บทที่ 768 รู้ว่าเขาไม่เห็นด้วย

จงจิ่งห้าวยิ้ม และลูบมือขึ้นไป สุดท้ายไปหยุดอยู่ที่ดวงใจของเธอ จากนั้นถาม “จั๊กจี้ตรงนี้เหรอ”

หลินซินเหยียนคว้าจับมือของเขาไว้ ให้เขาเลิกกวน

จงจิ่งห้าวยิ้มเบาๆ “ก็เห็นอยู่ว่าคุณกวนผม”

หลินซินเหยียนขยับตัว หาท่าที่สบายตัวแล้วถามด้วยรอยยิ้ม “ฉันกวนคุณตรงไหน”

จงจิ่งห้าวยกริมฝีปากขึ้น “แล้วคุณว่ากวนตรงไหนล่ะ”

“ฉันไม่รู้ คุณก็บอกฉันสิ” หลินซินเหยียนกล่าวอย่างยียวน

จงจิ่งห้าวยิ้มอย่างจนปัญญา ยื่นมือไปบีบจมูกของเธอ “คุณนะคุณ…… ปีศาจน้อยที่ช่างยียวนกวนประสาทคนจริง ๆ”

หลินซินเหยียนตบที่มือของเขาเบาๆ “บีบเจ็บนะ”

จงจิ่งห้าวจึงปล่อยมือ แล้วเอนตัวลงนอนข้าง ๆ เธอ ดึงตัวเธอเข้ามาอยู่ในอ้อมกอด จากนั้นตบเข้าไปที่ก้นของเธอหนึ่งที “คลอดลูกของพวกเราออกมาให้ดี ๆ นะ”

หลินซินเหยียนเงยหน้าขึ้นไปหอมที่คางของเขาแล้วกล่าว “ลูกของพวกเราต้องคลอดออกมาอย่างปลอดภัย”

ต่อมาเธอก็ไม่มีเสียงอีก จงจิ่งห้าวเองก็เหนื่อยล้าเต็มทน สักพักก็หลับใหลไป

หลินซินเหยียนตื่นขึ้นมาตอนหกโมงเช้าพอดี เธอคว้าโทรศัพท์มา แล้วก็โทรหาเหวินเสี่ยวจี้ อยากจะบอกเขาว่างานแต่งของเขาตัวเองนั้นไม่สามารถไปได้

หลังจากที่งานแต่งผ่านไป เธอก็เริ่มมีการติดต่อกับเหวินเสี่ยวจี้ ทั้งคู่มีการส่งข้อความถามไถ่กันเป็นประจำ

เขาเองสนใจอยากรู้ว่าเมื่อไรหลินซินเหยียนจะถึงกำหนดคลอด

หลินซินเหยียนเองก็ไม่ได้บอกเขาเกี่ยวกับสถานการณ์ของตัวเอง ไม่อยากให้คนอื่นเป็นห่วงเธอมากกว่านี้ อีกอย่างเขาอยู่ในกองก็ยุ่งมากอยู่แล้ว

น้อยมากที่จะมีเวลากลับมา งานแต่งครั้งนี้ก็ได้รับการอนุมัติวันหยุดก่อนถึงได้มีเวลา

หลินซินเหยียนเองก็อยากจะไปมาก ไม่ใช่ว่าจะอะไรกับเหวินชิง สำหรับเหวินเสี่ยวจี้พวกเขาไม่ควรแบกรับความผิดพลาดของคนรุ่นก่อน

แต่ว่าก็ไม่ควรละเลยสถานการณ์ของตัวเอง

ไม่นานโทรศัพท์ก็ถูกรับสายขึ้น หลินซินเหยียนยังไม่ทันได้พูด เหวินเสี่ยวจี้ก็ได้กล่าวขึ้น “คุณจะมาเมื่อไหร่ จะให้ผมไปคุณหรือเปล่า”

คำพูดที่หลินซินเหยียนอยากจะพูด ได้ติดอยู่ที่ลำคอ และไม่รู้ว่าควรจะตอบกลับเขาอย่างไรดี

“ทำไมไม่พูด”

เหวินเสี่ยวจี้ได้กลิ่นตุ ๆ “เกิดอะไรขึ้นเหรอ”

หลินซินเหยียนรีบกล่าวขึ้น “เปล่า เพียงแต่……เสี่ยวจี้ ฉันคงจะไปร่วมงานแต่งคุณไม่ได้ ฉัน……”

“ทำไม” เธอยังไม่ทันพูดจบ ก็ถูกคำพูดของเหวินเสี่ยวจี้ขัดขึ้น อีกทั้งยังถามด้วยความผิดหวัง “เป็นเพราะคุณพ่อของผมเหรอ”

หลินซินเหยียนก้มหน้า “ไม่ใช่……”

“อย่างนั้นเป็นเพราะอะไร”

“ร่างกายของฉันไม่ค่อยดี……”

“ข้ออ้างหรือเปล่า!” เหวินเสี่ยวจี้ไม่เชื่อในสิ่งที่หลินซินเหยียนอธิบาย ก่อนหน้านี้เธอไม่เคยพูดถึงว่าร่างกายของเธอไม่ดี มีบางครั้งที่เขาได้ถามไถ่ถึงสถานการณ์ของเธอ เธอก็บอกว่าตัวเองนั้นสบายดีมาก แต่ทำไมเมื่อบอกว่าให้เธอมาร่วมงานแต่ง เธอกลับบอกว่าร่างกายไม่สบาย”