บทที่ 854 มีการเสียสละ

หัวหน้าหวางเหลือบมองซางหยู"นี่คือคุณนายเสิ่นใช่ไหม? ตอนนี้เรากำลังประชุมกันอยู่ ไม่ใช่จะสามารถเข้าร่วมตามใจชอบนะ แม้ว่าคุณจะเป็นภรรยาของเสิ่นเผยซวน ก็ไม่ได้ รับกวนคุณออกไป!"

ซางหยูข้ามเสิ่นเผยซวนและเดินไปที่โต๊ะ วางกล่องแอปเปิ้ลลงบนโต๊ะ "ฉันรู้ ในฐานะสมาชิกครอบครัว ปกติแล้วฉันไม่สามารถพูดที่นี่ได้ ฉันมาที่นี่ก็เพราะมีธุระ"

เธอชี้ให้เห็นว่า "เมื่อวานนี้ฉันได้รับกล่องแอปเปิ้ลตอนเลิกงาน แม้ว่าจะไม่แพง แต่ในฐานะสมาชิกในครอบครัวของข้าราชการ ฉันรู้สึกว่าแค่กล่องแอปเปิ้ลก็ไม่ควรรับไว้ ฉันจึงนำแอปเปิ้ลกล่องนี้มาคืน”

หัวหน้าหวางเหลือบมองกล่อง "ข้างในกล่องเป็นแอปเปิ้ลหรือ?"

ซางหยูถามว่า "ถ้าไม่ใช่แอปเปิ้ล หรือมันจะเป็นกล้วยอยู่ในนั้นเหรอ?"

“ก็แค่กล่องแอปเปิ้ล ไม่ได้ซีเรียส...”

“ถึงแม้คนอื่นจะมอบแอปเปิลให้ แต่ก็ไม่ควรรับไว้ แม้ว่าฉันยังเด็ก แต่ฉันก็ได้รับการศึกษาเช่นกัน ประธานเหมาเคยกล่าวไว้ว่า ทุกบาททุกสตางค์ของมวลชนก็ไม่ควรเอา กล่องแอปเปิ้ลนี้ราคาเกินร้อยแล้ว สามารถซื้อเข็มและด้ายได้มากมาย"

หัวหน้าหวางหมุนตาแล้วพูดว่า “ผมไม่ได้กินแอปเปิ้ลมานานแล้ว คุณลองเปิดดูว่ามันอร่อยไหม?”

ซางหยูกล่าวว่า "แล้วแต่คุณเลย นี่ไม่ใช่ของฉัน แน่นอนว่าฉันไม่มีสิทธิ์ตัดสิน"

หัวหน้าหวางเปิดเทปและเปิดกล่อง

เขาหยิบกล่องขึ้นมาแล้วเทสิ่งที่บรรจุออกมาให้ทุกคนดู “นี่หรือที่เรียกว่าแอปเปิ้ล?”

ซางหยูก็มีท่าทีประหลาดใจเช่นกัน

สายตาของทุกคนจับจ้องมาที่เธออีกครั้ง

หัวหน้าหวางพูดอีกครั้ง “คุณรู้ว่าเหตุการณ์ถูกเปิดโปงจึงใช้วิธีนี้เพื่อคืนเงินใต้โต๊ะใช่ไหม?”

ซางหยูมองไปที่หัวหน้าหวางที่กำลังพูด ระหว่างทางหลินซินเหยียนได้วิเคราะห์ความเป็นไปได้ที่ใครบางคนจะเอาเรื่องมาอ้าง

แน่นอนว่า มีคนทำสิ่งนี้จริงๆ

ตอนนั้นหลินซินเหยียนกล่าวว่า ถ้าคุณเอาเงินไปให้ เกรงว่าจะมีคนบอกว่าคุณรู้ว่าเหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นแล้วจงใจส่งคืนด้วยวิธีนี้

