บทที่ 775 ผมจะรอเธอตรงนี้

จงจิ่งห้าวไม่พูดไม่จา เพียงแค่หันหน้ามามองหล่อน

จวงจื่อจิ่นพยายามแสร้งยิ้ม ทำทีเหมือนผ่อนคลาย " คุณเชื่อฉันสิ เหยียนเหยียนแกแข็งแกร่งออกจะขนาดนั้น คงไม่มีอะไรหรอก ตอนที่คลอดเหยียนเฉินกับเหยียนซี ก็ยังเป็นท้องแฝดเลย ไม่ได้ผ่าคลอดแต่แกก็ยังคลอดลูกออกมาได้ ปลอดภัยทั้งแม่ทั้งลูก ครั้งนี้โรงพยาบาลก็ดีขนาดนี้ ไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นหรอก "

หล่อนพยายามอย่างหนักที่จะปลอบใจจงจิ่งห้าว แต่ในความเป็นจริงแล้วก็เหมือนกับกำลังปลอบใจตัวเอง

หล่อนพูดออกมาอย่างง่ายดาย ตอนคลอดเหยียนเฉินกับเหยียนซีตอนนั้นมันเสี่ยงมาก เพียงแค่หล่อนพูดให้มันดูเบาลงเท่านั้นเอง

จงจิ่งห้าวพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า " ผมจะรอเธออยู่ตรงนี้ "

จวงจื่อจิ่นถอนหายใจออกมา เพราะรู้ว่ายังไงตัวเองก็ไม่สามารถพูดให้เขายอมได้ ก็เลยปล่อยเขาว่าอย่างงั้น

ในตอนนี้ ประตูห้องผ่าตัดได้ถูกเปิดออก หมอที่สวมชุดผ่าตัดสีฟ้าคนหนึ่งได้เดินออกมา ยังไม่ทันที่เธอจะได้เอาเอกสารยินยอมการผ่าตัดยื่นออกมา จงจิ่งห้าวก็ถามออกไปแล้วว่า " เธอเป็นอย่างไรบ้าง? "

หมอบอกว่าตอนนี้อยู่ในช่วงผ่าตัด " คนไข้เลือดออกมากเกินไป นี่พวกเราพยายามช่วยอย่างสุดความสามารถ "

จากนั้นเธอก็ยื่นหนังสือยินยอมส่งให้เขา" การผ่าตัดครั้งนี้มีความเสี่ยงมาก มีความเป็นไปได้ว่าสามารถรักษาได้เพียงหนึ่งชีวิต ดังนั้นจำเป็นต้องให้ครอบครัวคนไข้เซ็นยินยอม ว่าจะรักษาผู้ใหญ่หรือตัวเด็ก ตามหลักแล้วโรงพยาบาลจะเรื่องรักษาชีวิตผู้ใหญ่เป็นอันดับแรก แต่จำเป็นต้องเรียนพวกคุณให้ทราบก่อน "

จงจิ่งห้าวยอมเซ็นชื่อลงในหนังสือรับรอง จากนั้นก็พูดว่า " คุณต้องรับประกันว่าภรรยาของผมจะไม่เป็นอะไร มิฉะนั้นผมจะทำให้โรงพยาบาลของพวกคุณวันที่ผืนนี้หายไปทันที "

เมื่อเซ็นชื่อเสร็จเขาก็วางปากกาลง ไปลำคอของเขาเต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือดอบอวล การสละละทิ้งลูกของตัวเองมันง่ายนักหรือไง?

เขาเป็นพ่อคน ร่างกายของเด็กในนั้นก็มีเลือดเนื้อของเขา พูดให้สละละทิ้งก็ต้องทำตามนั้น ความรู้สึกเจ็บกว่านี้หากไม่เคยได้ผ่านมันมาก่อนก็คงไม่อาจรับรู้ได้ว่ารู้สึกยังไง

เขาไม่มีทางเลือก

ถ้าในสองคนนั้นต้องเลือกเพียงหนึ่ง จำใจต้องสละละทิ้งอีกคน

เดิมทีจวงจื่อจิ่นอยากจะปลอบใจจงจิ่งห้าว แต่ตัวเองก็อดไม่ได้ที่จะร้องไห้ออกมา นอนไม่อยากให้ใครเห็นจึงแอบร้องไห้เงียบๆอยู่มุมหนึ่งของโรงพยาบาล ทำไมลูกสาวของเธอถึงไม่โชคร้ายเช่นนี้ ตอนแรกนึกว่าตอนนี้ทุกข์โศกได้จบไปแล้ว ไม่คิดเลยว่าความโชคร้ายนั้นจะกลับมาอีก

จวงจื่อจิ่นได้แต่คิด ถ้าใช้ชีวิตของตัวเองแลกได้ หล่อนอยากจะเอาชีวิตของตัวเองที่เหลืออยู่ทั้งหมด แลกมาซึ่งความสุขของครอบครัวลูกสาวหล่อน ให้มีความสุขไปชั่วชีวิต

ณ เวลานี้ ไม่มีใครกล้าเข้ามาพูดกับจงจิ่งห้าว

พวกเขาได้แต่ยืนอยู่ห่างๆ รอคอยคาดหวังและหวังว่าทั้งแม่ทั้งลูกจะปลอดภัยแข็งแรง

ดูเหมือนจะผ่านไปสองชั่วโมงแล้ว ไปห้องผ่าตัดได้เปลี่ยนเป็นสีเขียว จากนั้นไม่นานไฟก็มืดลง

ทันใดนั้นประตูห้องผ่าตัดก็เลื่อนออก ก็พบว่ามีหมอสามคนเดินออกมา

ทุกคนจึงรีบเข้ามาล้อมเพื่อซักถาม

หนึ่งในนั้นหมอคนที่ยืนอยู่ตรงกลาง ก็เป็นหมอที่คอยดูแลอาการป่วยของหลินซินเหยียนมาโดยตลอด เขาถอดหน้ากากออก " ขั้นตอนการผ่าตัดค่อนข้างอันตรายมาก แม่ของเด็กเนื่องจากมดลูกมีอาการแตกร้าวจนทำให้เลือดไหลออกมามาก จนทำให้ตัวคนไข้เองเกิดอาการช็อก การผ่าตัดใช้เวลากว่าสามชั่วโมง ถึงจะสามารถยื้อชีวิตคนไข้เอาไว้ได้ "

จากอาการของหลินซินเหยียนหมอได้ทำการเตรียมไว้ตั้งแต่เนิ่นๆแล้ว เผื่อว่าในขณะที่ทำการคลอดจะเกิดอาการเลือดออกมาก จึงพยายามเก็บเลือดที่มีกรุ๊ปตรงกับเธอเอาไว้เป็นจำนวนมาก

ดูเหมือนเลือดที่ออกจากตัวเธอ มีปริมาณมากประมาณร่างกายคนคนหนึ่งที่ถ่ายเปลี่ยนเลือดถึงสองครั้ง น้ำเลือดในร่างกายของทารกทั้งไหลออกอย่างรวดเร็ว แต่ก็ถ่ายโอนเข้าไปจนทำให้ร่างกายของคนไข้อยู่ในความดันเลือดที่เป็นมาตรฐาน