขาเอียงตัวหลบและเดินออกไป ซ่งหย่าซินดึงแขนเขาไว้ “เสิ่นเผยซวน ถ้าคุณไม่อยากจะคบกับฉัน ทำไมต้องตอบตกลงตั้งแต่แรก แล้วก็แอบสืบเรื่องของฉันลับๆ…”

เธอยังไม่ทันได้พูดจบ โทรศัพท์ในกระเป๋าของเสิ่นเผยซวนก็ดังขึ้น เขาหยิบโทรศัพท์ออกมา หน้าจอแสดงชื่อคนที่โทรมา “คนน่ารัก”

ตอนที่เสิ่นเผยซวนซื้อมือถือ เป็นซางหยูที่ไปเป็นเพื่อนเขา ตอนนั้นซางหยูพูดว่า “โทรศัพท์ใหม่ของคุณ เบอร์โทรแรกที่บันทึกต้องเป็นเบอร์ของฉัน”

เธอหยิบโทรศัพท์ของเสิ่นเผยซวนมา และใส่เบอร์โทรของตัวเอง จากนั้นตอนที่ใส่ชื่อเรียก เธอก็หันไปถามเสิ่นเผยซวน “คุณคิดว่าหลังจากนี้จะเรียกฉันว่าอะไร?”

คำถามนี้เสิ่นเผยซวนไม่เคยคิดมาก่อนเลย เธอคิดว่าเรียกชื่อมันเหมาะสมที่สุดแล้ว

ซางหยูก็ซุกซน ก็เลยใส่ตรงชื่อเรียกว่าคนน่ารัก”

รูปร่างของเธอไม่ได้สูงมาก แล้วก็ผอมมากด้วย เวลายืนอยู่ข้างเสิ่นเผยซวนมันก็จะทำให้เธอดูตัวเล็กเป็นพิเศษ แถมเธอยังพูดติดตลกอีกว่า “เวลาฉันออกไปข้างนอกกับคุณ คนอื่นจะคิดว่าฉันเป็นลูกสาวของคุณไหมนะ?”

ในตอนนั้นเสิ่นเผยซวนมีสีหน้าที่ไม่ดีนัก

ซ่งหย่าซินเห็นแจ้งเตือนบนหน้าจอของเขา เธอก็ขมวดคิ้วทันที

คนน่ารัก?

คนที่แข็งทื่อเป็นท่อนไม้แบบเขา มีรสนิยมแบบนี้ด้วยเหรอ อีกอย่าง คนน่ารักคนนี้คือใครกัน?

ซ่งหย่าซินหรี่ตามอง เขามีคนใหม่แล้วจริงๆ เหรอ?

มือทั้งสองข้างที่อยู่ข้างกาย ตอนนี้ได้กำหมัดไว้แน่น เป็นใครกันที่แอบมาขโมยคนของเธอไป?

เสิ่นเผยซวนไม่ได้รับสายทันที แต่เขาจับโทรศัพท์ไว้ก่อนที่จะเดินจากไป เมื่อห่างจากห้องผู้ป่วยในระยะหนึ่งแล้วเขาถึงจะกดรับสาย

ซางหยูโทรมาถามเขาว่าจะกลับไปทานข้าวเย็นไหม

เสิ่นเผยซวนพูด “กลับสิ เดี๋ยวก็กลับแล้ว”

“งั้นเดี๋ยวพวกเรารอคุณก่อนนะ” ซางหยูพูด

เสิ่นเผยซวนตอบแค่อืม ก่อนจะวางสายไป เค้าไม่ได้กลับไปทันที และเขาก็ไปเยี่ยมท่านย่าด้วย

ตอนนั้นซูจ้านอยู่ที่ประเทศCเลยกลับมาไม่ทัน เขาเป็นคนส่งท่านย่ามาที่โรงพยาบาล เขาเลยรู้ว่าท่านก็อยู่ในโรงพยาบาลนี้

เขาไปที่ทางเดินของวอร์ด และมองผ่านกระจกเขาเห็นซูจ้านกำลังสูบบุหรี่อยู่ในห้องสูบบุหรี่

เขาดันประตูเข้าไป ซูจ้านก้มหน้าอยู่เลยไม่ได้สังเกตเห็นว่ามีคนมา

เสิ่นเผยซวนตีไปไหล่ของเขาแรงๆ เขาถึงได้เงยหน้าขึ้น ก็จะมองไปทางเสิ่นเผยซวนความสงสัย “ทำไมนายมาอยู่ที่นี่ได้?”

เสิ่นเผยซวนไม่ได้ตอบแต่ถามกลับไป “นายสูบบุหรี่เป็นตอนไหนกัน?”