สุดท้ายก็สรุปกันว่าแกล้งทำเป็นไม่รู้

ซางหยูพูดอย่างใจเย็นว่า “ฉันไม่รู้ว่ากล่องนี้มีเงินอยู่ คนนั้นยัดเยียดให้ฉัน ถ้าฉันรู้ว่ากล่องนี้มีเงินอยู่ ฉันคงจะส่งมันคืนมาเมื่อคืนนี้ เหตุผลที่ทำไมฉันส่งมาในตอนเช้านี้ ให้กล่องแอปเปิ้ลนี้ค้างที่บ้านฉันข้ามคืนก็ถือว่ามันเป็นกล่องแอปเปิ้ล ถ้ารู้ว่าเป็นเงิน หนึ่งคืนก็ไม่ให้มันอยู่ในบ้านแน่นอน”

“ฮ่าๆ ยักยอกเงินให้คุณ ทำไมผมไม่เชื่อล่ะ”

ซางหยูกล่าวว่า "พวกคุณสามารถไปตรวจสอบ อีกอย่าง..."

เธอส่งวิดีโอจากสำนักงานไปยังโทรศัพท์มือถือของเธอ "เชื่อหรือไม่ พวกคุณดูเอาเอง"

คนที่ยืนอยู่ข้างเสิ่นเผยซนหยิบโทรศัพท์มือถือและอัปโหลดไปยังคอมพิวเตอร์ เพื่อแสดงให้ผู้อื่นเห็น

หัวหน้าหวางยังไม่ยอมแพ้และมองเสิ่นเผยซวน "อย่าบอกนะว่าคุณไม่รู้ ทำไมคุณไม่เอามาส่งด้วยตัวเองล่ะ"

“เขาไม่รู้จริงๆ เวลาและสถานที่ที่แสดงบนภาพหน้าจอของวิดีโอนั้น พวกคุณสามารถดูได้ด้วยตัวเอง...”

“สิ่งนี้ผู้บัญชาการเสิ่นรู้หรือไม่มีความเกี่ยวข้องอะไร?” หัวหน้าหวางขัดจังหวะซางหยูและถามกลับ

ซางหยูตอบอย่างใจเย็นว่า “คุณเห็นเวลาที่แสดงในวิดีโอเมื่อวานนี้ประมาณ 6 โมงเย็น ฉันได้รับแอปเปิ้ลตอนนั้น ตอนที่เผยซวนกลับไป ฉันก็หลับไปแล้ว เลยไม่ได้บอกเขา เผยซวนออกจากสำนักงานเมื่อไหร่ ฉันคิดว่าคนที่อยู่ที่นี่สามารถเป็นพยานได้?”

ทันทีที่เสียงของเธอลดลง มีคนพูดว่า “เมื่อคืนผู้บัญชาการเสิ่นอยู่กับเรา คดีครั้งล่าสุดมีความคืบหน้า ผู้บัญชาการเสิ่นอยู่กับเรา และจากไปตอนเกือบเทียงคืน ในตอนนั้นคุณนายเสิ่นหลับไป มันเป็นเรื่องปกติ”

เวลาและเรื่องทั้งหมดตรงกัน มีเหตุมีผลและไม่มีข้อบกพร่องใดๆเลย เห็นได้ชัดว่าเพราะ เสิ่นเผยซวนไม่รู้ ภรรยาของเขารับกล่องแอปเปิ้ลมา หลังจากไว้ที่บ้านหนึ่งคืนจึงส่งพวกมันมา

มีหลักฐานครบถ้วน

“เราได้รับการแจ้งความ แม้ว่าจะอธิบายไว้อย่างชัดเจนแล้ว แต่เรายังต้องปฏิบัติตามขั้นตอน ในฐานะผู้มีอำนาจควบคุมดูแล ย่อมไม่มีการผ่อนผันกับการทุจริต ดำไม่สามารถเปลี่ยนเป็นสีขาวได้ และขาวก็ไม่สามารถให้คนใส่ร้ายได้ . ."

ผลคือ เสิ่นเผยซวนจะถูกสอบสวนอย่างแน่นอน สถานการณ์ปัจจุบันเป็นประโยชน์กับเขา ดังนั้นการระงับหน้าที่ก่อนหน้านี้จึงไม่จำเป็น