บทที่ 777 ร่างกายทรมาน

เอาเถอะถึงจะเป็นอาหารหมา แต่เขาก็ยอมกินด้วยความเต็มใจล่ะนะ

การที่หลินซินเหยียนมีความสุขก็เป็นสิ่งที่เขาอยากเห็น

ตอนนี้จงจิ่งห้าวก็ตกลงแล้ว เขาจึงบอกว่า " ถ้างั้นชื่อของเด็กคนนั้น ฉันตั้งก็แล้วกันนะ "

หลินซินเหยียนยิ้มและพูดว่า" ตั้งเลยค่ะ "

พูดจบเธอก็เงยหน้าขึ้นมองจงจิ่งห้าว ก็ยิ้มในน้อยๆ ตรงมุมปาก ขณะนี้จงจิ่งห้าวก็มองมาที่เธอพอดี เขายกมือขึ้น ดูหน้าผากของเธอเบาๆ แล้วพูดว่า " ใช้นามสกุลจวงเถอะ "

ตอนแรกช่าวหยุนกำลังคิดว่าจะใช้ชื่อจงอะไรดี แต่พอได้ยินคำที่จงจิ่งห้าวพูดออกมาแล้ว เขาก็ลุกขึ้นมาจากเก้าอี้ แล้วประจันหน้ากับเขา

" แต่นี่เป็นลูกของนายนะ..... "

" ก็เป็นลูกของเหยียนเหยียนเช่นเดียวกัน " จงจิ่งห้าวพูด

ในแววตาของช่าวหยุนเปร่งประกายแสงของความชื่นชมออกมาอีกครั้ง รู้สึกว่าเป็นไปตามที่เหวินเสียนวางไว้ไม่มีผิด ผู้ชายคนนี้เป็นคนที่พึ่งพาได้จริงๆ

ความสามารถของเขา การมีใจที่รับผิดชอบ และที่สำคัญที่สุดคือเข้าใจคนรักของตัวเอง

ช่าวหยุนพูดไปก็ยิ้มไป " ฉันก็ไม่ได้มีความรู้อะไรมากมายหรอกนะ ถ้าตั้งชื่อออกมาแล้วไม่น่าฟัง อย่าโทษฉันก็แล้วกัน "

" ไม่โทษหรอกค่ะ " หลินซินเหยียนหัวเราะพลางพูด " แต่ความหมายชื่อน่าเกลียดเกินไปนะ ฉันกลัวว่าลูกชายฉันจะไม่ยอมน่ะสิ "

ช่าวหยุนเลียปากยียวน " ดีเท่าไหร่แล้วที่ฉันไม่ตั้งชื่อลูกหมาตัวที่สามน่ะ เธอต้องขอบคุณฉันสิ

หลินซินเหยียน" ...... "

จริงๆ แล้วพอรู้ว่าหลินซินเหยียนคลอดลูกชายอีกคนหนึ่ง เขาก็คิดถึงเรื่องชื่อของลูกให้เธอแล้ว ก็หวังอยู่ลึกว่าให้ลูกชายของหลินซินเหยียนใช้นามสกุลจวง หลินซินเหยียนก็ไม่ได้เปลี่ยนนามสกุล จึงไม่ได้ทำให้พี่ใหญ่ของเขาไร้ผู้สืบทอด

แน่นอนว่าหากหลินซินเหยียนไม่เกริ่นขึ้นมาก่อน เขาคงไม่พูดออกไปว่าจะจัดการเรื่องตั้งชื่อเอง

เขาถึงกับจ่ายเงินหาคนมาตั้งชื่อให้โดยเฉพาะ

ที่พูดออกไปก็เป็นเพราะตั้งใจทั้งนั้น

ตอนนี้เขายังแกล้งหยอกหลินซินเหยียนแกมหัวเราะ" ถ้างั้นก็ชื่อ พี่สามไหม หรือไม่ก็ชื่อว่าจวงสาม? "

หลินซินเหยียน" ..... "

" ก็ได้ ก็ได้ ไม่แกล้งแล้ว " ช่าวหยุนเก็บสีหน้าล้อเล่นเมื่อกี้ แล้วกลับมาพูดอย่างสุขุมอีกครั้ง " ชื่อจวงเจียเหวินสิ "เพราะในนั้นมีชื่อแซ่ของจวงจื่อยี่กับเหวินเสียนปนกัน "เพราะเขาเป็นคนคิดอยากให้มีชื่อแซ่ของจวงจื่อยี่กับเหวินเสียนสองคนอยู่ในนั้น จึงให้คนมาตั้งให้

ถึงแม้จะมีความหมายโดยในมาก แต่ก็ไม่ได้มีความซับซ้อนอะไร ขืนให้หลินซินเหยียนรู้ว่าเขาจ่ายเงินเพื่อตั้งชื่อนี้ขึ้นมา ก็คงจะบอกว่า เขาถูกหลอกเอาเงินไปฟรีๆ แล้วล่ะมั้ง

เมื่อเห็นว่าหลินซินเหยียนกับจงจิ่งห้าวไม่ได้พูดอะไร ช่าวหยุนก็อยู่ไม่สุข นึกว่าพวกเขาเป็นอะไรไปก็เลยถามด้วยความไม่สบายใจ " พวกเธอไม่ชอบเหรอ? "

หลินซินเหยียนบอกว่าชอบ

เด็กคนนี้ เมื่อเธอรับความเห็นของช่าวหยุนมาแล้ว ความหมายของชื่อแกกับเหยียนเฉินเหยียนซีนั้นไม่เหมือนกัน

หากในอนาคตแกจะต้องสืบทอดกิจการที่จวงจื่อจิ่นกับเหวินเสียนทิ้งไว้ให้ เมื่อมองในมุมนี้ก็คิดว่าชื่อนี้คุณเหมาะสมแล้ว

เพื่อเป็นการระลึกถึงพวกเขาสองคน

" ขอบคุณนะคะอารอง " หลินซินเหยียนพูดพลางยิ้ม

" พวกเธอชอบก็โอเคแล้ว " ช่าวหยุนปัดมือไปมาแล้วหัวเราะ

" ถ้างั้นฉันขอไปดูเด็กก่อนนะ " ช่าวหยุนตบไปที่มือของหลินซินเหยียนเบาๆ " พักผ่อนดีๆ ล่ะ "